การเลี้ยงสุนัขควรขังกรงและล่ามหรือไม่

  

              การเลี้ยงสุนัขในบ้านขนาดเล็กที่มีรั้ว กับการเลี้ยงในพื้นที่เป็นสวนที่มีขนาดใหญ่ จำเป็นต้องขังและล่ามหรือไม่คำถามนี้เจอในกระทู้ของเว็บบอร์ด pitbullzone.com ผมเห็นว่ามีประเด็นน่าสนใจที่ควรจะเขียนถึง แม้จะได้อธิบายไปในเว็บแล้วก็ยังอยากจะนำมาเล่าให้ฟังในคอลัมพ์นี้อีกครั้งหนึ่งนะครับ ผมว่ามันมีประโยชน์มากๆ ขอตอบแบบว่าทั้งควรและไม่ควร เนื่องจากว่าการขังกรง หรือการล่ามโซ่ มันต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกให้สุนัขของเรามีวินัย มันมีประโยชน์มาก ยามที่ต้องการจำกัดบริเวณให้สุนัขอยู่ในพื้นที่เฉพาะไม่ไปรบกวนใคร และมันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้เขามีอิสระตลอดเวลาโดยขาดการควบคุม เพราะเมื่อถึงคราวจำเป็นต้องขัง เขาจะต่อต้าน ไม่อยู่สงบนิ่ง อาจมีการกัดแทะทำลายกรงหรือส่งเสียงโหยหวนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่เพื่อนบ้านได้ ดังนั้นการฝึกให้เขาคุ้นเคยกับการอยู่ในกรง หรือโดนล่ามโซ่มาตั้งแต่เล็กจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก

                และยิ่งกับในสังคมยุคปัจจุบันปัญหาการเลี้ยงสุนัขแล้วรบกวนเพื่อนบ้านเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน จนเป็นปัญหาระดับต้นๆของความขัดแย้งระหว่างเพื่อนบ้าน เราจึงไม่ควรละเลยหรือมองข้าม เพราะว่าสุนัขมีอายุไม่กี่ปี แต่ว่าเรากับเพื่อนบ้านต้องอยู่เห็นหน้ากันไปอีกนาน และการจะย้ายบ้านหนีเพียงเพราะไม่ชอบหน้ากันจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นหากคิดจะเลี้ยงสุนัขอย่างมีความสุข ต้องคำนึงเรื่องการสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่เพื่อนบ้านเป็นลำดับแรก

                การฝึกสุนัขให้อยู่ในกรงขังหรือการล่ามโซ่ไม่ใช่เรื่องยากเลย แต่เราต้องฝึกตั้งแต่ตอนเขายังเล็กๆ เริ่มสร้างความคุ้นเคยให้เขา จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตปกติประจำวัน ทั้งการฝึกให้อยุ่ในกรงเล็กขนาดพอประมาณ หรือการสวมใส่ปลอกคอ ฝึกให้อยู่ในสายจูงยามพาเดินออกกำลังกาย หรือแม้กระทั้งการล่ามอยู่กับที่ แรกๆอาจจะมีขัดขืนบ้าง แต่พอเขาคุ้นเคยแล้วเขาจะไม่อาการต่อต้านเลย ลูกหมาฝึกง่ายมาก ใช้เวลาน้อยด้วย แค่ใส่ปลอกคอทิ้งไว้ แล้วก็ใส่สายจูงให้เขาวิ่งเล่นสักพัก พอเขาเริ่มคุ้นเคย ก็จับปลายสายจูงไว้ เริ่มดึงรั้งเพื่อฝืนเขาทีละนิด แต่อย่าทำให่เขาตกใจหรือกลัวสายจูง เราฝืนทีละนิดจนเขาเข้าใจ แล้วเราก็จะสามารถจูงเขาไปในทิศทางที่เราต้องการได้ จากนั้นก็ลองล่ามเขาอยู่กับที่ แรกๆเราก็นั่งอยุ่ใกล้ๆเป็นเพื่อนเขาก่อน เมื่อเห็นเขาไม่ดิ้นรนขัดขืนก็ลองปล่อยเขาอยู่ตามลำพัง หากเขาร้องก็ต้องมีดุบ้าง ทำให้เขาเข้าใจ การฝึกให้อยุ่ในโซ่จึงไม่ใช่เรื่องยากเลย

                ส่วนวิธีการฝึกให้อยู่ในกรง อาจจะใช้สำหรับกักบริเวณหรืออาจจะใช้เป็นกรงนอนก็มีความเหมาะสม เราเริ่มจากการหากรงขนาดพอประมาณ กะว่าเขาโตเต็มที่แล้วไม่รู้สึกอึดอัด แล้วฝึกให้เขาอยู่ในนั้น ลูกสุนัขส่วนมากมักจะไม่ค่อยดิ้นรน ซึ่งต่างจากสุนัขโตที่ไม่เคยขังกรง เพราะเขาไม่รู้สึกคุ้นเคยก็จะกัดเพื่อพยายามพังกรงออกมา และถ้าออกไม่ได้ก็จะร้องโหยหวนตลอดเวลา สุนัขโตที่เคยวิ่งเล่นอย่างอิสระอยู่ในสวนกว้างหากวันหนึ่งต้องย้ายมาอยู่ในบ้านที่มีรั้วรอบขอบชิด มันก็จะพยายามดิ้นรนหาทางออกด้วยวิธีการต่างๆนา เพราะความที่ไม่คุ้นเคยกับการอยู่ในพื้นที่ปิดมาก่อนนี่เอง การฝึกให้เขายอมรับก็ยากมาก และบางตัวที่ดื้อมากๆ ก็ทำไม่ได้เลย ผู้เขียนเคยเจอมาแล้วกับตัวเอง เนื่องจากที่บ้านตอนกลางวันไม่มีคนอยุ่ เคยโดนขโมยเข้าบ้าน จึงไปนำสุนัขพันธ์ไทยหลังอานมาเลี้ยงหนึ่งตัว ปรากฏว่าปวดหัวหนักกว่าเก่า มันมุดรั้วออกไปเที่ยวทุกวัน พอเราซ่อมแซมรั้วจนมันออกไม่ได้ มันก็ประท้วงโดยการส่งเสียงร้องโหยหวนทั้งวันทั้งคืน โดยเฉพาะตอนเวลาที่เราไม่อยู่บ้าน ในที่สุดต้องยอมแพ้มัน ต้องตีรถขับไปส่งคืนเพราะไม่อยากเสียเพื่อนบ้าน

                จากปัญหาเล็กๆ แต่ยามแก้ไม่ได้ มันก็ไม่เล็กเลยนะครับ จะไปทำงานให้สบายใจก็ทำไม่ได้ บางครั้งผมคิดว่าการยอมโดนขโมยเข้าบ้าน ยังสบายใจกว่าการที่หมาเราสร้างปัญหาจนเข้าหน้าเพื่อนบ้านไม่ได้ และยิ่งเสียงของมันช่างทรมานจิตใจมากกว่ากันเยอะเลย กลัวขโมยเราล๊อคให้มันแน่นหนาก็จบแล้ว แต่หมาที่สงเสียงร้องตลอดเวลา ทางเดียวที่จะหยุดเสียงมันได้ก็คือเราต้องนั่งอยู่กับมัน คราวนี้เสียงานเสียการ เสียสุขภาพจิตอีกด้วย ผมก็หวังว่าบทความตอนนี้ จะช่วยให้ท่านเลี้ยงสุนัขอย่างมีความสุขมากขึ้น และช่วยลดปัญหาการเลี้ยงหมาแล้วไปรบกวนเพื่อนบ้านได้ด้วยนะครับ เพื่อนบ้านอาจจะแวะมาขอบคุณที่หมาเราช่วยเป็นยามคอยเห่าเตือนเวลาที่มีคนแปลกหน้าเข้ามาบุกรุกในพื้นที่ ได้ประโยชน์ร่วมกัน หมาเราอาจจะกลายเป็นขวัญใจของเพื่อนบ้านก็เป็นได้

22. July 2011 by mark
Categories: บทความ | 1 comment