ประวัติพิทบูล นักสู้ตลอดกาล (2) - Community

ยินดีต้อนรับครับ

ขอแนะนำให้ทุกท่าน สมัครสมาชิก เพื่อป้องกันการแอบอ้างชื่อครับ

Mark Mafia

ประวัติพิทบูล นักสู้ตลอดกาล (2)
  • ต่อเนื่องจาก
    http://pitbullzone.com/community/comments.php?DiscussionID=1044&page=
    นะครับ
    ไฟล์แนบ
    00017_37.jpg 28K
  • ปี 1910
    โคลบี้ส์ พินเชอร์ (Colby's Pinscher) 72 ปอนด์
    นักเลี้ยง พิทบูล ในยุคนั้นต่างก็รู้จัก และอ้างถึงความสุดยอดในสายเลือดของเจ้า พินเชอร์ กันแทบทุกคน มันเป็นนักฆ่าที่โด่งดังมาก บรรดา คอก สโมสร สุนัข รวมถึงนักผสมพันธ์ ให้การยอมรับ แต่ประวัติที่ละเอียดของมัน ในยุคนั้น ไม่ได้มีการบันทึกไว้อย่างแจ่มชัดเท่าไร แต่คำว่า พินเชอร์ ในชื่อของมัน เป็นภาษาเยอร์มัน ตรงกับคำว่า เทอร์เรียในภาษาอังกฤษ มันจึงเป็นนักล่าที่เก่งกาจมาก ตัวหนึ่งทีเดียวครับ
    ไฟล์แนบ
    a162563.jpg 36K
  • ตัวด้าบนไม่ใช่รูป โคลบี้ส์ พินเชอร์ (Colby's Pinscher) นะครับ
    เนื่องจากสมัยก่อนไม่มีรูป
  • ปี 1919
    อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ (Armitages Kager) 47 ปอนด์
    อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ สืบสายเลือดมาจาก เจ้า พินเชอร์ โดยการผสมพันธ์ ของ จอห์น โคลบี้ ชื่อเดิม Colby's Tramp เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม 1914 เคเจอร์ เป็นสุนัขที่สตาร์ทช้ามาก มันเริ่มการแข่งขันครั้งแรกที่ อายุประมาณ 3 ปี ชนะการแข่งขันทั้งหมด 4 ครั้ง ตามประวัติเดิมเคยเป็นของคนขับรถบรรทุกเหล้า วิสกี้ เลยมีชื่อว่าเรียกกันว่า วิสกี้ เคเจอร์ มันชอบขึ้นรถตามเจ้าของไปกับนายมันใมทุกที่ ตอนหลังได้ถูกขายให้กับ นาย จอร์จ อมิเตจ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น อาร์มิเตจส์ เคเจอร์ และเขาได้ประกาศว่า มันเป็นสุนัขที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา Kager ตอนที่อยู่กับ นาย Harry Clark มันมีชื่อว่า Clark's Tramp ส่วนใหญ่เราจะเห็นลูกหลานมันในชื่อนี้ ในเพดดรีกรี

    ปี 1920
    ทูดอร์ส แบล็คแจ็ค (Tudor's Black Jack) 49 ปอนด์
    เป็นสุนัขของ ท่าน เอิร์ล ทูดอร์ แบล็คแจ็ค มักถูกประกบให้ต่อสู้กับสุนัขที่หนักกว่า และใหญ่กว่าเสมอ แต่มันก็ไม่เคยแพ้เลย ชนะมาตลอด ทุกคนที่เคยเห็นการต่อสู้ของมัน ต่างให้การยอมรับ และยกย่องว่ามันเป็นนักสู้ที่สุดยอดจริงๆ แต่ไม่เคยมีการบันทึกถึงรายละเอียด เกี่ยวกับประวัติของมันและลูกหลานของมันเลย น่าเสียดายจริงๆ

    ปี 1940
    เซียร์ซี่ เจฟฟ์ (Searcy Jeff) 39 ปอนด์
    นักเพาะพันธ์ที่มีชื่อเสียงมาก ในยุคนั้น อย่างนาย บ๊อบ วอลเลช กับ นาย บ๊อบ เฮมพ์ฮิลล์ ต่างให้การยกย่อง ว่ามันเป็นสุนัขที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา มันเป็นนักสังหารที่เก่งกาจมากทีเดียว มันสามารถ ขบกัด หัวของคู่ต่อสู้ให้เละได้ภายในไม่กี่วินาที มันไม่เคยใช้เวลาในการต่อสู้ที่เนิ่นนานแม้แต่ครั้งเดียว มันกัดติดไม่ยอมปล่อยและสังหารคู่ต่อสู้ในที่สุด จากการต่อสู้ในสังเวียนเลือดที่ยาวนาน ทำให้มันต้องสูญเสีย เขี้ยวอันทรงพลังและอันตรายของมันไป แม้ว่าเขี้ยวจะหักไปแล้ว มันยังสามารถยังอาศัยความเจนสนาม ความทรงพลัง และความเก๋า สามารถ พิชิต สุนัข พันธ์อื่นๆ ในรูปแบบการต่อสู้ แบบ 3 รุม 1 อย่างง่ายดาย อีกด้วย มันไม่เคยแสดงอาการหวาดกล้วต่อสุนัขใดๆ เลย มันกระหายที่จะต่อสู้อยู่ตลอดเวลา และในที่สุดมันก็ถูกยกย่องว่าเป็นยอดนักสู้ตลอดกาล
    ไฟล์แนบ
    00017_32.jpg 26K
  • ปี 1950
    คิง ค๊อตตอน (King Cotton) 39 ปอนด์
    มันเป็นสุดยอดสุนัขในอุดมคติ ที่สมบูรณ์แบบที่สุด ของ พิทบูล มันมีความสวยสง่างาม ร่าเริง รักสนุก มีความฉลาด ทุกอย่างรวมอยู่ในตัวมันทั้งหมด และ มันเองนี่แหละ เป็นตัวจุดประกายให้ ผู้คนที่รักสุนัขในยุคนั้น ต่างเสาะแสวงหา และอยากเป็นเจ้าของ พิทบูล กันแทบทุกคน ชื่อเสียงของมันเกิดจากการที่มันได้ปราบ สุนัข ที่โหด ดุ เก่ง และดังที่สุดในยุดนั้นลงอย่างง่ายดาย ภายในเวลาแค่ 31 นาที การต่อสู้ของ คิง กับ เจ้าแบล็คกี้ ได้สร้างตำนาน และทำมันให้กลายเป็น ยอดนักสู้ในทันที มันปราบสุดยอดสุนัขที่ไม่มีใครปราบลงได้ในยุคนั้น อย่างง่ายดาย ความสุดยอดของมัน คือ มันสามารถคุมเกมการต่อสู้ตั้งแต่ต้นจนจบ โดบที่เจ้าแบลคกี้ ไม่สามารถ ทำอะไรมันได้ และไม่ยอมออกมาสู้ด้วยในที่สุด
  • ปี 1950
    คิง ค๊อตตอน (King Cotton) 39 ปอนด์
    มันเป็นสุดยอดสุนัขในอุดมคติ ที่สมบูรณ์แบบที่สุด ของ พิทบูล มันมีความสวยสง่างาม ร่าเริง รักสนุก มีความฉลาด ทุกอย่างรวมอยู่ในตัวมันทั้งหมด และ มันเองนี่แหละ เป็นตัวจุดประกายให้ ผู้คนที่รักสุนัขในยุคนั้น ต่างเสาะแสวงหา และอยากเป็นเจ้าของ พิทบูล กันแทบทุกคน ชื่อเสียงของมันเกิดจากการที่มันได้ปราบ สุนัข ที่โหด ดุ เก่ง และดังที่สุดในยุดนั้นลงอย่างง่ายดาย ภายในเวลาแค่ 31 นาที การต่อสู้ของ คิง กับ เจ้าแบล็คกี้ ได้สร้างตำนาน และทำมันให้กลายเป็น ยอดนักสู้ในทันที มันปราบสุดยอดสุนัขที่ไม่มีใครปราบลงได้ในยุคนั้น อย่างง่ายดาย ความสุดยอดของมัน คือ มันสามารถคุมเกมการต่อสู้ตั้งแต่ต้นจนจบ โดบที่เจ้าแบลคกี้ ไม่สามารถ ทำอะไรมันได้ และไม่ยอมออกมาสู้ด้วยในที่สุด
  • ปี 1960
    กูฟฟี้ (Goofy) 49 ปอนด์
    มองจากรูปร่างแล้วเจ้า กูฟฟี้ เป็นสุนัขที่มองดูแล้ว เหมาะที่จะใช้ประกวดมากกว่าใช่แข่งในเกมส์กัดกัน แต่มันก็สามารถ พิสูจน์ ให้เห็นแล้วว่า รูปร่างมันไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถ มันสุดยอดที่สุดทั้งสองสนาม มันเป็นสุนัข ที่ฉลาดมาก ในเกมส์ มันโชว์พลังการกัด และความแข่งแกร่ง ของมันว่าไม่ได้มีส่วนที่เกี่ยวข้องกับสรีระ ของมันเลย มันไม่ได้มีความบึกบึนอย่างที่สุนัขนักสู้ควรจะเป็น แต่มันบุกกัดคู่ต่อสู้ให้ถอยร่นจนไม่เป็นขบวน และสร้างปรากฏการ ของความแข็งแกร่ง ที่ตรงข้ามกับความคาดหมายของบรรดาเซีบน ทั้งหลาย ที่สำคัญมันเป็นแชมป์ทั้ง เวทีการต่อสู้ และการประกวด เจ้าของมันคือ นาย ลู จอห์นสตัน เขาได้ไปพบกับมันในขณะที่มัน กำลังถล่ม สุนัขอีกตัวที่ใหญ่กว่ามันมาก และพิชิตเจ้ายักษ์ ตัวนั้นในที่สุด
    ไฟล์แนบ
    กูฟฟี้ (Goofy).jpg 15K
  • GR.CH.MAYDAY ROM

    เจ้าสุนัขตัวนี้เป็น Dog Of The Year 1996 ของ Southern Kennel นะครับ
    เจ้าสุนัขตัวนี้ จะเป็นอื่นไปไม่ได้ เพราะมันคือ GR.CH.MAYDAY ROM นั่นเอง มาเริ่มเรื่องกับเจ้าเมย์เดย์ เลยนะครับ Mayday กับ พี่น้อง มีความน่ารักทุกตัว รูปร่างกำยำ สมส่วน เวลายืนดูงามสง่า ไม่รู้จักคำว่ากลัว เมย์เดย์ เป็นจ่าฝูง .ชอบเบ่งกล้าม..แยกเขี้ยวขู่ใส่พื้นที่ใน Southern Kennel กลายเป็นอาณานิคมของเขา ทันทีที่ปล่อยลงพื้นเมย์เด หัวโต หูยาว ชอบชวนทะเลาะ มาตั้งแต่เล็ก..เขาชอบทำคอเชิด..เอียงไหล่ เหมือนกับจะบอกว่า.ข้าก็คน นะเฟ้ย.ย..!!!เมย์เดเป็นลูกหมาที่มีความสุขมาก เล่นซนได้ทั้งวัน..อย่างไม่รู้จักเหน็ด จักเหนื่อย..
    ครั้งแรกที่พา ไปลงเล่นใน Pit เราให้ เมย์เด ขึ้นครูกับ Ch. Leroy สายเลือด Paladin เข้มข้น .อาจารย์ Lee มีปาก เกินกิโล ..อ.ลี เปิดชั้นเรียน ด้วยการ...ทาบตะปู เข้าที่หน้าอกของเมย์เด.. แล้วตอกใส่หนักๆ .ด้วยความฉลาดหัวไว..ต้องเลียน แบบอาจารย์..เมย์เด เอามั่ง.. งับปากขันตะปูเกลียวใส่ หมวกของ อ.ลี.. แล้ว งัดออก..!!< .ศิษย์คิดล้างครู..>เมย์เดย์..เล่นพิเรนทร์.. ทำฉี่รดพื้น.He was PISSED!!..พอนึกขึ้นได้..มันรีบพุ่งปากคาบเอา Ch. Leroy มากด ..สบัดทำถูไป ถูมา เป็นผ้าเช็ดพื้น..จนเรา ต้องรีบหยุด..มิ ฉะ นั้น.....ลมหายใจของ Ch. Leroy..จะต้องหยุดแน่นอน Of Course Ch. Leroy.. กินเยอะกว่า..ตั้ง 9 Lps..:ถือว่า ไม่แฟร์ สำหรับ -- แต่Mayday SCREAMED, in the corner ? He really was impressive.?ลูกสิดทรยศ ร้อง งิ. งิ. อยู่ที่มุม..มันบอกว่า.. ...อาจาน งับ..ซาหนุกมาก จิง.จิง..~!!
    Match Record.
    For #1 เราเปิด ใส่กับ SLK & Dennis L?s High Voltage ( 2X ) ที่ Catch Weight ไม่เอาตาชั่ง.แมทช์นี้พิเศษมากเพราะวงการ กำลังคึกคักมีโพสท์ลงบอร์ดสายโชว์ก็ยังเอาไปลง ครั้งนี้เราพา 3 นักรบไปพร้อมกัน คือ ..Mayday ...ครั้งแรก Choice? ครั้งแรกLeroy 1Xเราไปถึง PR.Pertorico ยามดึก ตีสองของคืนวันจันทร์ Choice กับ Leroy 1X ชนะทั้งคู่.Choice เอาชนะ ลูกสาว ปากจัดของ Garner?s Frisco ROM เหลือแต่เมย์เด จะออกศึกในวันศุกร์..เมื่อกลับถึงบ้านรู้สึกว่าคืนนี้เงียบผิดปกติ..ทุกครั้ง ที่เรามา เมย์เดจะร้องวู้..เห่ากระโชก ด้วยความดีใจว่าจะได้เล่นอีกแล้ว..แต่เมื่อเอาไฟฉาย ส่องดู..ผมสะดุ้งเพราะเมย์เด อยู่กับหมา อีกตัวหนึ่งนอนตายอยู่ในรัง.เป็นน้องของ SK?s Xuxa หลุดโซ่ออกมา เข้าใจว่าพอมองเห็นกัน เมย์เดกัดพังรั้วต่อรั้ว ไปลากเอาน้องของ Xuxa เข้ามาฟัด ผมไม่สียดายเจ้าตัวเล็กที่ตายไป แต่จะทำอย่างไร!! กับเวลาอีกเพียงสี่วัน!! เมื่อล้างตัวเสร็จเราขังเขาใว้ในห้องมืดให้น้ำ ให้อาหารเต็มที่ ตอนเช้าพาไปเดินเริ่มดูดีขึ้น..อีกวันถัดมา ก็ทำแบบเดียวกัน..เป็นอุบัติเหตุ ที่ยอมรับว่า เสียความมั่นใจปากต้องล้าแน่ เพราะกัดรั้วไม้กับขย้ำหมาอีกตัวจนตาย..
    ไฟล์แนบ
    GR.CH.MAYDAY ROM.jpg 17K
  • At the time of the show..เมย์เด ตะกุยตะกาย..ขยับปาก หงับๆ.ตาจ้องเขม็ง.อะไรจะขนาดนั้น..High Voltage 2X..อัดมาตั้ง..67 Lps?. แต่ เมย์เด ตั้งหลักอยู่ที่ 58 แค่นิดเดียวเอง กลายเป็นไก่แจ้.. เมื่อเทียบกับไก่อู ไฟฟ้าพลังสูง High Voltage 2X ....เอาเถอะ.Catch Weight ..ก็คือ Catch Weight ผลก็คือ....เมย์เด ฉายเดี่ยว ถล่ม High Voltage 2X...ม้วนเดียวจบ.ที่ 35 นาที?อย่างไม่ทัน ได้เหนื่อย..He never show tired,.. and after 25 minutes marks,.. he took control and finished.
    For #2 Soulman & Plump Dave?s BIG RED (2X). Southern Kennels took 5 dogs to PR and won 4. We lost 1.game to Ch. Nico 4X R.O.M..ตัวนี้เป็นลูกของ Ch.Ratle ซึ่งก่อนหน้า เราพา 3 ดาวรุ่ง ไป PR แล้วชนะรวดทั้งสาม..ชาวบ้านในเขต Southern Frorida บ่นกันพรึม..หาว่า.. Southern Kennels พานักเลง ไปรังแก เด็กๆแถว PR..แบบนี้จะเรียก ว่าเก่งได้ อย่างไร..Especially ..Soulman , he is realy being vocal..โดยเฉพาะ. ปากไม่มี หูรูด อย่าง Soulman?.ผู้เป็น เจ้าของ BIG RED เขาคุยจ้อ ว่า..Ch. Whitehead เอาชนะ สายเลือดบริสุทธ์ Redboy-Jocko แบบคลาสสิคแมทช์..แต่ Southern Kennels. สู้ Redboy-Jocko ไม่ได้..เพราะดันมาแพ้ ให้ BIG RED เท่านี้...ยังไม่พอไปแพ้ ให้กับ Ch. Nico4X. ROM. Redboy-Jockoของแท้ อีกตัวหนึ่ง..รนหาที่..อีกแล้ว.!!ถ้า....พูดชม..เราชอบ..แต่บอกตามตรง..เกียดจิงๆ..มาพูดจา ดูถูกกัน..I had lost to ?Big Red ? before ..and he had won his second match in 1.25?and now..He was ready for his championship.I wanted a piece of him with Mayday.. ผมอยาก ดับซ่ามัน. ด้วยปากของ เมเดย์..I was crazy about beating BIG RED..หลังจากที่ โทรแล้วโทรอีก..ตะขอ เกี่ยวติด..ที่จริง..conditioned weight ของ เมย์เด อยู่ที่ 60 แต่.เรายอมอ่อนให้..รีดลงมาที่ 58..ไม่งั้น..นอนตาไม่หลับ.!!เรายอมเหนื่อย...ทำได้ แค่ 58.5 แน่นอนว่า โดนปรับ..แต่กลายเป็นไฟท์ที่ง่ายสุด ของเมย์เด.. เหมือนเก็บขนม>>> The party started,? PEOPLE ? watching to chang his name..PAYDAY..ๆ..จ่ายมาเสีย ดี. ๆ ตู..ไม่จ่าย..!!แทนคำพูด...เมย์เด. โยนแดงยักษ์..ลงไปกลิ้ง กับพื้น กระโจนลงไปกอดปล้ำ..สะบัดบิ๊กเรด ตลบไป ตลบมา เป็นผ้าห่ม..He used Big-Red like the punching bag, He mopped the floor with him.เหอ.. เหอ....นั่งทนหมั่นไส้ มานาน...ปากของเราก็มี Goodd...บอยย.!!....เอาเลยลูก !!..ติดเครื่อง เลยลูกพ่อ.!!...เข้าเกียร์ 5.. ใส่มันเลยย์ลูก...!!...Goodd..บอยยย..!!he..he..Big-Red stood the line at 37 minutes, but Mayday just getting started, SCREAMING in the corner He want an hour more. ???งิ. งิ. งิ?. มังส์..จิงจิง..เอาอิก..เอาอิก ???ไม่นานจากนั้น..Soulman..โทรมาคุยด้วย..บอก..เสี่ยคับ..หมาของผมเอง..ถึงยังไง.. ก็ดีกว่า หมาของคนอื่น ในเปอร์โตริโกขอรับ..แต่ดีก่า....แค่ จ๋องนาทีเอง..!!
    ไฟล์แนบ
    GR.CH.MAYDAY2 ROM.jpg 46K
  • For #3 หลังจากที่เก็บมา 2 แมทช์.เป็นช่วงเวลาที่หากินลำบาก เราลงตะขออีกครั้ง คราวนี้ถึงกับต้องเปลี่ยนชื่อ! He had won impressively .. No one want any of Mayday?..เขาว่า..เมย์เด มันพระเอกเกินไป..ไม่มีใคร อยากจะเอาด้วย..My GREAT fried Angel..hooked him with ว่าที่ 4X.. Gator Boy..จาก NYC. New York City..เขาเก็บ ตำแหน่ง แชมป์จาก Pete Jr?ๆ ตัวนี้ ผมเคยเห็นมาแล้ว..เป็น half Alligator.ลูกครึ่งจระเข้...แต่ว่าโดน Gator Boy ลบชื่อไปเรียบร้อย.!!Gator Boy ลำตัวหนา..อายุดี..กระดูกดี ..เป็น Bullyson / Cowboy ..but !!..60 Lps..hehe....เจอเครื่องจักร นักล่า..อีกแล้ว ครับทั่น...เหอ.. เหอ ...That was a true Killing Machine.It was the shortst but the most SAVAGE !! ..เป็นไฟท์ ที่สั้นสุด..แต่เจ็บสุด ของเมย์เด Mayday? somehow knew that ....He had to kill..this Croc?..before he got killed..บางที เหมือนกับมันรู้...ถ้าเอ็นดูเขา..เอ็นเราขาด....อย่ากระนั้นเลย..!!.เมย์เด สำเร็จโทษ จระเข้ร้าย..ที่ 29 นาที But with the TERRIBLE chest injuries.Ch. GatorBoy 3X..ได้ฝากบาดแผล ชิ้นใหญ่!! เป็นเนื้อที่ขาดห้อย รุ่งริ่ง...แปะติดใว้ ที่หน้าอกของ เมย์เด......เวลาเล่า..เหมือนพูดเล่น..แต่ที่ คลินิก สัตวแพทย์..เมย์เด ตัวเย็น มีเลือดใส ซึมออก..รูเขี้ยวเจาะทะลุ เกือบถึงปอด. ห่างเพียง 1 นิ้ว..It was a miracle he lived We worked on him long...hard..My friend Angel? มานอนเฝ้าใข้ อยู่นานนับเดือน.....หลังจากนั้น..เมย์เด..สิเป็น.... Southern Kennel?s Ch. Mayday 3xW WOW.?I was exited..ขอบคุณ..หลายเด้อ ...Angel.
    For #4 ครั้งนี้ เราไม่ต้องมอง หาใครอีกแล้ว...นอนอยู่กับบ้านเฉยๆ..They came looking for us ไม่ต้องเปลี่ยนชื่อ..นามสกุล...อะไรอย่างนั้น อีก....We hooked into... Big Dust?s Ch Budda(6X)..จอมนะโม บุดดา.. ผ่านการลงของ มาแล้ว 6 วิน..แต่มีบันทึกใน นิตยสาร SDJ เพียง 3 วิน ตกลง เราหาบใส่กัน ที่ 65 Lps!! เรายอมขุน เมย์เด จนอ้วนปี๋...ก็เพราะความอยาก อีกนั่นแหละ Ch. Budda(6X) was a rough-though bulldog. บุดดา เป็นนักรบ ที่ หยาบคาย ไร้มารยาท.พอปล่อยใส่กัน...ไม่ถึงห้านาที บุดดา ก็แผลงฤทธ์..Ch Budda (6X)..ใช้ฆ้อนปาก ทุบแข้งหน้า ของเมย์เดย์....ๆ ต้องเล่น เก้าอี้ดนตรี 3 ขา...เป็นครั้งแรกที่เราเห็นในแมทช์. ที่ตัวใหญ่ กลายเป็นรอง.. ตัวที่ขาหัก..อีกทั้งเล็กกว่า กลับเป็นต่อ..!!and still coming and coming ?it was a classic match เมย์เด มีแต่ใจ... กับแรงปาก. สะบัด กระชากใส่ ..เราลุ้น..เชียร์กันเต็มที่ จนเสียงแหบ........I would yell and Mayday shook violently.at 1:05?.Budda stood the line !! Mayday once again SCREAMED in the corner.จบแมทช์นี้ เมย์เด พักไป 1 ปี..เราถือโอกาส.. บรีด เมย์เด กับ SK?s Xuxa? ได้ลูกครอกแรก คือ...Gr.Ch. Lukane. เราไม่คิดจะรบ กับใครอีก เพราะอาการที่เดินกะเพลก 3 ขา..Cuban Missing Ling น่าจะเป็นอะไร ที่ดีกว่าหมอ..เขาบอกว่า...เมย์เด ทำสำออย...เราดูจากฟิล์ม X-Ray แล้ว.... มันเข้าใจว่า ขาของมันยังเจ็บอยู่.แต่ขาที่หัก จะเป็นผลดี ทำให้ เมย์เด แข็งแกร่งยิ่งขึ้น...ให้คุณรีบ ลงมือทำ Pre- Keep จะช่วยแก้ปัญหานี้.เมื่อลงมือทำตาม..Missing Ling พูดถูก....ไม่เพียงกลับมา เดิน-วิ่ง ได้4ขาเท่านั้น. แต่ เมย์เด ดูสดชื่น เนื้อหนังดีมา เหมือนหนุ่มขึ้นอีก 2 ปี.
    For #5 The best match ..Ch Mayday against Tan?s Cody ไม่ใช่ที่ความเก่งของ Tan?s Cody ที่สู้จนถึง dead game ในเวลาต่อมา.แต่บรรยากาศที่ตื่นตัวของการแข่งขัน.....นักวิเคราะห์การตลาด ทำนายว่า 99 % เมย์เด จะขายไม่ออก ต้องรองราคาสถานเดียว.เรื่องของเรื่องมาจาก Good friend Angel..แอบย่องไปประกบ Mr.Tant..เรานับถือ Mr.Tant ในฐานะบรีดเดอร์ชั้นดี และเป็นดอคแมน ชั้นแนวหน้า แต่เราต้องการ เบียดกับ Red-Boy/Jocko ที่มาแรงมาก ในขนะนั้น เรายอมทวนกระแส ขึ้นไปหาต้นน้ำ ผู้ให้กำเนิดคือ Gr.Ch.Yellow ..เราconditioned เมย์เด... ที่ Florida แล้วบินย้อนไป แมทช์ที่South Carolina ก่อนเวลาเพียงไม่กี่วัน ที่พิกัด 65 Lps. มีความผิดพลาดตรงอาหารมื้อสุดท้ายเราเสียค่าปรับMr. Tant ยอม OK กับ ครึ่งปอนด์นั้น...เมื่อล้างตัวใกล้เสร็จ Mr. Tant มายืนดู อืม!!..หน่วยก้านดีนะ...ดูไป คล้ายๆ....เหมือนเจ้าเหลือง...ใช่แล้ว ..เมย์เดใช่หรือไม่ ..!! ผมพยักหน้า หงึก.!!...ไม่รู้จะตอบว่าไง.. ลุง แท้นท์ ทำหน้าเซ็ง !!....อั้ว ไม่อยาก...เลยว่ะ!!..ถ้าเว้นได้ ก็อยากเว้น..มันลูกอั้วเอง แท้ๆ..ก็ใช่..แต่ไม่ ถูกต้อง..!!I told him that ? YES? Mayday was off Gr.Ch.Yellow,? but you weren?t the breeder,The true breeder was Mr. Hollingworth?ต่างหากเล่า..เขาเป็นคนจ่ายค่าผสม .แต่คุณแค่คนเก็บเงิน.!! เมย์เด มาจากคุณเสี้ยวเดียว..ที่เหลือคือฝีมือของ Mr. Hollingworth ที่เอามาเข้ากับ Bolio-Tombstone...ล้วน ๆ ..Any ways..พอนับเงินเสร็จ Mr. Tant หันหลังเปิดแน้บ..เราต้องรีบอุ้ม เมย์เด ที่ตัวยังเปียกโชกตามเข้าไปทันที.ผมขอย้อนความ .It was the last time , I will condition Mayday..จากนี้ไปจะหาคู่แมทช์ ไม่ได้อีกแล้ว.. สำหรับเมย์เด..Everything was gone เราเกือบพลาดโอกาสนี้..เพราะเสียงคัดค้านของทุกคน..พากันว่าผม..กำลังหลงกล เขี้ยวลากดิน อย่าง มิดเตอร์แทนท์ ..ที่ไม่น่ารับปากเขา เรื่อง Catch weight !!..สารรูปของเมย์เด..ก็ ดูแทบไม่ได้ ..Dr. Pete said...... Mayday was in terrible shape and very stressed.!! not to mention, WAY UNDER PIT WEIGHT !! เพื่อนทุกคน มีความเห็นที่ตรงกัน....Impossible for ?Mayday? to win, You?r Crazy !!...แก บ้า แล้ว.บ้า..ก็ บ้า..วะ อั้ว อยากดัง..!!.เอ้ยย..ไม่ใช่........เรา..จะรับผิดชอบเอง..เมย์เด มา ถึง South Carolina ในสภาพ A packgage of Bones ..มีเพียง Angel ที่ยอมล่มหัวจมท้าย มาด้วยกัน..He help me try to recover ?Mayday? in only 4 days, ..We had him on IV,.Forget conditioning, . Forget the keep,?ไม่ทำอะไรทั้งนั้น........เติมน้ำเกลืออย่างเดียว.Thursday Night,?Mr.Tant brought Cody at 72 Lps., He was a horse.อย่างกับม้า.!! Mr.Tant..จูงม้าเทศ ไปพักผ่อน...ป้อนอาหารมาอย่างดี...หนักกว่า ไม่มาก.แค่ 7 ปอนด์ เอง.!!เพราะหาเรื่องแท้ๆ....เหมือนกับทุกครั้ง....เมย์เด ต้องมาเจอ กับอะไร ที่มีแต่ กว่าๆ....แล้วก็ กว่าๆๆๆ. ทุกอย่างดูแย่ไปหมด?.and the party started.Face your dogs ใช้ความใหญ่สด เข้าบด ..กดคลึง เมย์เด กลิ้งไปมา.. เป็นลูกขนุน เรานั่งอึดอัด หายใจไม่ทั่วท้อง..ตลอด 35 นาที.เมย์เดพยามจะสลัด ให้พ้น จากการกอดทับ..ตะกายปีนขึ้นหลัง..แต่ก็เหมือนโดนผลัก..หล่นแล้วหล่นอีก..He held on the face, nose, and throat?.Cody ได้ใจ พุ่งมาเป็นพายุ....เมย์เด ใช้แข้งขา ปัดป่ายพัลวัน..เพื่อสะกัดการบุก.แล้วค้ำเขี้ยวไว้ที่กระจังหน้าท่อลม.และใต้แผงคอของ หมียักษ์..Mayday understood that he was in front of stronger dog than him??..So, เหมือนกับรู้ว่า กำลังเผชิญหน้า กับหมี ถ้าจะล้มหมี ต้องใช้สมอง..He never tried to go back-end again...ปะทะซึ่งๆหน้า มีแต่ตายสถานเดียว.He just kept up-front ?..ต้องหลบส่วนหนา..เลือกฆ่า ตรงส่วนบาง.Nose! Face! and Throat !!.ไม่กล้าแปลหวาดเสียว!! เมย์เด เคี้ยวกร้วมๆ อยู่ตรงนั้น..เกือบ10 นาที.. He held that spot for a few minutesMr.Tant asked us to scratch ?ลุงแทนท์ ขอใช้สิทธ์ ทำสแครทช์ Cody wasn?t moving, wasn?t breathing?or anything.เราไม่คิดว่า.. Cody จะสแครทช์ได้...อีกต่อไป.....He was was like a dead dog ! BOY..WE WERE SURPRISE !! ว้าย..ตาเถร ตกท่อ.!! ?Cody dog? started to scream like a maniac.!!! We were in front of ? a dead game dog?He went very hard with ?Mayday?a few more minutes.Then,..Mayday worked in the same throat hold again at 1.03 mark!!!
    Mr.Tant ร้องขอสแครทช์ อีกครั้ง.แต่สายเกินไป..Mr.Tant .นักรบ Cody ได้เผยเนื้อในของคุณ ให้เห็นมาตั้งแต่แรกแล้ว.Mayday scream and pulling in the corner.. กว่าจะสงบลงได้...เราใช้เวลาปลอบนาน ถึง 15 นาที.This was his 5th match..the greatest fight have ever witnessed. Southern Kennel
    เจ้า May Day เนี่ยนอกจากตัวมันเก่งแล้ว มันยังถ่ายทอดความเก่งไปยังลูกๆของมันอีก หลายต่อหลายตัว นะครับ มันมีข้อมูลส่วนตัวดังนี้
  • มันมีข้อมูลส่วนตัวดังนี้ (2) มีบางตัวอยู่ในประเทศไทย(เป็นแชมเปี้ยน)
    REG. NAME : GR CH SOUTHERN KENNEL'S MAY DAY ROM
    REGISTER NUMBER# : AP348-BP
    SEX : MALE COLOUR : BUCKSKIN
    BREEDER : E.HOLLINGSWORTH
    OWNER : SOUTHERN KENNEL'S
    CHAIN WEIGHT : 75 LBS
    CONDITIONING WEIGTH : CATCHWEIGHT
    BORN : 1990-10-25

    PRODUCED: (ผลผลิต)
    GR.CH.LUKANE,(5XW), GR.CH.HAUNCH, (3XW), GR.CH.BARRACUDA, (5XW),
    CH.TWISTED, (3XW), CH 600 (3XW) CH. NORIEGA(4XW),
    CH. CODE(4XW), CH. COCKDIESEL, CH. CHANEL(4XW),
    CH. ANABELLE, CH. MAYMAY(4XW), CH. MONSTER,
    CH. HANNAH, CH. GRAVE YARD, CH. DA BRAT,
    CH. BLOCKHEAD, CH. AMOS, CH. HAPPY, CH. SALLY
    ไฟล์แนบ
    00017_21.jpg 19K
  • ต้องขอโทษด้วยบางรูปที่เป็นสายดังๆ ข้อมูลผมหายหมดแล้ว
    ฟอร์แมทเครื่องรูปอาจไม่ครบบ้าง
    จะหามาให้ชมในโอกาสต่อไป

    มาดูพิทตัวเมียที่มีประวัตฺดีที่สุดเท่าที่วงการนี้เคยมีมา
    แต่แทบไม่มีผลผลิตเลย เนื่องจากใช้ในเกมส์ตลอดเวลา
    เลยยังเป้นข้อสงสัยในการถ่ายทอดสายเลือด
    นั่นคือ K. ALLEN'S DBL GR. CH. TORNADO (10XW)
    ไฟล์แนบ
    Double Gr.ch.Tornado.jpg 20K
  • K. ALLEN'S DBL GR. CH. TORNADO (10XW)

    The Greatest Dog That Ever Lived
    Ken and the A Team?s Tornado
    THE TEN TIME WINNER เป็นครั้งแรกที่ผมได้พบกับ Kenแห่ง A-Team ในช่วงฤดูหนาวปลายปี1980 มันเป็นคืนของการแข่งขัน Danny Spinks ซึ่งมาจาก Badlands เพื่อที่ จะเข้าแข่งขันกับ Dogman จากทางใต้ที่เขาให้การเคารพนับถือ Spinksใช้หมาตัวเมียซึ่งชนะมาแล้วสองครั้ง มันคือ Sugar Bear เมื่อมากี่เดือนที่ผ่านมามันเพิ่งจัดการกับหมาของ Jones จาก Florida โดยใช้เวลาแบบสั้นๆ Sugar Bear มันชอบที่จะทำลายขาหน้าของคู่ต่อสู้และมันรู้ดีว่าส้นเลือดใหญ่อยู่ที่ไหน และต้องทำอย่างไร ซึ่งรูปแบบการต่อสู้ของมันมีประสิทธิภาพในการทำลาย และน่ากลัวยิ่ง เธอถูกจับคู่ให้เจอกับ Tant?s Blackcat, Sugar Bear พยายามตั้งรับด้วยการยึดที่หูของคู่ต่อสู้มันไว้ ดูเหมือนเวลานี้ Sugar Bear จะตกเป็นรองจนดูไม่เหมือนหมาที่เคยมีชื่อเสียงมาก่อน ผ่านไปสามสิบนาที Sugar Bear ไม่เหลือคราบของหมาที่เคยมีคุณภาพมาก่อน มันดูต่ำชั้นโดยสิ้นเชิง มันTurn และหมุนไปรอบๆในมุม ตัวผมเองคิดว่า Blackcat เป็นเหมือนฝันร้ายของหมาทุกตัว Tant เดินไปรอบๆงานการแข่งขันในวันนั้น หลังจากที่เขาชนะ เขาได้เจอกับ Ken แห่ง A-Team Ken ถาม Tant ว่าสนใจจะเพิ่มเงินเดิมพันเป็นเท่าตัวกับเงินที่คุณเพิ่งชนะมาไหม ผมได้ยินการพูดคุยเลยหันกลับไปถาม Bobby Hall ว่า หมาตัวไหนที่ Ken จะใช้เพื่อต่อสู้กับ Blackcat. Bobby Hall มองไปที่Ken และกลับมาหาผมและพูดว่า ?ไอ้หนู ถ้าเขาใช้หมาสีแดงที่เคยชนะผมมา ผมว่า Ken ต้องแพ้แน่? เขายังพูดต่ออีกว่า ?หมาตัวเมียตัวนั้นที่เพิ่งจัดการกับ Sugar Bear มันจัดการกับหมาแดงตัวนี้ได้สบาย? ผมถามต่ออีกว่า หมาแดงตัวที่ว่านี้ความเป็นไปเป็นมา เป็นอย่างไร เขามองหน้าผมและก็ยิ้มพร้อมกับพูดว่า ?เป็นแค่หมาชั้นเลวตัวหนึ่งที่มันแค่โชคช่วย ช่วยให้มันชนะหมาของผมไปได้ เพราะในตอนนั้นหมาของผมมันไม่สบายเลยทำให้ต้องแพ้หมาของ Ken? หมาตัวนั้นมันชื่อ? ?TORNADO? พอพูดจบเขาก็เดินจากไปเรื่องราวต่อจากนี้ไป เป็นประวัติศาสตร์ของ Game Dog ต้องบันทึกไว้Tornado จัดการกับ Blackcat ในเวลาต่ำกว่าสองชั่วโมง และยังไปชนะติดต่อกันอีกหกครั้งไม่มีหมาตัวไหนในประวัติศาสตร์สามารถประสบความสำเร็จเท่ากับ TORNADO เพราะมันเป็นหมาตัวแรกที่ไปได้ถึง DOUBLE GRAND CHAMPION สำหรับผมมันเป็นหมาที่สุดยอดที่สุด ดีที่สุดที่เคยมีมาในโลกนี้ ไม่คิดว่าจะมีหมาดีเท่ามันอีกแล้วต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของ TORNADO ที่ Ken เขียนไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง Ken และ Double Gr.Ch. Tornado K Allen?s DOUBLR GR.CH.TORNADO 10*W ในวันที่ 8 ธันวาคม 1991 GR.CH.TONADO มันได้สร้างเรื่องราวที่ทำให้ต้องจดบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์การแข่งขัน โดยที่มันชนะถึง 10 ครั้ง และได้เป็น DOUBLE GRAND CHAMPION ตัวแรกในประวัติศาสตร์ และที่สำคัญที่สุดมันเป็นตัวเมียในเวลานั้นผู้คนมาให้ความสนใจในตัวมันซักเท่าไร หรือคนที่ให้ความสนใจมันก็จะเป็นไปในแง่ร้ายมิหนำซ้ำยังสงสัยในความสามารถของมัน มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่คนต้องสงสัยเพราะมันชนะถึง10 ครั้ง ในเวลานั้นบางคนก็สงสัยว่ามันชนะแต่หมาหมูๆ ว่าง่ายๆเจ้าของๆมันเลือกคู่ต่อสู้ที่หมูๆให้กับมัน เกิดคำถามมากมาย หมาตัวไหนที่ Tornado เอาขนะ? Dogman มือระดับไหนที่นำหมาไปสู้กับมัน ? เรื่องจริงก็คือบัญชีรายชื่อของคู่ต่อสู้ และ Dogmanเป็นมือเซียนระดับท็อปแทบทั้งสิ้นครั้งแรกของการต่อสู้ของTornado มันต้องเจอกับ STP?s MISS PIGGY ในเวลานั้น STP เป็น1ใน 10 Top Dogman และเป็นด่านแรกที่ Tornado ต้องเจอ ไม่มีใครคิดว่า Tornadoจะเอาชนะเจ้า Miss Piggy ได้ STP แทบจะจำนองบ้านของเขาเพื่อเอาเงินมาเดินพันฝัง Miss Piggy เพราะเขาไม่เชื่อว่า หมาอายุแค่13เดือน จะชนะ Miss Piggy ได้ DOUBLE GR.CH. TORNADO ชนะติดต่อกันอย่างต่อเนื่องโดยการจัดการกับหมาที่อยู่ในมือของ Dogman ที่มีชื่อเสียง D.Farve&JJ Hayward, Bobby Hall,Tant&Co.,and Chicago Combine นั้นเป็นชื่อของ Dogmanที่ไม่สามารถเอาชนะมันได้ มันกำชัยชนะทั้ง 5 ครั้งอยู่ในมือแบบไม่ยากนัก
  • ในเวลานี้คุณจะเรียกมันว่า Tornado เฉยๆไม่ได้แล้ว คุณต้องเรียกมันว่า GRAND CHAMPION TORNADOหลังจากนั้น Gr.Ch. Tornado ได้เดินทางไปที่ Florida เพื่อเอาชนะครั้งที่ 6 ของมัน มันจัดการกับ EMMA ในเวลา 1 ชั่วโมง 17 นาที Local boys ใช้หมาชื่อ TITO และใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ในการแพ้ให้กับ GR.CH. TORNADOส่วน TOM GARNERและRAHEEM ทั้งคู่เป็นหุ้นส่วนของคู่ต่อสู้ตัวที่ 8 เขาทั้งสองใช้หมาตัวเมียที่มีความGame มาก แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะมันได้ หลายคนพยายามหาหมาที่จะมาหยุดความรุนแรงของ GR.CH. TORNADO แต่ยังมามีใครสามารถทำได้RASTAMAN นำคู่ต่อสู้ตัวที่ 9 ของ GR.CH. TORNADO มันคือ Boone?Sadie Rastaman picked up (อุ้มขึ้นจากสังเวียนหรือเรียกง่ายๆว่ายอมแพ้) ในเวลา 45 นาที ซึ่งนับเป็นการกระทำที่ฉลาด การแข่งขันครั้งที่ 10 และเป็นครั้งสุดท้ายของ GR.CH.TORNADO มันต้องเจอกับ Canadian Francois Shobinoe เขาใช้หมาตัวที่เกมมากๆ แถมยังมีความสามารถในการต่อสู้สูงมากอีกด้วย เป็นการต่อสู้ครั้งที่หนักที่สุดของมัน เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมง 34 นาที คู่ต่อสู้ของ GR.CH. TORNADO พยายามที่จะเอาชนะให้ได้ มันสร้างความกดดันให้กับ GR.CH. TORNADO อย่างต่อเนื่อง หมาทั้งคู่ดูจะมีสมาธิมากในการต่อสู้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ GR.CH. TORNADO จะเอาชนะคู่ต่อสู้ของมันในครั้งนี้ การต่อสู้ครั้งนี้มันต้องดึงความเกมและความสามารถทั้งหมดที่มีในตัวมันทั้งหมดออกมาใช้เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ ใช้เวลาทั้งสิ้น 3 ชั่วโมง 18 นาที ที่สำคัญอุณหภูมิในเวลานั้นอยู่ที่ 25 องศา หมาน้อยตัวนักที่สามารถต่อสู้ถึง 3 ชั่วโมง ในอุณหภูมิ 25 องศา แถมมันยังทำให้คู่ต่อสู้ของมันต้องถูกฝัง และเมื่อถึงตอนที่มันต้อง Scratch ใส่หมาที่ไม่มีลมหายใจ มันไม่มีอาการลังเลที่จะ Scratch ซึ่งหมาส่วนใหญ่แล้วจะไม่ Scratch ใส่หมาที่ไม่มีลมหายใจแล้ว ไม่มีคู่ต่อสู้ตัวไหนมีลมหายใจหลังจากที่ต่อสู้กับ DOUBLE GR.CH.TORNADO ทั้งหมดของคู่ต่อสู้ scratched Dead Gameมาหามันทั้งสิ้นการก้าวเข้าสู่สังเวียนการแข่งขันในครั้งแรกของ DBL.GR.CH. TORNADO มันมีอายุเพียง 13 เดือนเท่านั้น และการแข่งขันครั้งสุดท้ายของมัน มันมีอายุถึง 7 ปี 3 ใน 10 ของคู่ต่อสู้ถูก DBL GR.CH. TORNADO หยุดลมหายใจโดยยังไม่ได้ทำอะไรเจ้า DBL GR.CH. TORNADO เลย ครั้งที่ 8-9 มันใช้เวลาเพียงแค่ 3 สัปดาห์ ในการเอาชนะคู่ต่อสู้ทั้งสอง และจากการแข่งขันทั้ง10 ครั้ง ของมันรวมเวลาได้ทั้งหมด 10 ชั่วโมง 20 นาที คุณคงเคยได้ยินหลายคนพูดว่า DOUBLE GR.CH. TORNADO ไม่ถ่ายทอดผลผลิตหรือให้ลูกไม่ดีนั้น เป็นการพูดของผู้ไม่รู้จริง DOUBLE GR.CH. TORNADO ถูกผสมเพียงแค่ 2 ครั้ง ของทั้งชีวิตมัน กับพ่อของมันเองนั้น ตัดสินไม่ได้ว่า DOUBLE GR.CH. TORNADO ให้ลูกไม่ดีหรือไม่ถ่ายทอดผลผลิต ในเมื่อ Ken Allen อยู่กระทู้เดียวกับ J-C ก็ขอยกคำพุดของ J - C ต่อKen Allen ให้อ่านครับ....Ken Allen บอกผมมากกว่า 1 ครั้ง ว่าถ้าเขาต้องตายขอตายในสังเวียน ในขณะที่ Handing หมาดีๆซักตัว... คำจารึกบนหินเหนือหลุมศพบอกไว้ว่าเขาทำสำเร็จ ผม(J-C)ไม่รู้เลยว่า Ken ป่วยอยู่ในตอนนั้น ดูเขามีความสุขมากที่ได้ลงแข่งขัน ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ เขาเป็นเพื่อนกับทุกๆคน วันที่เขาเสียชีวิตผมก็อยู่กับเขาด้วย และเขาก็ตายในสังเวียนขณะแข่งขันนั่นเอง. ผมเรียกสั่นๆว่า T นะครับ T เป็นลูกของ Butch ROM กับ Stripper ซึ่งเป็นไลน์บรีด(พ่อเดียวกัน) ของ Saloon(4W)ประวัติของ T มีน้อยต่อน้อย แต่ที่หาได้ ก็ตอน วินที่ 10 ในวันที่ 8 ธันวาคม 1991 เป็นตัวเมียที่เป็น Double Grand Champion ตัวแรกในประวัติศาสตร์....และ 10 วิน ของ T ชนะหมาของด็อกแมนดังๆทั้งนั้น เริ่มต้นจาก STP' Miss Piggy (STPสมัยนั้นสุดยอดเหมือน CEK บ้านเราตอนนี้ครับ) ตอนนั้น T ชนะตอนอายุ 13 เดือน รายต่อมาก็มีเยอะ แต่ที่ชอบคือ ชนะหมาชอง Bobby Hall(ไม่ได้โม้) ด้วยนะ หุหุ ครั้งสุดท้ายชนะด้วยเวลา 3.18 ชั่วโมง อุณหภูมิ 25 องศา(ร้อนมากในบ้านฝรั่ง) คู่ต่อสู้ตายในสังเวียน แต่เมื่อถึงตา T ต้อง Scratch ใส่หมาที่ตายแล้ว เธอก็ไม่มีความลังเลเลย(เยี่ยม) ซึ่งหมาส่วนใหญ่จะไม่ออกถ้าคู่ต่อสู้ตายแล้ว.การแข่งขันสุดท้าย เธออายุ 7 ปี 3 ใน 10 ตายโดยไม่ได้ทำอะไร T เลย ครั้งที่ 8-9 ใช้เวลา 3 อาทิตย์ เวลารวม 10 ครั้ง 10.20 ชั่วโมง(เทพโคด).หมาสายนี้หาไม่ได้อีกแล้ว เนื่องจากเจ้าของชอบเอาลงสังเวียนอย่างเดียว เช่น Badrose Marry T ผสมแค่ 2 ครั้ง ครั้ง 1 กับพ่อ Ken Allen จึงเป็นบุคคลนึงที่ทำลายสายพันธ์ดีๆ ของสุนัขไป โดยคำประกาศิต "หวงสายเลือด" นั่นเอง ขอฝากนิดนึงนะครับ การกัดสุนัขพิทบูลกับหมาสายพันธือ์นเป็นการทารุรกรรม แม้ว่าจะกัดกับเกรทเดน หรือ มาสตีฟก็ตาม แต่ พิทบูลที่พิทมาอย่างดี ลงสังเวียนกับพิทบูลที่ถูกฟิตมาอย่างดี นั่นเรียกว่าการคัดพันธุ์แบบดั้งเดิม ซึ่งผมอยากให้มีอยู่คู่วงการพิทบูลต่อไปครับ

    ขอให้เครดิตผู้เขียนด้วยครับ เยี่ยมจริงๆ
  • ต่อเนื่องด้วยตัวเมียที่มีการถ่ายทอดได้ดีที่สุด น่าจะของโลกนะครับ
    เนื่องจากตัวที่เป็นแชมป์หรือเก่งๆ ในปัจจุบันก็ยังมีสายเลือดของเจ้านี่
    อยู่ในใบเพทแทบทุกตัว
    นั่นคือ
    Crenshaw'sCH. Honeybunch ROM.
    Honeybunch เป็นสุนัข American Pit Bull เพศเมีย ที่ถือว่าเป็น ส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ ที่น่าสนใจที่จะศึกษาไว้ประดับความรู้ เพราะนอกจากจะเป็นสุนัขที่มี ความสามารถในการแข่งขัน ระดับสุดยอดแล้ว Honeybunch ยังเป็นผู้ให้กำเหนิดสุดยอด สุนัขระดับแชมป์เปี้ยน ตัวดังๆ อีกมากมาย ถ้าท่านสังเกตุดู ในใบเพดดีกรี ของสุนัขระดับแชมป์เปี้ยนหลายๆ ตัว จะสังเกตุเห็นว่ามีสายเลือด ของ Honeybunch เป็นต้นสายอยู่ด้วย เช่น CH. JEEP ROM
    Champion Honeybunch เกิดเมื่อประมาณ ปี 1972 เป็นสุนัขเพศเมียที่ มีโครงสร้างสวยมาก การยืนของเธอดูสง่า สมส่วนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและมีความเป็นธรรมชาติมาก น้ำหนัก 38.5 lbs. เธอชนะการแข่งขัน 3 ครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งก็เจอกับคู่ต่อสู้ ที่มีดีกรีความดังและความสามารถระดับแนวหน้า แต่ที่น่าสนใจ Honeybunch ให้กำเหนิดแชมป์เปี้ยนผู้ยิ่งใหญ่ ดังนี้
    CH. Jeep CH. Charlie CH. Holly CH. Otis
    Grand Champion Snake Grand Champion Weehunt
    และมีอีกหลายตัวที่ไม่ได้กล่าวถึง
    ไฟล์แนบ
    Ch.Honeybunch.jpg 16K
  • ต่อเนื่องด้วย ปีศาจอีกหนึ่งตัว (ชื่นชอบเป็นการส่วนตัวและพยายามหาสายอยู่ น่าจะอยู่ที่คุณหนุ่ม ตจว. ครับ 555)
    GARRETT'S CH. JEEP (4XW) ROM

    แกลลิทแชมเปี้ยน จี๊ฟ (ชนะ 4 แมทซ์) รอม
    ตอนที่ 1 จากประวัติของกีฬาการต่อสู้ของสุนัขพันธุ์อเมริกันพิทบูลเทอร์เรียไม่มีพิทบูลด๊อกตัวไหนที่จะเขย่าวงการนี้ได้มากที่สุดเท่ากับ แกลลิทแชมเปี้ยน จี๊ฟ เพราะว่ามันไม่เพียงแต่จะเป็นพิทบูลด๊อกนักสู้ที่ถือว่าสุดยอดแล้วมันยังเป็นพ่อพันธุ์ที่ถือว่าดีที่สุดอีกตัวหนึ่งด้วย จี๊ฟถูกผสมขึ้นมาโดยเจมส์ เครนชอ และเขาได้ขายมันต่อไปให้กับเจมส์ แกลลิทตอนที่มันยังเล็กๆ และสร้างชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีนัก แต่จากความร่วมมือของทั้งสองคน จี๊ฟจึงได้รับชัยชนะครั้งที่4 ที่สุดแสนจะประทับใจ และคู่ต่อสู้ของจี๊ฟก็คือออสซี่ สตีเวนแชมเปี้ยนโฮเมอร์ ซึ่งการต่อสู้ในครั้งนั้นถือว่าเป็นการต่อสู้ที่ประวัติศาสตร์จะต้องจารึกเอาไว้ เพราะเป็นการพบกันที่ไม่ธรรมดาเลย แชมเปี้ยนจี๊ฟเป็นฝ่ายที่เอาชนะมาได้ ส่วนแชมเปี้ยนโฮเมอร์ก็ได้รับการพิสูจน์ความสามารถในการต่อสู้ได้อย่างดีเยี่ยม และนั่นก็คือสิ่งที่ทั้งคู่ได้สร้างเป็นตำนานขึ้นมา หลังจากนั้นความน่าเกรงขามของแชมเปี้ยนจี๊ฟก็เริ่มมีคนรับรู้โดยที่เราจะเล่าต่อถึงคุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันก็คือ การที่มันสามารถถ่ายทอดพันธุกรรมให้สายเลือดที่เป็นแชมเปี้ยนอย่างมากมายจนเป็นที่น่าประหลาดใจ โดยที่ให้ลูกที่เป็นแกรนด์แชมป์เปี้ยนหนึ่งตัว และพวกที่ชนะ1หรือ2ครั้งอีกเป็นจำนวนที่นับครั้งไม่ถ้วน การสนทนาที่จัดขึ้นในงานคอนเวนชั่น ซึ่งมักจะมีการพูดกันถึงพิทบูลด๊อกตัวเก่งๆหลายตัวและการโต้เถียงกันเกี่ยวกับเรื่องสายเลือดของแต่ละตัว เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะให้ได้เปอร์เซ็นต์ของการแมทซ์ที่สูงที่สุด และสถิติของหมาตัวที่ชนะมากที่สุด ผมมักจะได้ยินประโยคที่พูดกันไปพูดกันมา เมื่อชื่อของแชมเปี้ยนจี๊ฟได้ถูกนำไปขึ้นทะเบียนในรายชื่อ รอม (รีจิสเตอร์ อ๊อฟ เมอริส ให้ลูกที่เป็นแชมป์เปี้ยน 5 ตัวไม่ว่าจะผสมกับตัวเมียกี่ตัวก็ตาม) ถ้าดูจากจำนวนแม่พันธุ์ที่ แชมเปี้ยนจี๊ฟได้ผสมด้วยก็น่าจะรู้ว่ามีจำนวนลูกมากมายขนาดไหน และให้ลูกที่เป็นแชมป์ในนั้นอีกหลายตัวถ้าจะเปรียบเทียบกับพิทบูลด๊อกตัวที่ให้ลูกที่ดีที่สุด คำตอบที่ผมจะให้ได้คงต้องแบ่งเป็นสายหลักๆซึ่งจะแบ่งได้ถึงสามสายด้วยกัน เช่น สายของเอสทีพีแกรนด์แชมเปี้ยนบัค ที่ชนะมาแล้วถึง 8 ครั้ง เอสทีพีแชมเปี้ยนโตโล่ และเบอร์ตันแกรนด์แชมเปี้ยนแฮงค์ เพราะทั้งสามตัวนี้เป็นพิทบูลนักสู้ที่ถือว่ามีผลงานที่จัดว่าโดดเด่นมากที่สุดและหลายคนใช้พวกมันเป็นพ่อพันธุ์เพื่อสร้างสายเลือดใหม่จากพวกมันแต่ละตัว ทั้งสามยังมีชีวิตอยู่ได้ยาวนานพอๆ กัน คือประมาณ10ปี มีอยู่สองตัวที่ตายไปเกือบพร้อมๆกัน นั่นก็คือแชมเปี้ยนโตโล่ และแกรนด์แชมเปี้ยนแฮงค์ และในบรรดาทั้งสามตัวนี้ แฮงค์ได้สร้างประวัติที่เหนือกว่าตัวอื่นๆในเรื่องของการผสมพันธุ์ แต่ก็ยังไม่เท่ากับแชมเปี้ยนจี๊ฟ ส่วนอันดับสองคือ เอสทีพีแกรนด์แชมเปี้ยนบัค ชนะ 8 แมทซ์ รอม เป็นหมาสีแดงจมูกแดง สำหรับเอสทีพีแชมเปี้ยนโตโล่ได้ผสมกับแม่พันธุ์ทั้งสิ้น 23 ตัว ความจริงก็คือเมื่อรวบรวมแชมเปี้ยนที่เกิดจากสุดยอดพ่อพันธุ์ทั้งสามตัวนี้ยังน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนที่เกิดจากแชมเปี้ยนจี๊ฟ สำหรับในอดีตพิทบูลดังๆอย่าง แชมเปี้ยนโฮเมอร์ แกรนด์แชมเปี้ยนอาท และทูมสโตน เป็นพวกที่มีการผสมพันธุ์อยู่ไม่กี่ครั้ง แต่สายเลือดของพวกมันยังคงสืบสายเลือดกันต่อมาอย่างมีคุณภาพ ส่วนหมาที่มีชื่ออยู่ในรายชื่อรอม(ROM) ถ้าจะพิจารณาถึงจำนวนครั้งที่พวกมันได้ไปผสมพันธุ์ด้วยก็จะมีอย่างเช่นจี๊ฟ บัค เยลโล่ ฟริสโคและเมย์เดย์ การผสมข้ามสายพันธุ์ที่ถือว่าดีที่สุดที่ได้จาก แชมเปี้ยนจี๊ฟเห็นจะเป็น จี๊ฟ/เรดบอย และสายเลือดที่เกิดจาก จี๊ฟ/ราสคาล
    ไฟล์แนบ
    Ch.Jeep.jpg 36K
  • ตอนที่ 2 แชมเปี้ยนจี๊ฟเกิดในเดือนสิงหาคมปี1976หรือเมื่อ29ปีมาแล้วในคอกของเจมส์ เครนชอ ซึ่งเป็นคอกที่ดังเพราะพ่อพันธุ์คือ ฟินลี่แชมเปี้ยนโบรอมและแม่พันธุ์คือเครนชอแชมเปี้ยนฮันนี่บั๊นรอม ซึ่งในคอกนี้เป็นแชมป์ถึง4ตัว และตัวที่ถือว่าโด่งดังมากที่สุดก็คือแชมเปี้ยนจี๊ฟรอม แต่ก็มีคนพูดถึงเครนชอ(ซุปเปอร์จีแนท) แชมเปี้ยนชาลีว่าเป็นหมานักสู้ที่ดีกว่าแชมเปี้ยนจี๊ฟเสียอีก ส่วนแชมเปี้ยนมิสซี่ ที่สามารถพบเห็นได้ในเพ็ดดีกรีในปัจจุบันนี้ และสเวทแมนแชมเปี้ยนฮอลี่ ที่บางคนบอกว่ามันกัดได้แย่ก็จริง แต่ก็มีความ สามารถรอบตัว และนี่ถือว่าเป็นคอกที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา ถึงแม้ผมจะไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงได้เป็นเช่นนั้นก็ตาม แชมเปี้ยนจี๊ฟเองก็มีหลายคนที่เชื่อว่ามันเป็นหมานักสู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดด้วยเวลาของมันโดยที่ครั้งแรกสามารถเอาชนะ พิวแรนท์แชมเปี้ยนคาโต้ที่พิกัด43ปอนด์ด้วยเวลาเพียง28นาที ครั้งที่สองต้องต่อสู้กับ คูเปอร์วินนี่ที่43ปอนด์ด้วยเวลา58นาที ครั้งที่สามกับ สตินสันแอนสเตปแบลคด๊อก ที่เป็นผู้ที่ชนะมาแล้วถึง3ครั้งที่42ปอนด์ด้วยเวลา2ชั่วโมงกับอีก5นาที และครั้งที่4ที่เป็นแมทซ์สุดท้ายคือที่ต่อสู้กับ ออสซี่สตีเวนแชมเปี้ยนโฮเมอร์ที่43ปอนด์ที่แชมเปี้ยนจี๊ฟเอาชนะมาได้ด้วยเวลา3ชั่วโมงกับอีก45นาที และครั้งนี้เป็นแมทซ์ที่สุดแสนจะคลาสสิก และประวัติศาสตร์ต้องจารึกเอาไว้ เมื่อหมาทั้งสองตัวมาพบกัน แต่จะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะได้รับชัยชนะ และนั่นก็คือแชมเปี้ยนจี๊ฟ โดยที่ตัวหนึ่งเป็นผู้ที่สร้างตำนานเพื่อเอาไว้เล่าขานนั่นก็คือออสซี่สตีเวนแชมเปี้ยนโฮเมอร์ และอีกตัวเป็นผู้ที่สร้างตำนานสายเลือดที่เป็นที่โด่งดังที่สุดนั่นก็คือ แกลลิทแชมเปี้ยน จี๊ฟ (ชนะ4แมทซ์)รอม คงจะชอบ JEEP มากขึ้นนะครับ ผมชอบแชมเปี้ยนชาลีมากกว่าครับ....ดูจากสถิตินี้ครับ
    Ch.Jeep 0.38 1.02 2.10 3.58 (Homer) Ch.Charlie 0.51 0.33 1.00 0.34 Jeep ถูกเลี้ยงดูโดย Jame Garett มือขวา Crenshow ตั้งแต่เล็ก เป็นหมาชั้นเชิงที่ดีที่สุดในโลก ดูจากการไขว้สาย Jeep/Rascal ปอดยกให้ Jeep/Redboy แต่ถ้าดูแล้วแม่ของJeep Ch.HoneyBunch เป็นลูกของ Bullyson Bullyson เป็นลูกของ Eli 2xW จะเรียกว่าสายบูลี่ซันก็ได้ครับ ดู CD การกัดของ Jeep เขาจะเก่งมากเมื่อคู้ต่อสู้ยังคงตอบโต้มันได้ แต่ถ้าคู้ต่อสู้จะแพ้ มันมักเปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ตั้งตัว เรียกว่าจบเกมไม่เป็น แต่ถ้าเป็น Ch.Bad Rosemary หรือ Ch.Charlie ลองการ์ดตกคือจบเกม ที่แปลกคือ สายเลือดนี้ถือว่าเป็นหมาชั้นเชิงที่สุดยอดของโลก แต่ J-C ไม่ชอบ และไม่ผสมหมาตัวเมียของเขากับ Jeep เลย เขาไม่อยากให้สันดานนี้ติดไปกับลูกหลาน (อาจจะเบื่อมีหมาเทพ แต่ไม่ตอบสนองกิเลสตัวเองได้ สงสัยอยากได้แบบไชน่าแมนกัด 2 ทีนอน หุหุ) สายลูกจี๊ปเจ๋งก็ Ch.Turtle ROM 2.21 Win Ch.Shorty 1.42 0.29 1.43 Ch.Missy (F) สุดยอด!! พ่อและแม่เป็นลูก Ch.HoneyBunch // Ch.Cobra แดงจมูกแดง 45 ปอนด์ มีฟอร์ย อีกตัวนึง เป็นหมาโครงสร้าง สวยมาก เชื่อว่าพี่ๆ ที่เคยอ่านสวนจตุจักรจะเคยเห็นรูปนะครับ ถ้าชอบสายเลือดนี้ติดต่อพี่หนุ่ม ตจว. ครับ (หวงมากไม่ผสมข้ามสายเลย เหอๆๆ) ถ้ามีเวลาจะพิมพ์ให้อ่านอีกครับ แบ่งได้ตามความชอบ กัดหนัก BadRose..Ch.Chinaman ปอด Redboy เทคนิค Rascal ตัวบักเอ๊ป(โต) Aligater โครตรเทพ Db.Gr.Ch. Tornado แดงๆ จี๊ดๆ Buck ตัวเล็กใจใหญ่ Gr.Ch.Zebo 7xW,Gr.Ch.Mayday...เนื่องจากเจ้าของชอบให้กัดกับคู่ต่อสู้ตัวใหญ่กว่าเสมอ เห่ออีกเยอะครับ เอาไว้ถ้างานลากหน้าจะเอาหนังสือ ไปรอ ใครอยากถ่ายเอกสารก็จะถ่ายให้ครับ ส่วนตัวชอบไอ้ตัวในรูปข้างๆ ครับ ลูกใชน่าแมน เป็นพ่อพันธ์ ROM อันดับ 1
    JEEP ในประวัติศาสตร์ ของสุนัข American Pit Bull Terrier ทุกคนที่ชื่นชอบสุนัขพันธ์นี้ น้อยคนที่ไม่รู้จักแชมป์เปี้ยนผู้ยิ่งใหญ่ตลอดการ Jeep ถึงแม้ว่า จีบ จะเสียชีวิตไปหลายสิบปีแล้ว ผู้คนยังคงกล่าวถึง ผลงานในอตีดที่ยิ่งใหญ่ และยังหาใครมาเทียบได้ยาก ยังมีหลายคนที่เสาะแสวงหาสายเลือดของ Jeep อยู่ตลอด เวลาถึงแม้ว่าในปัจจุบัน จะเป็นรุ่นหลานหรือเหลนของ Jeep ทุกคนก็ยังภูมิใจที่ได้เป็นเจ้าของสายเลือด แชมป์เปี้ยนผู้ยิ่งใหญ่ ที่สร้างตำนานสุนัข American Pit Bull ให้ผู้คนกล่าวถึงจนทุกวันนี้
    ไฟล์แนบ
    Ch.Jeep2.jpg 11K
  • Jeep เป็นสุนัข American Pit Bull ที่ชนะเกมส์การแข่งขันจนได้ตำแหน่ง Grand Champion โดยที่คู่ต่อสู้ ของ Jeep แต่ละตัว ล้วนเป็น สุดยอดสุนัขที่เป็นแชมป์ และผ่านเกมส์ การแข่งขัน ในระดับที่สุดยอดมาแล้วทั้งนั้น การต่อสู้ของ Jeep ในแต่ละ Match ยังเป็นเรื่องที่ผู้คนยังนำมาเป็นหัวข้อในการสนทนาตลอดมา นอกจากนี้ บรรดาลูก ๆ ของ Jeep ที่เกิดจากแม่หลายๆ แม่ ก็ยังสามารถ ชนะการแข่งขันจนเป็นถึง แช้มป์ และแกรนด์ แช้มป์เปียนอีกมากมาย คือกล่าวได้ว่ามากที่สุดในประวัติศาสตร์ ก็ว่าได้ นอกจากนี้ยังไม่รวมถึงพวกที่ชนะเพียง 1-2 ครั้งก็มากมายนับไม่ถ้วย นี่ย่อมเป็นเครื่องการันตี ในสายเลือดได้เป็นอย่างดี
    Jeep เกิดเมื่อเดือนสิงหาคม ปี1976 โดยสืบสายเลือดมาจาก Finley 's CH. BO ROM กับ Crenshaw's CH.HONEYBUNCH ROM. พี่น้องของJeep ซึ่งเกิดจากพ่อแม่เดียวกันนี้ ยังเป็นแชมป์เปียนผู้ยิ่งใหญ๋อีกถึง 4 ตัว แต่ไม่มีตัวใหน ที่ให้ลูกเป็นแชมป์ ได้มากเท่า Jeep
    พี่น้องท้องเดียวกับ Jeep ที่เป็นแชมป์เปี้ยนมีดังนี้
    ? Crenshaw's CH. Charlie CH. Missy Swetman's CH. Holly
    ประวัติการแข่งขัน และคู่ต่อสู้
    ? Plyant's CH. Kato 43 lbs. at 28minutes
    ? Cooper's Weenie at 43 lbs. at 58 minutes
    ? Stinson & Stepp's Black Dog (3 times Winner) 42 lbs. at 2.05 hrs.
    ? Ozzie Steven's CH. Homer 43 lbs at 3.45 hrs.
    โดยการแข่งขัน ไฟท์ ที่ 4 ถือเป็น สุดยอดของเกมส์การแข่งขันที่ 2 ผู้ยิ่งใหญ่ ต้องโคจรมาพบกัน เพื่อที่ต้องมีสุดยอดเพียงหนึ่งเดียว
    ไฟล์แนบ
    jeep.jpg 4K
  • ต่อยาวๆ ใครสนใจ Copy ยินดีครับเนื่องจากผมรวบรวมจากผู้ที่ประสงค์เผยแพร่
    ความรู้เหล่านี้ให้เพื่อนๆ และผมขอให้เครดิตทุกอย่างแก่ผู้แต่งนะครับ

    ต่อด้วย เจ้าลูกกวางแดง Gr. CH. Machobuck
    ไฟล์แนบ
    Gr. CH. Machobuck.jpg 34K
  • ขออนุญาตนำเสนอ หมาแดงสายกัด ที่มีฉายาหลากหลาย เช่นเจ้าแดงเดือด เจ้าแดงน้อย เจ้ากวางแดงน้อย แม้กระทั่ง "เจ้าปีศาจแดง" ไม่ยักกะมี หงส์แดง
    เจ้าตัวนี้คือ Gr.Ch.Machobach แห่ง Southern Kennel นั่นเอง เอ้ามาแล้ว พาราเซตตามอล 5 เม็ด (5Win) ครับ Southern Kennel พา SCK?s Blondie บินจาก Ecuador ไปยัง Florida เพื่อที่จะ breed Blondie กับ Super Kennel?s Ch.357 แต่ว่าจับผสมไม่ได้ เพราะผิดจังหวะเวลา แต่..Evolution Kennel?s ก็มีลูกสาวของ SCK?s Blondie อีกตัวหนึ่งที่เกิดกับ Gr.Ch.Mayday มีชื่อว่า Macha ซึ่งกำลังเป็น heat อยุ่พอดี Evolution Kennel?s ก็เลยโทรหา Southern และ ถามว่า จะขอฝาก Macha ..ไปผสมกับ Ch.357 โดยเสนอ ให้เลือกลูกหมาตัวเมีย เป็นค่าผสม..จะเอาไหม? Southern Kennel?s บวกลบ คูณหาร ค่าพาหมา ขึ้นเครื่องบินไปกลับ Florida แล้ว ก็ตอบกลับไปว่า..โอเชก้าบ..และแล้วการผสมพันธ์ก็ได้บังเกิดขึ้น ได้ลูกหมา สีแดงเดือด มาตัวหนึ่งตั้งผมให้ชื่อว่าMachobuck ผมได้โทรหา B.B และบอกแก่เขาว่า.นี่ เราจะเจอกันที่พิกัด 53 นะ เขาก็ตอบตกลง ..Ok ตามนั้น ..เราเดินทางไป SA ตามนัด พอไปถึงที่นั่น AMW พูดขึ้นมาว่า ..สงสัยงานนี้ เราจะโดนพวกมันเชือดซะละมั้ง.ผมก็เลยหันไปบอก OWNTOWN ว่า ให้ช่วยลงไปดูเจ้า Jimmy. คู่กัดของเราให้หน่อย..เขาหายเงียบไปสักครู่หนึ่ง..แล้วก็ทำหน้าตื่นกลับมา เป็นไงมั่งฟะ?..อ่า..ไอ๋หยา..เจ้านั่น มังได้เปียบเราเป็น ล้าน.น.!!..ก็เมื่อผีถึงป่าช้าแล้ว..เราพากันเดินกลับไปที่รถ.เปิดฝาท้าย เปิด เครท.. จูงแดงน้อย Machobuck ลงมา...มันทำเสียงคราง งี้ดง้าด ทำจมูกฟุดฟิดๆ เดินวนอยู่รอบหนึ่ง แล้วก็นั่งยองฉี่เหมือนลูกหมา, B ซึ่งเงียบมาแต่แรก เอ่ยปาก ถามเราว่า เจ้าแดงน้อยมัน อายุได้กี่ปีแล้ว ผมก็ตอบไป คือว่า เพิ่งจะย่าง 15 เดือนจ้ะ อะจึ๋ย.B!! ทำหน้าเหมือนถูกผีหลอก.ปะ.ปะ.ไปขึ้นรถ ยกเงินมัดจำให้มันกิน..แล้วรีบพาเจ้า bad puppy ของแกกลับบ้านเร็วๆ อั้วไม่อยากโดนเมียด่า โน๋. มาถึงที่แล้ว. ยังไงก็ต้องเล่นผมตอบเสียงหนักแน่น.เอองั้นก็เล่น กะก้นแกเองเถอะ (Well, SPANK THEIR ASS ! )จากนั้น พวกเราก็ได้แต่นั่งดู..กวางแดงน้อย Machobuck..ทำของเขาเองทั้งหมด Jimmy ทำเป็นเจ้ากี้ เจ้าการ อยู่ได้นานแค่ 5 นาที จากนั้นก็มาถึงทีของ Machobuck มาได้จุดสำคัญ..และถือโอกาส ยำ อยู่ฝ่ายเดียว..จนกระทั่งอีก 17 นาทีต่อมา.Jimmy ไม่รู้จักคำว่า Scrath แม้แต่ก้าวเดียว.ปีศาจแดง..Machobuck 1xW
    For #2 TGK เอาตัวเก่งของเขา..ไปประกบคู่กับ PPK's Blue และตกลงกัน ที่พิกัด 48.5 pounds..ฝ่ายข้าง Blue ทำแต้มมาแล้ว 2 ครั้ง""รวมเวลาได้ 2 ชั่วโมง.. เป็นสถิติที่ยอมรับ.อย่างเป็นทางการ.. แต่ทาง TGK โชคไม่ดี..เจอไวรัส ลงกระเพาะ ( a stomach virus )..อย่างกระทันหัน..แน่นอนว่า เมื่อเจอ สภาพนี้..ทำยังไงใก็รักษาไม่ทัน..เขาก็เลยติดต่อมา..บอก. ขอให้ช่วยหน่อย..จะขอใช้ Machobuck ลงเป็นมวยแทน ..จะได้ไหม We said yes ยินดีเสมอ นี่คือคำตอบ ที่ TGK ได้รับ แต่ว่าความเดือดร้อนมาถึง DOWNTOWN หุ้นส่วนใหญ่..ที่ ต้องรีบทำเวลา..เพื่อรีดน้ำหนักตัว ของเจ้าแดงเดือด..ให้ลดลงอีกรอบ..อีก 6 อาทิตย์ถัดมา Machobuck ได้ลงทำงาน ตามที่ถนัด...อย่างที่เคยทำมาแล้วในครั้งแรก??..เลาะขอบข้าง .แล้วเลือกปาด เอาเฉพาะ แต่ส่วนที่อยู่ตรงกลาง..?Blue...รุ่นพี่ 2 w?...อยากจะหนี.. ก็หนีไม่ออก..อยากจะสู้..ก็สู้ไม่ได้ ..ได้แต่นั่งฟังกรรมการนับ 1- 10.. ที่.. 22 นาที. ?The Winner? Machobuck 2xW ..
    For #3 E O เกี่ยวเอาเราไปเข้าคู่กับ เซียนกัด .รุ่นเก๋า .หัวหน้าเผ่า อินเดียนแดง ใน S.C. เซาท์คาโรไลนา ..เขามี เล็กพริกขี้หนู อยู่ตัวหนึ่งชื่อว่า หมาป่าน้อย โคโยตี้... a little (1X)Coyote ..ๆ ที่เคยทำให้ Untouchables ต้องปวดแสบ มาแล้วหนึ่งครั้ง ..ด้วยเวลา1.55.หนนี้เราต่อรองเสียเปรียบ.. ต้องนั่งรถ กันเอวระบม นาน22.ชม.ไปยัง .S.C South Carolina..เสือเฒ่าให้การต้อนรับ..เชิญเราเข้าบ้าน ..พาไปกินมื้อค่ำอย่างดี แถมยังหยอดเราอีกว่า..หลานเอย..ลุงจาบอกให้..ที่พวกลื้อพากันขับรถมา ..ก็เพื่อจะหาเรื่องเล่น ให้เบาะมันทรุด.....รุ้ป่าวว่า..ของลุงคือเสือซุ่มแท้ๆ( I am bringing a BULLDOG) ผมรู้สึกควันออกหู สวนกลับไปทันที่..ด้วยความเคารพนะลุง ..พวกผมไม่ได้มาขับรถเล่น ..พวกเราพากันมา ก็เพื่อจะฆ่าลุงให้ได้ ภายใน 30 นาที.เหอ .เหอ...เฒ่า F หัวเราะชอบใจ..??ได้เลย หลานชาย ..ถ้าเป็นอย่างที่พูดใน 30 นาที่นี่ ก็ต้องยอมละนะ 555???ลุงจะกลับไปบ้าน แล้วระเบิดหัวทิ้ง..ให้หมด ทุกตัวเลย.. ฮ้า .ฮ้า. Well, It?s even for about 5 minutes ..แทบจะไม่ถึง 5 นาที ที่ Machobuck เข้าปาดซ้าย ปาดขวา แล้วตอกตรึงหมาป่า Coyote ให้ดิ้นอยุ่กับหลักหมุด..อีกแล้วตรงตำแหน่งเดิมอีกแล้วที่กวางเขี้ยวแหลม Machobuck ไม่เคยเปลี่ยนใจ?.โคไอทีหมาป่าแห่งแดนใต้ South.Carolina..ต้องหมดสิ้นพละกำลัง..ยอมมอบตำแหน่ง Champion.ให้กวางผีสิง Machobuck ที่ 28 นาที ..ว่าไงพี่ลุง..พวกพุดเดิ้ล ที่บ้าน นั่นน่ะ..ยังจะเลี้ยงต่ออีกไม๋....ฮ้.า.ฮ้ า.ๆ ... แหะ.แหะ.. พี่.. ....เอ้ย..ลุง ต้องขอทบทวน คำพูดของลุง ดูก่อนนะ หลาน.....ก็ พ่อหลานชาย..เล่นเอาเสือ มากัด กะของลุงนี่นา..แล้วใครมันจะไปสู้ได้ ละว้อย.....อย่างนี้..โบราณเขาเรียกว่าUNBEATABLE dog.....ไม่ว่าจะไปอยู่ในมือของใคร...พ่อก็รับประทานเขาเรียบ..เฮ้อ...ตั้งกะสมัยของ Chavis?s Ch. Jocko มา..ลุง ก็เพิ่งจะเห็น เจ้าตัวนี้แหละ .Ch. Machobuck 3xW
  • For #4 เราเอา Ch.Machobuck ไปเกี่ยว เข้ากับ Ch. Edge ตามกำหนดเวลาและกับ อีก 14 อาทิตย์ถัดไปข้างหน้า...เรายังได้เกี่ยวติดกับ หมาป่า Dingo สายเลือด Redboy-jocko X Rascal ..ติดกับอะไรอีกตัวหนึ่ง เขามีสถิติ (2X) winner..ที่ชื่อ ? Blacky ? from Deathrow & T-Nice Kennels. The Blacky ตัวนี้ วงการเขาให้ฉายาว่า จอมอยู่ยงคงกระพัน..เบอร์ 1.. an UNBEATABLE ACE..เราก็อยากจะเห็น เหมือนกันว่าหมาป่า ?Dingo ?ของเรา จะแทงมัน ให้หนังทะลุได้หรือไม่.ในช่วงเวลา 2 อาทิตย์ที่เรากำลัง เตรียม ตัวกันอยู่ก็เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิด..เจ้า Dog Dingo ของเราเกิดไหล่หลุดขณะกำลัง สปีดอยู่บน Catmill DOWNTOWN เสนาธิการ ประจำทีมมาเสนอว่า.งั้นตูจะเอา แดงเดือด Ch.Machobuck ลงแทน.พวกเราถึงกับอึ้ง.จะบ้าเรอะตัวเดียวให้รับสองงาน ได้ไง. ไม่ใช่รถ.ไม่ใช่เหล็กนะเฟ้ย..แล้วนี่มัน ก็ใกล้เวลา จะต้องกับเจอกับ Ch. Edge ในวันสองวันอยู่แล้ว..คิดยังไงของแก..!.. ต้องได้..เสธ์ DOWN ทำหน้า ขรึม Machobuck ตัวนี้ไม่ ธรรมดา..เขาเป็นหมากินงัว..He is a ? BULLDOG อะไรที่เข้าปากได้ เป็นตายหมด.. ครั้งก่อน ที่ N.C ก็เป็นแบบนี้.เขาว่าเราเป็นบ้า .เป็น พวก dogberman พเนจร.. they thought we were NUTS..แล้วเป็นไง...ตลาดหู้น ตลาดเซียนเริ่มคึกคัก..ดัชนีราคาไหลไปอยู่ข้าง The Blacky..ถึง แม้ดูว่าทั้งคู่ ไม่มีอะได้เปรียบเสียเปรียบ แต่ Blacky เตรียมตัวมาดี มีน้ำมันมาเต็มถังตรงกันข้ามกับมวยแทน Machobuck ที่มีแต่คนอยากดู..แต่ไม่มีคนอยากเล่น เพราะ เขารู้ว่า น้ำมัน มีน้อยมีตาเฒ่าอินเดียแดง เจ้าเก่า the old indian chief กับ Live&work Kennels. ตั้งโต๊ะ เปิดราคารับซื้อ Ch.Machobuck .แบบราคาถูกใครรองมาขายเท่าไหร่เฒ่าอินเดียนรับหมดM.G. (the ref) said.. กรรมการ M.G พูดให้ได้ยินว่า....งานนี้เบ็ดเสร็จ รวมเวลาแล้ว..อั้วว่า..ไม่น่าจะเกิน 30 นาที..? This aint gonna be no 30 minute deal?นี่พูดเรื่องจริงนะ..พยัคฆ์ร้าย ตัวนี้..อั้ว เคยเห็น มาแล้ว..The ref M.G was right?..กรรมการ ต้องพูดคำจริงเสมอ Ch.Machobuck ใจดีมาก ยอมให้ The Blacky โชว์ลีลาไหว้ครูอยู่เกือบ 10 นาที ลำคอของ Blacky ก็เลื้อยมาเกี่ยว ติดกับ ตะขอ เขี้ยวคม ของ Ch.Machobuck.เอาอีกแล้ว..ที่เดิมอีกแล้ว.ที่ตะปูปาก .ตอกตรึง ติดอยู่ อย่างนั้น.. Ch.Machobuck hit his spot and stayed there....แต่จะว่ายังไงก็ตาม Blacky..ก็ยังดีกว่า นักรบตัวอื่น..ตั้ง 3 นาที่, Well,.Blacky was a better dog but only 3 minutes better It was over in 31 minutes... Ch. Machobuck 4xW..
    For #5 จากที่เกี่ยวติด กับแมทช์ที่ 5 ทิ้งระห่างจากแมทช์ที่ 4 เพียง 7-5 อาทิตย์ พวกเราเริ่ม รู้สึกกังวล และเตรียมทำใจว่า อาจต้องยอมทิ้งเงินมัดจำอีกอาทิตยถัดมา ช่วงที่กำลังชั่งใจอยู่นั้น.. Ch.Machobuck กลับคึกขึ้นมาอย่างสุดขีด ..สบัดโซ่เล่นอย่างคลุ้มคลั่ง going NUTS on the chain. และยิ่งร้อง ทุรนทุราย หนักขึ้น.. ที่ เมื่อเขาเห็น DOWNTOWN... ลงทำงานอยู่กับ Ch.Hannah ..วันนั้น..ผมก้มลง.. ตัดสินใจ ปลอบกับ Ch.Machobuck ..ได้..เลยลูกพ่อ..เราจะเดินหน้าต่อไป.. Good Boy..เมื่อมาถึงงานปาร์ตีโชว์จัดใน South Texas.สายข่าวมารายงานว่า.อย่าไปหวังอะไร มากนักเด้อCh.Edge กำลังมาแรง เขาผ่านเกมแรงมาตลอดฉายเดี่ยว มาสาม งานรวด.เก็บ Stookes Ch.Goofy , the Wallboys และ E.Harpr แบบไม่มีราคา....ผมก็รู้สึก เครียดขึ้นมาเล็กน้อย.. กับความหวังดี ต่างๆ ..แต่ทุกครั้ง ก็เป็นอย่างนี้.....ก็บอกแล้วไง..ลูกพ่อ.. เราจะเดินหน้าต่อไป.. Good Boy?Machobuck มีบาดแผลที่เท้ายังเป็นรอยปริอยู่ Andreเพื่อนของเราแนะนำให้ใช้ bleach ทาตามรอยปริทำให้แผลแห้งเร็วขึ้น ก่อนวันงานเพียงอาทิตย์เดียวแผลเท้าของ Machobuckก็ยังคงมีอยู่แต่..แห้งสนิท...แม้จะทำได้ถึงขนาดนี้ สายกัด แฟนคลับ ใน Texas ก็พากันไปอยู่กับ ฝ่ายตรงข้าม ไม่เว้นแม้กระทั่งเพื่อนเก่าของเรา.. TGK. ก็ไปอยู่กับ NFKเจ้าของ Ch.Edgeความเชื่อถือทั้งหมดในโลกนี้..จะขอมอบให้สายพันธ์นักรบ.....all the credit in the world. They brought a BULLDOGMachobuck ผู้ไม่ยอมเปลี่ยนใจ.. เขาจะเริ่มตั้งแต่ต้น และทำอยู่ จนจบ ที่ตำแหน่งเดิม.. He hit his spot from the go......เขาได้ตำแหน่งนั้น ตั้งแต่ 5 นาทีแรกแต่จำต้องคายทิ้งไป .. ครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อนเพราะ Ch.Edge .ไม่ยอมเสียหนังให้ใคร ง่ายๆ...เมื่อหลุดได้...ความเสียหายเกิดขึ้นทันที Ch.Edge ..กดขึ้นบน เจาะรูที่กะลามะพร้าว กะจะถลก เอาเปลือกออก.บาดแผลฉกรรจ์เพื่มขึ้นที่ muzzle.แต่ราคาของ Machobuck กลับไหลดิ่งลงมา ผ่านไป อีก15 นาที ปีศาจแดงเลือดเดือด.. ตะกายกลับคืน...ฝังเขี้ยว ที่ตำแหน่งเดิม ได้อีกครั้ง. Ch.Edge หยุดนิ่งสนิท ที่10 นาทีต่อมา Gr.Ch.Machobuck 5xW Gr.Ch.Machobuch ตัวนี้ได้เป็น Dog of the Year 2004
    ไฟล์แนบ
    a164078.jpg 73K
  • ต่อไปขอแนะนำสายที่ดังมากในไทยประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว
    ทุกคนอยากมีสายนี้ทั้งนั้น (คุณภาพโปรดถามจากผู้ที่มีนะครับ)
    แต่สายเลือดสุดๆ เหมือนกัน นั่นคือ

    วอลลิ่ง บูลลีซัน (ชนะ 2 แมทซ์ แพ้ 1 แมทซ์) รอม
    ตอนที่ 1 เล่าเรื่องโดยฟรอยด์ บูโดและบอยสเก๊าท์ บูลลีซันถือกำเนิดมาในช่วงปล ายปี 1960 มันเป็นผลพวงที่เกิดจากหนึ่งในหลายตัว ด้วยความคิดที่เยี่ยมยอดที่เอาพ่อพันธุ์อย่างพิทบูลด๊อกที่มีชื่อว่า บูโด อีลาย และแม่พันธุ์ที่มีชื่อว่าบูโดสปู๊กมาผสมกันจนเกิดมาเป็นบูลลีซัน
    เรื่องก็มีอยู่ว่าครั้งหนึ่งฟรอยด์ บูโดมอบลูกหมาน่ารักสีแดงตัวหนึ่งให้กับเจอรี่ เคลมมอน เขารับมันไปและเลี้ยงมันเอาไว้ 6 สัปดาห์ หลังจากนั้นเจอรี่ เคลมมอนก็ขายมันไป เขามาที่ร้านแบลคสมิธ แล้วผม(ผมในที่นี้ก็คือ ฟรอยด์ บูโด)ก็ได้ขายลูกหมาอีกตัวที่มีอยู่ให้ เจอรี่ เคลมมอนไปอีก ผมเรียกมันว่าสปู๊ก มันมาจากคอกที่มีการกัดกันจนตาย ตอนที่พวกมันยังเล็กมากๆ เจอรี่เลี้ยงมันเอาไว้อยู่ 2 เดือนในช่วงที่เธอมีฮีทและ เข้าสู่ช่วงที่ไข่ตกและพร้อมที่จะได้รับการผสมเป็นครั้งแรกนั้นเจอรี่พามันกลับมา ผมก็เลยให้สปู๊กผสมกับพ่อพันธุ์ที่มีชื่อว่าบูโด อีลาย เธอให้ลูกหมาออกมา4 ตัวซึ่งเป็นสีดำ 3 ตัวและลายเสือสีน้ำตาลอีก1 ตัว เป็นตัวผู้ 2ตัว และตัวเมีย 2ตัว สีดำตัวหนึ่งมีชื่อว่าบูลลี่ และอีกตัวคืออีลายจูเนียส์ ส่วนตัวเมียลายเสือคือเบรนดี้ ถ้าจะพูดถึงเบรนดี้นั้น มันเป็นตัวที่กัดหนักที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมด และยังตัวโตที่สุดอีกด้วย มันเคยคว่ำหมาตัวอื่นลงได้ในเวลาที่น้อยกว่าสามนาที เบรนดี้น่ายำเกรงและถือว่าอันตรายที่สุด เท่าที่ใครได้เคยเห็นมา ครั้งหนึ่งเบรนดี้เอาชนะหมาตัวอื่นซึ่งทำราวกับว่ามันกำลังทานอาหารเช้า ผมแน่ใจว่าไม่เคยเจอะเจออะไรอย่างนี้มาก่อน ลูกตัวเมียอีกตัวของบูโด อีลาย และ บูโดสปู๊กซึ่งเป็นสีดำและมีชื่อว่าเลดี้ ผมว่าเธอยอดเยี่ยมที่สุดเลย คอกนี้ทั้งคอกเป็นหมาในอุดมคติของผมจริงๆ ตัวผู้ทั้งสองตัวนั้นนั่นก็คือ บูลลี่ และ อีลายจูเนียสเป็นบูลด๊อกที่มีคุณสมบัติพิเศษกว่าหมาตัวอื่นๆ พวกมันเป็นพิทบูลด๊อกที่ดีที่สุด ประสบความสำเร็จสูงและได้ต่อสู้ในเกมส์ที่โหดมากที่สุด ด้วยการสร้างประวัติศาสตร์ให้กับวงการพิทบูลด๊อกมาแล้ว
    ตอนที่เจอรี่เลี้ยงดูหมาคอกนี้ในคอกที่เป็นสนามหญ้าที่บริเวณบ้านของเขา ดูเขาจะให้ความสนใจเจ้าบูลลี่มากเป็นพิเศษ ทุกวันเขาจะพาบูลลี่ออกไปเดินด้วยระยะทางสามไมล์(ประมาณ4.8กิโลเมตร) และให้วิ่งบนเครื่องวิ่งอีก15 นาที และในขณะที่ฝึกบูลลี่เขาสอนให้มันจัดการตามจุดที่ถูกสั่ง และฝึกให้มันได้เล่นลูกบอลด้วย วันหนึ่งบูลลี่ถูกพามาเจอกับลูกๆของบลายบิลลี่นั่นก็คือ บูโดนโปเลียนและบูโดพาโค ซึ่งบูลลี่ก็สามารถล้มทั้งคู่ได้ด้วยความรวดเร็ว หลังจากนั้นบูลลี่ก็ได้ผสมพันธุ์กับแม่พันธุ์ตัวหนึ่งของฟรอยด์ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วโมงเดียวในตอนเที่ยงวันของเดือนกรกฎาคม และในเวลาต่อมาตัวเมียดังกล่าวก็ได้ให้กำเนิดลูกออกมาถึง 13 ตัว
    ไฟล์แนบ
    BULLYSON.jpg 5K
  • ตอนที่ 2 บูลลี่เคยทำร้ายแม้แต่เจ้านายของตัวเองมาแล้ว ซึ่งในตอนนั้นบ๊อบบี้ ฮอลพามันออกไปวิ่ง บูลลี่จู่โจมจะกัดเขา บังเอิญเขาถือพลั่วอยู่ในมือ หลังจากสู้กันอยู่สักพักใหญ่ๆสงครามจึงสงบลง และมันก็เกิดขึ้นหลายครั้งด้วยจนกระทั่งครั้งสุดท้ายเมื่อบ๊อบบี้ ฮอล ถือพลั่วเอาไว้ที่ข้างลำตัวของเขาแล้วเขาก็พูดว่า?มานี่ ไอ้ลูกชาย? ?บูลลี่ ซันมาหาพ่อนี่? แล้วบูลลี่ก็เดินมาที่เท้าของเขาพร้อมกับกระดิกหาง บ๊อบบี้บอกว่าเขายื่นมือไปหามัน และมันก็เลียมือเขา ซึ่งในเวลาต่อมาบ๊อบบี้ถึงได้ใช้พลั่วอันนั้นเป็นที่ใช้สำหรับตักขี้ให้กับมัน และตั้งแต่นั้นมา บ๊อบบี้จึงเปลี่ยนไปเรียกมันว่าบูลลีซันแทนชื่อเดิมนั่นก็คือบูลลี่นั่นเอง
    บ๊อบบี้ ฮอลเคยจับคู่เพื่อแมทซ์ให้กับมอริส คาร์เวอร์ ซึ่งมอริส คาร์เวอร์ เป็นกรรมการตัดสิน เมื่อเขาไปที่สถานที่ที่ใช้สำหรับจัดการการแข่งขัน เขาต้องพบกับชายที่มีชื่อว่าเบริทคลาวแอนด์เบคเคอ หมาของเบริทชื่อว่าคลาวเรดด๊อกมีน้ำหนักอยู่ที่46 กับอีก3/4 ปอนด์ ส่วนบูลลีซันนั้นชั่งได้ 49 ปอนด์ครึ่ง บ๊อบบี้ ฮอลพาบูลลีซันเข้าไปในสังเวียนที่ใช้สำหรับแมทซ์ คุณจะรู้สึกได้ถึงอะไรแปลกๆที่กำลังจะเกิดขึ้น บูลลีซันแสดงออกอย่างบ้าคลั่ง และรุนแรงราวกับมีปีศาจสิงอยู่ในตัวของมัน พอถูกปล่อยก็เท่ากับนรกแตกดีๆนี่เอง ทุกคนต่างตั้งใจดูคลาวเรดด๊อก และเรดด๊อกถูกพามาหลังจากนั้นประมาณ 5นาที บ๊อบบี้ ฮอลส่งบูลลีซันเข้าไปในสังเวียน และนั่นก็เป็นสัญญาณให้นักร้องร่างอ้วนได้ทำการร้องเพลงชาติ เพื่อเปิดการแข่งขัน ไม่ถึง 10 นาทีมันสแครทช์จนบ๊อบบี้ ฮอลไม่สามารถที่จะหยุดยั้งมันให้อยู่ที่มุมได้ และเขาก็กลัวว่ามันจะกัดเขาเข้าอีก สิ่งนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่แย่มากที่สุดสำหรับพิทบูลด๊อก
    ตอนที่ 3 ในเวลาต่อมาบ๊อบบี้ ฮอลขายบูลลีซันไปให้กับชายที่มีชื่อว่าเรดวอลลิ่ง ซึ่งเรดวอลลิ่ง ตัดสินใจซื้อด้วยการเชียร์ของมอริส คาร์เวอร์ สำหรับเรื่องที่ไม่ดีจากหลายๆเรื่องที่ บูลลีซันทำให้คนรู้เรื่องที่แย่ๆของมัน พอมีคนพยายามให้มันเข้าไปอยู่ในรถ มันเป็นอะไรที่ยุ่งยากมากที่สุด มันพยายามที่จะดิ้นรนไม่ยอมขึ้นรถท่าเดียวและหลุดไป ด้วยปัญหาดังกล่าว พวกเขาจึงไม่ล่ามมันขณะที่มีการโยกย้าย ผมว่ามันเป็นการยากมากที่จะจับมันใส่กล่องแล้วส่งไปไหนต่อไหน ในการย้ายบูลลีซัน จากบ้านของบ๊อบบี้ในฮูสตันไปยังบ้านของมอริส คาร์เวอร์ในซานอันโตนิโอ เรย์มอนด์ ฮอลท์ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้ขนย้าย บูลลีซันซึ่งโดยปกติมันจะถูกปล่อยให้อยู่ตามสบายขณะอยู่ในรถ เขาเล่าว่าวิธีเดียวที่จะทำให้มันหยุดกระโจนเข้าใส่เขาระหว่างเดินทางคือการได้เล่นกับ ไข่ของมันจนมันเพลิดเพลิน นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามมอริส คาร์เวอร์ก็ได้มันมา เขากลัวบูลลีซันมาก และตลอดเวลาที่บูลลีซันอยู่กับเขา เขาจะให้ภรรยาย้ายไปูที่ห้องอื่น เพื่อที่เขาจะได้พาบูลลีซันเข้ามาอยู่ในห้องด้วย เและทั้งคู่จะนั่งดูทีวีด้วยกันจนกลายเป็นเหมือนเพื่อนที่รักกัน ซึ่งในตอนที่มันสงบเสงี่ยมดี เขามีความรู้สึกว่าถ้าเขาลงไปในสังเวียนเพื่อที่จะแมทซ์กับสุนัขสักตัว เขาต้องการที่จะเป็นเพื่อนกับมันเสียก่อน เขามักจะพูดว่า ?ถ้าผมจะลงไปคุกเข่าขอร้องให้บูลลีซันสู้เพื่อเขาล่ะก็ หมาตัวนั้นจะต้องเป็นเพื่อนกับผมเสียก่อน?
    ในที่สุดบูลลีซันได้ทำการแมทซ์กับเอ็ดวีเวอร์ เซอร์ มันก็เหมือนกับเหตุการณ์เดิมๆ ที่เคยเกิดขึ้น ไม่ถึง 5 นาที เอ็ดวีเวอร์ เซอร์ ก็ไม่มีทางสู้ต่อได้ด้วยลักษณะเดียวกันกับที่เคยโถมเข้าใส่ เรดด็อก มีการกล่าวถึงเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน ดอน เมย์ฟิลด์บอกเอาไว้ว่าน่าที่จะมีคนได้เล่าประวัติของบูลลีซันให้เอ็ดวีเวอร์ ได้ฟังก่อนหน้าที่จะมาเจอกับบูลลีซันเพราะว่าทุกคนต่างขวัญผวากันมาหมดแล้ว จนไม่มีหมาตัวไหนที่จะกล้ามากัดกับมันอีกด้วย
  • ตอนที่ 4 แมทซ์ระหว่างบูลลีซันกับเบนนี่ บ๊อบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด วันนั้นผู้คนมาจากทั่วสารทิศทั้งอเมริกา แคนาดา และเม็กซิโก มาเพื่อจะได้รับรู้การแข่งขันในครั้งนี้ คอนเวนชั่นซึ่งจัดที่ฟอทเวิท และเป็นการโชว์ที่อลังการมากที่สุด พวกเขากางผ้าใบที่ฟอกจนเป็นสีขาวสะดุดตาคลุมทุกอย่างเอาไว้ได้อย่างสวยงามมาก พอถึงตอนที่จะแข่งผ้าคลุมก็ถูกดึงออก มอริส คาร์เวอร์นำบูลลีซันลงสังเวียน ส่วนริค แฮริเบอร์ตันก็นำเจ้าเบนนี่ บ๊อบลงมาด้วย โดยความช่วยเหลือของดอน เมย์ฟิลด์ ซึ่งเบนนี่ บ๊อบเป็นลูกที่เกิดมาจากบูลลีซันตอนที่ได้ไปผสมกับตัวเมียตัวหนึ่งที่เกิดจากพ่อพันธุ์ที่มีชื่อว่าบูโดโบ๊ท ซึ่งตัวเมียตัวนี้มีชื่อว่าเคลมมอนด์ เบรนดี้หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ เคลมมอนด์เจสซี่ และต่อมาเธอถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวิเกอร์สัน ทีน่า การผสมกันในครั้งนั้นเกิดขึ้นตอนที่บูลลีซันยังเป็นสมบัติของเจอรี่ เคลมมอน
    ในการแมทซ์กันในครั้งนั้นมอริส คาร์เวอร์และบูลลีซันขอเข้าสังเวียนเป็นคนสุดท้าย เขาไม่ต้องการอยู่ที่มุมของเขากับบูลลีซันนานเกินไป เพราะว่าบูลลีซันมันมีความต้องการที่จะทำลายคู่ต่อสู้มากจนแทบจะจับมันเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อเขาพามันเข้าไป ริค แฮริเบอร์ตันกับเบนนี่ บ๊อบรอพร้อมอยู่แล้วที่มุม กรรมการซึ่งก็คือ ฟรอยด์ บูโดก็พร้อมแล้วเช่นกัน มอริส คาร์เวอร์ลงไปในสังเวียนยังไม่ทันจะได้ทำอะไร ฟรอยด์ บูโดก็ต้องสั่งให้ปล่อยหมาทั้งคู่ได้ต่อสู้กัน ดอน เมย์ฟิลด์ เขียนรายงานการแข่งขันว่าถ้าบูลลีซันคิดว่าจะจัดการกับเบนนี่ บ๊อบ ให้เสร็จเหมือนเป่าเทียนให้ดับล่ะก็มันคิดผิดถนัด ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมแพ้ การต่อสู้ได้ดำเนินไปซักพักใหญ่ๆ เบนนี่ บ๊อบเหมือนกับว่ายิ่งกัดยิ่งตัวใหญ่ขึ้น เรี่ยวแรงและพละกำลังของมันก็มีมากกว่าบูลลีซัน รวมทั้งมีความคล่องแคล่วและยังอาศัยจังหวะหลบหลีกได้ดีกว่า ในขณะที่บูลลีซัน นั้นกลับมีความเชื่องช้าลง ในขณะนั้นเองบูลลีซันเป็นฝ่ายเทรินส์ มันสแครทช์ได้ดี และในเวลาต่อมาเมื่อเบนนี่ บ๊อบเป็นฝ่ายที่จะต้องสแครทช์บ้าง มันก็ทำได้ดีและรุนแรงกว่าบูลลีซัน ไม่ว่าบูลลีซันจะตอบโต้อะไรออกไปเบนนี่ บ๊อบ ตอบโต้กลับได้ทันทีและรุนแรงกว่าบูลลีซันมาก
    ซึ่งในตอนท้ายของเกมส์การแข่งขัน การตอบโต้กันไปตอบโต้กันมาของพวกมันส่งผลให้บูลลีซัน เหนื่อยเหมือนกับถูกยิงด้วยลูกตะกั่ว เมื่อเวลาผ่านไปถึงนาทีที่ 40 บูลลีซันก็ล้มทั้งยืน มอริส คาร์เวอร์ส่งสัญญาณที่เสนอให้ริค แฮริเบอร์ตันชนะการแข่งขัน แต่ริคไม่ยอมรับข้อเสนอนั้น ในที่สุดเมื่อ 48 นาทีผ่านไปบูลลีซันย่ำแย่มากแล้ว แต่ต้องสแครทช์อีกครั้งมอริส คาร์เวอร์ หันไปมองหน้าริค แฮริเบอร์ตัน ซึ่งในตอนนี้หัวของบูลลีซันเอียงไปทางขวาในสภาพที่แข็งทื่อ อ้าปากค้าง แลบลิ้นออกมา และมันไม่ยอมเคลื่อนไหว ในตอนท้ายของการสแครทช์ครั้งที่6 มอริส คาร์เวอร์ ก้าวเข้ามาหาบูลลีซัน เขาโยนผ้าขนหนูบอกขอยอมแพ้ เขาขอให้ฟรอยด์ช่วยเอา บูลลีซันออกไป เพราะฟรอยด์เป็นคนที่เคยเลี้ยงดูมันมาก่อน สาเหตุที่เขาต้องทำอย่างนี้ ผมคิดว่าทุกคนกำลังช๊อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะบูลลีซันกำลังเข้าคิวเพื่อเลื่อนอันดับความเป็นแชมเปี้ยน จากนั้นฟรอยด์ ก็นำมันไปเพื่อทำการนวดตัวแล้วให้มันได้ลองเดินดู และเขย่าหัวของบูลลีซัน ให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิม แต่ก็ไม่ทำให้หัวของบูลลีซันกลับเข้าที่ได้เหมือนเดิม เขานำมันกลับมาให้มอริส คาร์เวอร์เพื่อให้เขาพามันเดินออกจากสนามไป
  • เจอรี่ เคลมมอนเป็นคนทำการทดสอบเลือดของบูลลีซันก่อนวันทำการแข่งขัน เขาบอกว่านับเม็ดเลือดได้เพียง33 ทั้งๆที่มันควรจะเป็น 50 และมอริส คาร์เวอร์ยังให้ บูลลีซันผสมพันธุ์กับพิทบูลทุกตัวที่ทำได้ทั่วทั้งแถบตะวันตกเฉียงใต้ พวกเขาพามันเข้าไปรับการรักษาถึงแม้ว่าจะจับก้นมัน เพื่อหวังจะให้มันกลับมากัดมือพวกเขาอีก ซึ่งการรักษามันในครั้งนั้น ยาที่ดีๆก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น มันเสียศูนย์และได้ตายจากไปในเวลาไม่นานนั้นเอง แมทซ์ 48 นาทีระหว่างที่มันต่อสู้กับลูกชายของมัน และนี่คือจุดจบชีวิตของพิทบูลด็อกที่มีชื่อว่าบูลลีซัน หมาชื่อบูลลิชัน มีผู้ออกมาวิจารณ์มากมาย เพราะความดังของมัน
    อดีตชื่อ บูลลิซัน เป็นที่คุ้นหูคนในวงการพิทบูลเป็นอย่างมาก แม้แต่ปัจจุบันนี้ในอเมริกายังมีคนโปรโหมดชื่อนี้อยู่ แรงโปรโหมดมันแรงมาก จนมีคนไทยบางคนจับชื่อนี้มาโปรโหมดเช่นกัน
    บูลลิซันเคยดังเป็นพลุแตกมากกว่าพี่น้องท้องเดียวกัน ผลพวงของความดังทำให้มันทำเงินให้เจ้าของมากมาย ในระยะยาวแล้วมันกลับเป็นผลเสียเข้าตัวมันเอง ยี่สิบปีก่อนเกมของหมาพิทบูล เกิดบ่อยมากกว่าทุกวันนี้ก็จริง แต่หาหมาประเภทแข็งแรงมากๆ ปากหนักมากๆ เหมือนทุกวันนี้หายากมาก กัดกันบางทีเป็นชั่วโมงจึงรู้ผล บางทีกัดกันเป็นเวลานานมากแต่ไม่ปรากฏแผลฉกรรจ์นักเลงพิทบูลแต่ละคนจึงพยายามหาวิธีพัฒนาหมาอย่างไรให้เก่ง เกมและหนัก แนวความคิดทั้งด้านวิชาการและวิธีทำนอกทฤษฎี ถูกนำมาใช้หลายวิธีหมาพิทบูลทุกวันนี้ถ้าจะเทียบกับหมายุคก่อนนั้น มันจึงเทียบกันไม่ได้ ยุคนั้นบูลลิซันมันจัดว่าหนักในยุคนั้น ถึงจะไม่หนักที่สุดแต่ก็จัดอยู่ในกลุ่มปากหนัก บูลลิซันถูกประกบคู่เป็นคอนแทกซ์แมทซ์ ครั้งแรกมันผ่านได้ไม่ยาก หลังจากนั้นคอนแทกซ์แมทซ์ครั้งที่สอง ก็ผ่านไปได้อีกหนอย่างง่ายดาย มันสามารถน็อกเอ๊าซ์คู่ต่อสู้ได้ทำให้การร่วมชมในแต่ละแมทซ์ไม่น่าเบื่อ บรรดานักเลงพิทบูลเริ่มรู้จักชื่อ บูลลิซัน มากขึ้น ในขณะที่บูลลิซันเริ่มดัง นาย บ๊อบ ฮอลล์ ผู้เป็นเจ้าของขณะนั้น แกจัดว่าเป็นเจ้าของประเภทมือทองสมองเพชร เล็งเห็นชิ่งทางโกยเงินเข้ากระเป๋า แกลงโฆษณาท้ากัดกับใครก็ได้ที่มีน้ำหนักเท่ากัน แต่แกก็กำหนดเวลาว่า ถ้าไม่มีใครมากัดในเวลาที่กำหนดก็จะถือว่า บูลลิซัน เก่งที่สุดในโลก โอ้โฮ มันสร้างความฮือฮามาก แล้วจะมีใครหาหมาน้ำหนักเท่ากันมาฟิตทันในเวลาที่กำหนด คนโฆษณาแกคงรู้ลู่ทางลมดีแล้วจึงรอดพ้นจากผู้ตอบรับคำท้า เจ้าของบูลลิซันได้รับโทรศัพท์และจดหมายติดต่อมากมาย ไม่ใช่พวกมารับคำท้าแต่เป็นพวกมาขอผสม ลูกหลาน บูลลิซัน ขายดิบขายดี ขอให้อ้างชื่อ บูลลิซัน ยี่ห้อเชื่อได้ขายคล่องนาย เรด วอลลิ่ง คนมีฐานะดีคนหนึ่ง แกชอบเกมของพิทบูล อยากมีหมาระดับสุดยอดกับเขาบ้าง แกเสนอซื้อบูลลิซัน จาก นาย บ๊อบบี้ ฮอลล์ ทุกอย่างตกลงกันแฮบปี้ทั้งสองฝ่าย หลังจาก เรด วอลลิ่งได้บูลลิซัน มาครอบครอง และให้นาย เมาริช คาร์เวอร์ เป็นผู้ดูแล ฟิตซ้อม บ๊อบบี้ ฮอลล์ ก็สบายใจอีกเปราะ เพราะ เมาริช คาร์เวอร์ เป็นนักเลงพิทบูลที่ตนให้ความเชื่อถือสูงมาก หลังจากเปลี่ยนมือโอกาสที่ บูลลิซัน จะพิสูจน์ตนในเกมอีกครั้งก็มีสูง ในเวลานั้น นาย ริคฮาร์ริเบอร์ตัน แกมีหมาตัวหนึ่งชื่อ เบนนี่ บ๊อบ แกคงนึกหมั่นไส้ บูลลี่ซัน มานาน เอาละตอนนี้มีโอกาสแล้ว เบนนี่ บ๊อบ เป็นหมาดาวรุ่ง นาย ริค เคยเอา เบนนี่ บ๊อบทดสอบความเกม ยืนได้ถึง 40 นาที ผ่านการทดสอบด้วยดี จากนั้นมันได้ทดสอบกับหมาปากหนักและว่องไวมากตัวหนึ่ง เบนนี่ บ๊อบมันก็ทำได้ดีอีกครั้งจนสร้างความมั่นใจให้เจ้าของเป็นอย่างมาก ริค คิดว่ามันน่าจะปราบ บูลลิซัน ลงได้ ถึงแม้ว่ามันจะยังไม่เคยผ่าน คอนแทกซ์แมทซ์มาเลย จัดเป็นมวยใหม่ที่ยังไม่มีสถิติ ทั้งสองฝ่ายนัดตกลงกติกา ผลสรุปดังนี้เจรจาตกลง ระหว่าง เมาริส คาร์เวอร์ และ ริค ฮาริเบอร์ตันคู่แข่งขัน บูลลิซันVS เบนนี่ บ๊อบพิกัดน้ำหนัก 53 ปอนด์วันแข่งขัน 28 พฤษภาคม 1972 ใช้กติกาชอง CAJUN กรรมการตัดสิน นาย ฟรอย์ บอร์โดร์วงการนักเล่น บูลลิซันเป็นต่อ 10:1
  • วันที่ 28 พ.ค.มาถึงหมาทั้งคู่พร้อมในสังเวียน ทันทีที่กรรมการสั่งปล่อยตัว บูลลิซันเริ่มจู่โจมก่อนที่ไหล่ของ เบนนี่ บ๊อบ แต่มันคว้าได้เพียงหนัง เบนนี่ บ๊อบ มุ่งโจมตีขาหลังของ บูลลี่ซัน
    แต่ก็ล้มเหลว เพราะ บูลลิซันใช้ประสบการณ์กอดปล้ำปกป้องไว้ และ บูลลิซัน ชิงกัดขาหลังของ เบนนี่ บ๊อบก่อน เบ็นนี่ บ๊อบ พยายามดิ้นรนให้ขาหลังของตนหลุดจากปากของ บูลลิซัน บูลลิซันยิ่งกัดแน่นเข้าไปอีกเบนนี่หันมาเล่นงานที่จมูกของ บูลลิซัน หมาทั้งสองพันตูกันอยู่อย่างนี้ 5 นาที หลายคนมองดูแล้ว บูลลิซันเป็นต่อ30นาที บูลลิซัน สร้างตวามตื่นเต้นให้ผู้ชมเป็นอันมาก เมื่อมันเบือนหน้าหนี(Turn) กรรมการชี้บอกว่า บูลลิสัน เทริน เมื่อมีโอกาสแยก ระหว่างแยกเข้ามุมนั้น บรรดาเซียนต่อ ต่างใจคอชักไม่ค่อยดีถึงคราวที่ บูลลิสัน ต้อง Scratch มันหันรีหันขวางตะกายจะกระโดดสังเวียนหนี เซียนต่อต่างตกตะลึง หมาดังเป็นต่อตั้ง สิบต่อหนึ่ง ทำไมทำอย่างนี้ มีบางคนเอาเท้าผลักมันลงมา เบนนี่ บ๊อบ ลองทดสอบ Scratch มันทำได้รวดเร็วและรุนแรงมาก มันสามารถปราบ บูลลิซัน ด้วยเวลา 43 นาที เงินเดิมพันถูกเปลี่ยนมือ ฝ่ายเจ้าของ บูลลิซันไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง บอกให้กรรมการลองอุ้ม บูลลิซันไป Scratch กลางสังเวียนดูซิ มันก็ไม่เอาอีก แถมเบือนหน้าหนีชัดเจน ทุกอย่างจึงกระจ่างปราศจากข้อสงสัย หลังจากเกมส์สิ้นสุด บูลลิซันถูกล่ามไว้ใต้ต้นไม้ มันไม่ได้รับความสนใจจากคนในบริเวณนั้นอีกแล้ว หลังจากนั้นข่าวคราวของตัว บูลลิซัน ก็เงียบหายไปเบนนี่ บ๊อบ หลังจากมันชนะ บูลลิซันแล้ว มันมีโอกาสพิสูจน์ตัวมันเองอีกครั้ง กับ จิมมี่ บู๊ท แต่ มันก็เพียงได้พิสูจน์ มันแพ้ จิมมี่ บู๊ท ราบคาบ
    ไฟล์แนบ
    a108340.jpg 20K
  • บทส่งท้าย

    แม้ชีวิตบูลลิซันจะหาไม่แล้วก็ตาม ชื่อของมันยังคงขายได้อย่างต่อเนื่อง เว้นเสียแต่คนที่ไปดูมันในแม๊ทซ์สุดท้าย บ๊อบบี้ ฮอลล์ ยังคงขายหมาสายบูลลิซันได้มากมาย จากลูกค้าทั่วสารทิศ
    ในอเมริกาเองและหลายๆประเทศทั่วโลก แม้กระทั่งปัจจุบันยี่สิบกว่าปีมาแล้ว ยังมีคนอ้างสาย
    บูลลิซันอยู่ หากลูกค้าต้องการหมาสายบูลลิซันสิบคนๆละตัว แต่แหล่งอ้างสายบูลลิซันมีเพียงตัวเดียวที่สืบสายเลือดจากบูลลิซันจริง และอีกเก้าตัวมีทางเดียว คือ จับหมาลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้
    มาสวมว่าเป็นสายบูลลิซัน และหมาสาย บูลลิซัน หลายตัวพอเอาเข้าพิสูจน์ มันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย จนแหล่งขายหมาบูลลิซัน ต้องลงโฆษณาว่า เป็นสายบูลลิซัน สำหรับเลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยง
    (Pet bull) ถ้าบูลลิซันไม่ได้โด่งดังจากแรงโปรโหมดแล้ว มันคงไม่มีหมาสายบูลลิซันแย่ๆออกมามากมายขนาดนี้ Eli Jr. และ Brendy ซึ่งมีสายเลือดเดียวกับ บูลลิซันมันไม่ดังเท่า บูลลิซัน แต่เปอร์เซ็นต์การถ่ายทอดจุดเด่นสู่ลูกมีสูงกว่า บูลลิซัน เฉกเช่นว่า ยิ่งดังมาก ยิ่งมีของปลอมมาก สิ่งที่ Dogman กลัวที่สุดในสุนัขปากหนัก ก็คือ ไม่มีความเกม ทั้งๆที่กำลังได้เปรียบแต่กลับหนีเสียดื้อๆ ดังนั้นจะสู้สุนัขที่มีความเกมไม่ได้ และสุดยอดสุนัขที่ Dogman ต้องการ คือ ปากหนัก มีความเกม และสามารถ ถ่ายทอดความสามารถทั้งสองอย่างทางพันธุกรรมได้ด้วย แต่ที่พบส่วนใหญ่ สุนัขที่กัดได้หนักมาก มักเป็นความสามารถเฉพาะตัว เช่น Ch.BadRosemary ไม่สามารถถ่ายทอดความปากหนักไปให้ลูกหลานได้ เป็นต้น
    ทีนี้มาดูทางด้านลูกชายของบูลลีซันกันบ้าง เบนนี่ บ๊อบกลับไปอาศัยอยู่ในคอกของวิลลี่ บราวและในต่อมาเขาได้ไปทำสัญญาเพื่อที่จะแมทซ์กับราฟกรีนวูด ซึ่งกรีนวูดจะใช้จิมมี่บู๊ทในการแมทซ์ด้วย ซึ่งในตอนนั้นจิมมี่บู๊ทถูกกล่าวขวัญถึงว่าเป็นหมาที่น่ากลัวและโหดร้ายที่สุดเท่าที่เคยมีมา ริค แฮริเบอร์ตันและวิลลี่ บราวถือหางทางฝั่งของเบนนี่ บ๊อบ และกรีนวูดก็เป็นฝ่ายเดียวกับจิมมี่บู๊ท มันเหมือนกับการเฝ้าดูผู้ใหญ่สองคนต่อสู้กันโดยที่ทั้งคู่มีอาวุธที่แหลมคมอยู่ในมือ เบนนี่ บ๊อบและจิมมี่บู๊ทต่างโถมเข้าใส่ซึ่งกันและกัน ทั้งคู่ตอบโต้กันไปตอบโต้กันมาอย่างสมศักดิ์ศรี เมื่อเวลาผ่านไป 5 นาทีแล้ว 5 นาทีเล่า โดยที่ทั้งคู่ก็ยังตอบโต้กันได้อย่างดุเดือดเป็นไปอย่างนั้นทั้งแมทซ์ พวกมันแสดงให้เห็นว่าไม่มีพิทบูลด๊อกตัวไหนสามารถที่จะทนกันได้เท่าสองตัวนี้อีกแล้ว คุณจะพนันได้เลยว่าการต่อสู้จะไม่นานเกิน20 นาที แต่นั่นแหละที่มันทำให้ทุกคนตื่นเต้น และปรากฏว่าแมทซ์นี้พวกมันใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง โดยที่จิมมี่บู๊ทเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะไปในที่สุด
  • GARNER'S CH. CHINAMAN ROM
    ผมเอาบทความภาษาไทยเกี่ยวกับไชนาแมนมาให้อ่าน ผมไม่ได้แปลเอง และไม่ทราบนามผู้แปล ผมอ่านพบในอินเตอร์เนต เห็นว่ามีประโยชน์ ถ้าท่านผู้อ่านชื่นชอบ ผมขอให้ความดี ความ ชื่นชมเป็นของท่านผู้แปล ผมขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย แชมเปี้ยน การ์เนอร์ ไชนาแมน รอม เรื่องเล่าของไช่น่าแมน คัดมาอย่างย่อๆ จากคำบันทึกของ บ๊อบและวิ้นซืแห่ง วีบีเคนเนล.. เพื่อนสนิทของ ทอม การ์เนอร์ เจ้าของคนสุดท้ายของไชน่าแมน ไช่นาแมนเคยผ่านหมา มาทั้งหมดอย่างน้อย เจ็ดตัว ทั้งแมทช์และโรล...เกือบทั้งหมดสู้กับไชน่าแมนไม่เกิน สามสิบนาที มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น.. ในแมทช์สุดท้ายที่เถียงไชน่าแมนได้นานสุดสามสิบแปดนาทีสถิติของไชน่าแมน1 Roll ครั้งแรกกับ Sundance เมิ่ออยู่กับ Dr.Wood 2 เก็บหมาของ B&V 12 นาที ในวันแรกที่มาถึง West Cost California3 ไฟท์แรกชนะ Ch. Ceasar 28นาที 4 ไฟท์ที่ สอง ชนะ Ch. Doctor 15 นาที 5 ไฟท์สาม...ชนะ Huge Gray?s Hubcap 22 นาที? Best In Show. 6 ไฟท์ทีสี่ .ชนะ Rock in Robbin 38 นาที Dr Wood ส่ง ไชน่าแมนไป West Cost.. เพื่อเคลมให้กับ Bob และ Vince. สองคู่ซี้ แห่ง B&V Kennels.. เพราะ B กับV ไม่ชอบใจหมาตัวที Dr Wood ขายให้. พวกเขาติว่า มันดีแต่เกม แต่ไม่มีอาวุธ..ไชน่าแมนมาถึง California ในสภาพ ผอมโซ..และขนร่วง..แต่ Dr Wood ก็ให้คำรับรองว่ามันเก่งกว่า Double Trouble..ตัวทีถูกเปลี่ยนหลังจากพักอยู่ได้ไม่นาน.. ไช่นาแมนก็แผลงฤทธิ์.. มันใช้เวลาแค่ 12นาที เก็บหมาของ BVขนะทำการ Roll ครั้งสองของไชน่าแมน..สองคู่ซี้.. สะใจในความโหด..จึงตกลงทำตัวไชน่าแมน อย่างเต็มที่..เพื่อพาไป ลงแข่งขัน..ไฟท์แรก ไชน่าแมน....ต้องอดน้ำ และอยู่ในรถนานกว่าสามชั่วโมง เพื่อไปเจอกับยอดหมาแดง ชื่อ Ch. Ceasar ไชน่าแมนดูเหมือนตกเป็นรอง..เพราะเมารถและแบก นนถึง.2 Lbs...ถูก Ch Ceasar จับกดหงายท้อง..ทำผ้าเช็ดพื้นอยู่ นานถึง ยี่สิบนาที...แต่เมื่อพลิกตัวกลับได้..เกมส์ก็พลิก.. .กลายเป็นว่าไชน่าแมน แอบเปิดแผลที่ใต้ท้องของ Ch. Ceasar .. จนเจ้าของต้องรีบจบที่ 28 นาที..หลังจากนั้น..ไม่มีใครได้ยินชื่อ ของ Ch. Ceasar อีกเลย ไฟท์ที่สอง.. ไชน่าแมนต้องมาเจอกับ Ch. Doctor ที่ผ่านหมาตัวเก่งมาแล้ว..มากกว่าสามตัว..ถึงขนาดเจ้าของท้าว่า ..ถ้าไชน่าแมนเล่นกับ เจ้า Doc ได้นานเกิน สิบนาที.. จะยินดียกเงินรางวัลให้..ไชน่าแมนยินดี..และเต็มใจเล่น..แต่เลือกเล่นเฉพาะ ตรงหน้าท้อง..และตะกุยเล่นอยู่แต่ตรงนั้น จน Ch. Doctor หมดอารมณ์ที่จะเล่นต่อ..เกินเลยเวลาที่ตกลงกันใว้.. +7 นาที Chinaman 2xW ผลจากการแมทครั้งนี้ ชื่อของไชน่าแมน..เริ่มดังไปทั่ว จนไปกระทบชื่อของยอดดาวร่งอีกตัวหนึ่ง.. ซี่งศึกครั้งนี้เซียนกัด..ต่างให้คำพยากรณ์ว่า.. เหมือนลมพายุลูกใหญ่ สองลูก..กำลังพัดเข้าหากัน .เมื่อฝ่ายหนึ่งเป็นจอมล้วงท้อง ..Gut Dog ..กับอีกฝ่าย..เป็นนักล่าปากเจาะอก....Stifle Killing.. เป็นแมทชครั้งสำคัญ..ที่ทุกคนอยากมีส่วนร่วม..มัน.จะเหมือนกับก่อนหน้านี้หรือไม่..ที่เหยื่อทุกตัวจะอยู่กับทั้งคู่ไม่เคยเกินสามสิบนาทีทางฝั่งของ Hugh Grey?s Hubcap จำนวนเงินเดิมพันกองใหญ่..ดูกลายเป็นเรื่องเล็กลงไปถนัด..เมื่อเที่ยบกับชื่อชั้นของตระกูล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากแมทช์ก่อนหน้านี้.. มันเพิ่งเอาชนะ Ch. Red Danger ที่ 2.0 Classic Match.เมื่อ ถึงกำหนดVinny และ Bob ..พาไชน่าแมนใส่รถ..มุ่งหน้าลงใต้ ..พวกเขา ใช้เวลาเดินทาง 500 ไมล์ นานเกือบ เจ็ดชั่วโมง.ทันทีที่มาถึง เซียนกัดเจ้าถิ่น..ได้ให้การต้อนรับไชน่าแมน.ด้วยราคาที่ให้เป็นรอง ถึงห้าต่อหนึ่ง แต่หลังจากที่ทั้งคู่ถูกปล่อยออก บรรดาท่านต่อต่างร้องออกตัวกันเสียงดังระงม..เมื่อไชน่าแมนลากคอ Hubcap ไปนอนดิ้น หงายท้องอยู่ตรงมุม และลงเขี้ยวสอนบทเรียนบทสุดท้ายที่.. Hubcap ไม่มีวันได้ใช้อีกต่อไป..ที่ 22 นาที Ch Chinaman 3xW?BIS. หลังลมพายุผ่าน.. ไม่มีเสียงจากด็อกแมนคนใด..กล้าพูดว่ามี M. พิกัด.. 45-46 ปอนด์ให้ได้ยินอีกเลย.. Vinny กับ Bob เพื่อนคู่ซี้..ได้แต่ขำกันเองว่า ..พวกเขากลัวไชน่าแมน..เหมือนกับกลัวติดโรคร้าย.ไฟท์ที่ สี่.. ไชน่าแมน เว้นการทำศึก..นานแปดเดือน เมื่อ Cutter & Brice จ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อหมาเก่งจาก R. Jackson กะจะเอามาปราบ ไชน่าแมน..โดยตรง.Rockin Robbin เป็นคู่ต่อสู้เพียงตัวเดียว ที่อย่กับไชน่าแมนได้นานที่สุด..มันทำได้ดีมากที่..ยีสิบนาทีแรก.. และทำได้ดีที่สุด..ในอีกสิบแปดนาทีต่อมา..โดยไม่มีโอกาสได้ทำ สแคช แม้สักครั้งเดียว.. Rockin Robbin ถูกจับออก..ในสภาพที่ Cutter & Brice..ไม่ต้องการเห็นมัน ทุกข์ทรมาณอีกต่อไป.RIP ?
    ไฟล์แนบ
    00017_12.gif 51K
  • จากการวิเคราะห์..ไชน่าแมนมีปอด ที่เก็บลมหายใจได้ดี เหมือนเกรย์ ฮาวน์ด .. มีปากที่ขบ บดได้แรง..เหมือนจระเข้.. กัดได้ทุกเชิง..ชอบลงล่างและมีความถนัดเมื่อคู่ต่อสู้บุกตะลุยเข้ามา..รูปลักษณ์ภายนอกดูมีตระกูล ผิวลื่น มันเงา เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ..ไชน่าแมนจบแมทช์สุดท้ายมีอายุเกือบ เจ็ดปี .. Vinny เกือบขายไปในราคา ห้าพันดอลล์ให้กับแฟนคลับ แต่นับว่าฉลาดกว่า..ที่เขาเปลี่ยนใจ ยกให้เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง Tom Garner เพื่อแบ่งลูก.และได้ลูกเป็นแชมป์มากถึงเก้าตัวคือ
    Ch. Cotton Ch.China buck Ch.China girl Ch.Stormy
    Ch.Missy Ch. Chinarose Ch.ninja Ch.Crock Ch.Eightball

    ชื่อของไชน่าแมนยังคงอยู่ในเพ็ดดีกรีตราบจนทุกวันนี้ โดยผ่านทางสายเลือด..ของลูกหลายตัว.
    และจากตัวเด่น Garner?s Frisco ROM ซึ่งในขนะนี้ มีคะแนนสะสม 19 .. สูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง เหนือกว่าGarett?s Ch.Jeep ด้วยความเคารพ
    หมาดำในตำนานมีเก่งหลายตัวแต่ไชนาแมนเป็นตัวที่ถูกกล่าวถึงบ่อยๆเพราะมันสามารถถ่ายทอดความเก่งไปให้ลูกได้เป็นแชมป์ถึง 9 ตัว คือ
    Ch. Cotton Ch.China buck Ch.China girl Ch.Stormy Ch.Eightball
    Ch.Missy Ch. Chinarose Ch.ninja Ch.Crock
    ไฟล์แนบ
    chainaman.jpg 26K
  • ผมขออนุญาตเสริมท่าน Midshipman..ด้วยประวัติของหลาน ไชน่าแมน ซึ่งเขียนโดย มิสเตอร์ เว็ด
    นับถึงปัจจุบันซาดี้มีอายุได้แปดขวบ มันเกิดจากฝีมือการจับคู่ของนายเอ็ดเวิร์ด ซาดี้เป็นลูกของแชมเปี้ยนไชน่าบั๊ค ไชน่าบั๊คตัวนี้เป็นลูกชายของไชน่าแมน และสายล่าง (สายแม่) เป็นสายรูฟูสบ้านเกิดของซาดี้อยู่ที่นอร์ทแคโรไลน่า มันเป็นลูกหมาตัวสุดท้ายที่ขายออกมาคนที่เลี้ยงดูซาดี้จนเติบโต คือนายอัลเลน เขาเลี้ยงมันจนอายุได้ 3 ปี ถึงเวลานั้นมันรู้จักการต่อสู้แล้ว แต่พับผ่าซิ! มันไม่ยอมสแคลชย์ (ไม่วิ่งออกจากมุม)ด้วยเหตุไม่ยอมสแคลชย์นี่เองทำให้อัลเลนเบื่อมันเต็มทนจนเขาอยากจะยิงมันทิ้ง แต่ก่อนที่เขาจะลั่นไกเขาได้ติดต่อเอ็ดเวิรด์ และบอกว่า ?ซาดี้เป็นหมาห่วยบรมเลยว่ะ ไอกำลังจะยิงแม่งแล้ว? แต่ทางเอ็ดเวิรด์ขอร้องว่าให้ใจเย็น ๆ และเสนอว่าจะซื้อกลับ
  • คืนหนึ่งสัปดาห์ถัดมาผมได้รับโทรศัพท์จากเอ็ดเวิรด์ เขาถามผมว่าสนใจซาดี้หรือไม่ เอ็ดเวิรด์เขารู้ว่าผมมีน้องสาวของซาดี้อยู่ชื่อ ?มอลลี่? ซึ่งเคยชนะมาหนึ่งครั้งแล้ว ผมยังลังเลใจ ทางเอ็ดเวิรด์เลยเสนอว่าถ้าหากซาดี้ยังไม่ได้เรื่องในสังเวียนอีกเขาจะซื้อคืนต่อจากผมอีกทีผมตกลงใจซื้อซาดี้ในราคา 250 เหรียญ มันเป็นหมาสีดำ อกขาวตัดหู หลังจากมาอยู่กับผมได้สองสัปดาห์ ผมได้ลองทดสอบมันกับตัวเมียชื่อทริสซี่ ซาดี้มันแสดงให้เห็นว่าเป็นหมาที่ปากหนักมากมันมุ่งเจาะยางหน้า และคว้าอกฝ่ายตรงข้าม ตลอดสิบนาทีซาดี้ต่อสู้อย่างห้าวหาญมากทริสซี่ชักไม่ไหว ผมเลยแยกมันออกมาเอ็ดเวิรด์เข้ามาแสดงความยินดีกับผม ผมคิดว่าจะซ้อมซาดี้อีกสักครั้งหกสัปดาห์ถัดมาผมนำซาดี้ไปทดสอบอีกครั้งกับหมาของ คุณลี ทริปเพลท คุณลีเป็นเพื่อนที่ดี และผมนับถือเขามาก เขาให้ซาดี้ทดสอบกับหมาหนัก 41 ปอนด์ (ขณะนั้นซาดี้หนัก 38 ปอนด์) ซาดี้พุ่งเข้าใส่ทันที สิบห้านาทีผ่านไป ซาดี้เล่นงานที่จมูกของฝ่ายตรงข้าม มันแทบจะเคี้ยวจมูกหมาตัวนั้นให้แหลกละเอียด เราลองแยกแล้วปล่อยสแคลชย์ ประมาณห้าครั้ง หลังจากการต่อสู้จบสิ้นลงผมถามความคิดเห็นของลี ลีบอกว่า ?ถ้าไอเป็นเจ้าของซาดี้นะ ไอจะไม่ให้มันซ้อมอีกแล้ว มันควรจะอยู่ในสังเวียนที่เป็นคอนแทร็กแม็ท หมานรกอะไรว่ะ ปากหนักชิปเป๋ง? ผมเชื่อในความคิดเห็นของเขา ผมตั้งใจว่าจะหาคู่แข่งที่มีน้ำหนัก 36 ปอนด์ ให้กับซาดี้ ที่คอก เค.เค็นเน็ล มีอยู่หนึ่งตัวที่น้ำหนักได้เสียกันชื่อ ?สตาร์? สตาร์ มันเป็นหมาตั้งรับที่ดีมาก เราต่างตกลงกติกาการแข่งขันทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แล้ววันแข่งขันก็มาถึงเริ่มเปิดฉากซาดี้โจมตีขาหน้าทันที มันกัดสลับกันไปมาทั้งสองข้างนาทีที่สิบห้าซาดี้ก็หักขาหน้าคู่ต่อสู้สองข้างสำเร็จ แต่ว่า สตาร์ มันทนเป็นบ้า ถึงคราวที่มันต้องสแคลชย์มันยังอุตสาห์ตะเกียกตะกายสแคลชย์ออกไป มันพอแล้วสำหรับขาหน้าทั้งสองข้าง ซาดี้เริ่มเปลี่ยนเป้ากัดและแล้วซาดี้ก็สามารถเผด็จศึกลงอย่างราบคาบในนาทีที่สี่สิบเอ็ดมันเป็นวันไทม์วินเนอร์ของจริง เรายังไม่พอ จุดมุ่งหมายอยู่ที่แชมเปี้ยนและเราก็ได้เตรียมการณ์สำหรับการแข่งขันครั้งต่อไป มันหาคู่ยากเหมือนกัน ผมเลยให้คุณแฮเลียตซึ่งเป็นเพื่อนของผมรับหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวให้ซาดี้ในที่สุดเราก็ได้คู่แข่งเป็นหมาของไวลด์ไซด์ เค็นเน็ล อยู่บนเขาที่คอกนี้มีตัวเมียเคยกัดชนะมาแล้วหนึ่งครั้งแต่ก็ไม่ได้สร้างความกังวลใด ๆ แก่ผมพวกเราต่างคิดว่าเราสามารถเอาชนะได้แน่นอนคณะของเราประกอบด้วยตัวผม ภรรยา คุณบาร์นี่ไฟท์ และคุณแฮเลียต ได้เดินทางไปที่ภูเขาคราวนี้ผมจะมีโอกาสพบกับผู้เฒ่าชาวเขาผมรู้สึกตื่นเต้นมาก อาจจะมากกว่าที่จะแข่งขันกัดหมาเสียอีก และแล้วเราก็ถึงสนามกัด ฝนก็กำลังตกอย่างหนัก อากาศหนาวเย็นมาก ท่าทางของซาดี้ดูหงุดหงิด น้ำหนักมันลดลงจากการเดินทางครั้งนี้กว่าครึ่งปอนด์ผมนั่งข้าง ๆ ซาดี้ในรถยนต์และผมได้เช็ดตัวให้มัน เมื่อมองไปนอกหน้าต่างเห็นพวกไวลด์ไซด์เค็นเน็ลกำลังพาหมาคู่แข่งขึ้นมา ดูมันตัวโต สีแดงน้ำหนักน่าจะถึง 40 กว่าปอนด์ ถึงกระนั้นผมก็ยังมั่นใจว่า ซาดี้จะชนะสุนักคู่แข่งชื่อ มีนโจลีน น้ำหนักจริงมันไม่ถึง 40 ปอนด์ แต่ตัวมันใหญ่เกินน้ำหนัก ทั้งคู่อยู่ในสังเวียนทุกอย่างพร้อมพลันวินาทีที่ปล่อยทั้งคู่นั้นเห็นได้ว่ามันช่างรุนแรง จริงจังเหลือเกิน มันโจลีนมันบุกจู่โจมอย่างหนัก เป็นเหตุให้ซาดี้ล้มลุกคลุกคลาน ผมสังเกตเห็นายเอ็ดหนึ่งในคณะของ ไวลด์ไซด์เค็นเน็ล ยิ้มย่องด้วยความพอใจมีนโจลีนมันยังคงยำซาดี้ต่อไป ตลอดสิบนาที เมื่อซาดี้ลุกขึ้นมาได้มันงับเข้าหัวของมีนโจลีนแต่ก็ยังทำได้ไม่ดีนัก หลังจากยี่สิบนาทีซาดี้จึงสามารถทำลายขาหน้าของมีนโจลีนสำเร็จ การต่อสู้ครั้งนี้เป็นแม็ทซ์ที่ดีที่สุดที่ผมประสบมา ทั้งสองตัวปากหนักมาก การแข่งขันก็ยุติธรรมทั้งสองฝ่ายหลังจากสามสิบนาที ทางไวลด์ไซด์ เค็นเน็ล ยอมพิคอัพ มีนโจลีนถูกกลองปล่อยมันล้มลงแต่ก็ลุกขึ้นพลันที่มันลุกขึ้นได้มันก็ล้มลงอีก คุณเอ็ดจึงอุ้มันขึ้น แฮเรียตคว้าหางซาดี้ดึงไว้ ขณะที่มันก็พยายามจะพุ่งออกไปซาดี้ได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ เราพยาบาลมันทันที ฝ่ายไวลด์ไซด์ เค็นเน็ลก็ทำเช่นกัน ถึงวันนี้ผมรู้สึกเสียใจ ไวลด์ไซด์ เค็นเน็ล สูญเสียมีนโจลีนเสียแล้ว ผมคิดว่ามีนโจลีนเป็นนักรบที่ดีมากตัวหนึ่งการแข่งขันครั้งที่สามของซาดี้ถูกำหนดคู่กับชีร่า ชีร่ามีกิตติศัพท์ว่าเป็นหมากัดที่หนักมาก ผมเชื่อว่าคราวนี้เจอศึกหนักแน่ ๆ เปิดฉากการแข่งขันมันเป็นอีกครั้งที่ซาดี้ตกเป็นรองและคอยป้องกันตัวตลอดเวลา สิบห้านาทีมันแทบไม่ได้ทำอะไรชีร่าเลย ฝ่ายชีร่ามันก็มุ่งกัดอยู่ฝ่ายเดียวหลังจากยี่สิบนาทีซาดี้ก็ยึดโอกาสของมันบ้าง โดยการกัดที่ไหล่ในเวลาเดียวกันมันพยายามจะมุดต่ำเพื่อเจาะยางของชีร่า แล้วมันก็ทำสำเร็จ ข้อเท้าของชีร่าหัก เมื่อมีโอกาสชีร่าจะพยายามกัดอกซาดี้ทุกครั้ง ถ้าชีร่ารุกซาดี้มันจะเปลี่ยนกลยุทธเป็นฝ่ายตั้งรับทันที หลังจากสามสิบห้านาทีชีร่าเทรินและมันต้องเป็นฝ่ายสแคลชย์ มันไม่ยอมสแคลชย์กรรมการนับถึงสิบนั้นหมายถึงซาดี้เป็นแชมเปี้ยนทันทีการแข่งขันครั้งสุดท้ายนี้ทางคอกเอ็นเนจี้ได้ขอซื้อซาดี้และผมได้ขายมันไป ผมมาทราบทีหลังว่าเอ็นเนจี้เค็นเน็ลไม่ได้มีประสบการณ์ในการฝึกหมาและยังปฏิเสธการแข่งขัน เขาไม่ได้มีจุดมุ่งหมายนำซาดี้เข้าแข่งอีก ผมจึงต้องซื้อซาดี้กลับคืนซาดี้ได้อำลาสังเวียนเมื่ออายุ 6 ขวบ เพื่อเตรียมเป็นแม่พันธุ์ ผมให้มันผสมกับพ่อพันธุ์ตัวหนึ่งของ ไวลด์ไซด์ เค็นเน็ล และลูกมันมีลักษณะที่ดีมากหลังจากครอกแรกผมได้ทับมันอีกครั้งกับพ่อพันธุ์ตัวดังอีกตัวของ ไวลด์ไซด์ เค็นเน็ล ผมหวังมากกับลูกซาดี้ทั้งสองครอก มันคงมีเพชรให้ผมสักเม็ด
  • ต่อเนื่องด้วย GR.CH. STONE CITY KENNEL'S YELLOWBUCK (6XW) POR

    ตัวนี้เป็นแกรนแชมเปี้ยนนะครับฉายามันคือ "Destroyer" หรือ "มือสังหาร" จะเป็นสุนัขตัวไหนไปไม่ได้นอกจาก เอายาแก้ปวดหัวไปอ่านต่อเลยนะครับ ความดีทั้งหลายที่เกิดขึ้นขอยกให้ท่านผู้แปลนะครับ สโตน ซิตี้ แกรนด์แชมเปี้ยนเยลโล่ บัค นี่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของหมาบูลด๊อกดีๆ ที่ได้รับสมญานามว่าเป็น ?มือสังหาร? ชื่อที่จดทะเบียนของมันจริงๆคือ เยลโล่บัค ที่ได้รับการผสมและเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดีโดยเจสซี่คอกสโตนซิตี้ เยลโล่บัคเกิดมาจาก แกรนด์แชมเปี้ยนบัครอม กับสโตนซิตี้เคนเนลออซัมเบบี้ รอม
    ตัวของ เยลโล่บัคนั้นเป็นสีดำลายเสือ และมีจมูกสีแดง น้ำหนักอยู่ที่53ปอนด์หรือ23.5กิโลกรัม แมทซ์แรกในชีวิตของเยลโล่บัคเกิดขึ้นตอนที่มันอายุได้2ขวบครึ่ง คู่ต่อสู้ของมันมาจากคอกเทนชั่น เทิฟจากสตีทครอย และหมาตัวที่จะต้องต่อสู้ด้วยก็คือ เดวิส โคริส(ลูกต่างพ่อหรือต่างแม่กับ แกรนด์แชมเปี้ยนไอบีเอ็มที่โด่งดัง) ใช้เวลา1ชั่วโมงกับอีก5นาที และถูกเอาออกจากการแข่งขัน แมทซ์ที่สองได้ต่อสู้กับ เดนนิสแอนเฮคเตอร์บริค ที่มีน้ำหนัก52ปอนด์ หรือ23.1กิโลกรัม เยลโล่บัคจัดการบริคด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว ใช้เวลาสั้นมากเพียงแค่7นาที เดนนิสและ เฮคเตอร์รีบนำบริคออกจากสังเวียนแต่ก็สายเสียแล้ว จากนั้นเป็นต้นมาเจสซี่ก็ส่งเสริมการเป็นแชมเปี้ยนของเยลโล่บัคด้วยการหาคู่เปรียบในเพอโตริโค แต่ก็ไม่มีใครอยากให้หมาตัวเองสู้กับ?มือสังหาร? คอกเดทโลตอบตกลงโดยที่ส่ง พรีเดเตอร์ที่ชนะมาแล้ว2ครั้ง มาเป็นคู่ต่อสู้ด้วย ดังนั้นคอกสโตนซิตี้และพรรคพวกจึงต้องเดินทางไปที่เซ้าท์เจอซี่ เพื่อการแข่งขันในครั้งนี้ ซึ่งเป็นการพิสูจน์ว่าเยลโล่บัคเป็นหมาที่ล้มยากที่สุดตัวหนึ่ง หลังจากสู้กันได้เพียง45นาที เดทโลได้ตัดสินใจเอาพรีเดเตอร์ออกจากการแข่งขัน ส่งผลให้เยลโล่บัคได้ตำแหน่งเป็นแชมเปี้ยนไปในที่สุด หลังจากนั้นปีกว่าก็ไม่มีใครรับคำท้าเลยซักรายเดียว มีด๊อกแมนจากฟลอริด้าเข้ามาติดต่อที่จะกัดด้วย ซึ่งใช้หมาที่มีชื่อว่า พีเทีย ซึ่งชนะมาแล้ว1ครั้ง ซึ่งเป็นลูกของเฮเวนบอยแซนเดิล กับรีเบลเคนเนลแกรนด์แชมเปี้ยนเชดี้เลดี้ พวกเขาบินไปที่เพอโตริโคและในตอนนั้นเยลโล่บัคกำลังห้าวสุดๆ และจัดการกับเทียลงได้ด้วยเวลาเพียง27นาที แมทซ์ที่ห้าเยลโล่บัคต้องต่อสู้กับ บัสเตอร์ หมาที่มาจากเวิ๊คเคนเนล ซึ่งก็ชนะมา4ครั้งเท่ากัน พวกเขาก็บินมาที่เพอโตริโคเช่นกัน หลังจากต่อสู้กันได้1ชั่วโมงกับอีก30นาที พวกเขาก็เอา บัสเตอร์ออกจากการแข่งขัน ทำให้เยลโล่บัคได้เป็นแกรนด์แชมป์เปี้ยนอย่างเป็นทางการ และนี่คือที่มาของแกรนด์แชมเปี้ยน เยลโล่บัค ด้วยความเคารพ
    ไฟล์แนบ
    GR.CH. STONE CITY KENNEL\'S YELLOWBUCK (6XW) POR.jpg 9K
  • CH BASS' TRAMP RED BOY (3XW) ROM

    แชมเปี้ยนแบส แทร๊ม เรดบอย (ชนะ 3 แมทซ์) รอม
    ตอนที่ 1 เรดบอย(ซึ่งชื่อเต็มๆก็คือแชมเปี้ยนแบส แทร๊ม เรดบอย(ชนะ3แมทซ์)รอม) เป็นหมาที่เกิดจากการผสมพันธุ์กันเองระหว่างพ่อกับลูกสาว(อินบรีด)นั่นก็คือทีล เจ๊ฟ ที่ชนะมา1ครั้ง ผสมกับแมคลอร์ด ซูซี่ จีแกล สำหรับตัวพ่อทีล เจ๊ฟ เกิดมาจากทีล ซาส(ชนะ1แมทซ์แพ้1แมทซ์) และทีล ลู ซึ่งทีล ซาส เป็นหมาของโคลบี้แท้ๆ ที่เกิดจากการผสมกันระหว่างโคลบี้ ไดม์(พีโออาร์)(PORคำนี้หมายความว่าเตรียมตัวขึ้นเป็นแกรนด์แชมเปี้ยน ชนะมา4แมทซ์แล้ว) กับโคลบี้ มาจี้ การเอาเรดบอยกับคลีโอมาผสมพันธุ์กันนี้ทำให้ได้ผลิตผลที่เป็นตัวเมียที่มีคุณภาพที่ดีที่สุด และในเวลาต่อมาได้นำกลับมาผสมกับเรดบอย(อินบรีด)อีกครั้ง หรือกับพ่อพันธุ์ตัวอื่นที่เป็นลูกหลานของ เรดบอยทำให้เพิ่มความแข็งแกร่งของสายเลือดนี้ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก สำหรับเรื่องการเป็นนักสู้ของสายเลือดนี้มีการพูดถึงกันอย่างเป็นตำนานและเป็นสิ่งที่ทำให้สายเลือดของ เรดบอยเป็นที่ปรารถนาอย่างมาก บางคนพูดว่าข้อด้อยข้อเดียวของสาย เรดบอยก็คือ การที่พวกมันไม่ค่อยเห่า ถึงจะไม่ได้เหมารวมถึงลูกหลานทุกตัว แต่ก็เป็นที่ยอมรับกันว่าจริงเป็นส่วนใหญ่ ค่อย ๆ ลดหลั่นกันลงมาตามลำดับความสำคัญก่อนหลัง พวกมันจึงได้รับฉายาว่านักสู้ที่ไม่มีปากมีเสียง ขอยกตัวอย่างหนึ่งในแมทซ์สุดคลาสสิกของเรดบอยกับ เคเบิ้ล แฟงค์(ชนะ2แมทซ์แพ้1แมทซ์) แมทซ์แรกระหว่างสุนัขของมิสเตอร์แบส(เจ้าของแชมเปี้ยนแบส แทร๊ม เรดบอย) กับ วิลเลี่ยมเคเบิ้ล เพศผู้ในพิกัด52 ปอนด์(23 กิโล)โดยมีเจ อดัมส์ เป็นกรรมการและเจซี วินเซนต์เป็นคนจูงหมาจมูกแดงที่พวกเขาเรียกมันว่าเรดบอยมาและโฮเวิด ที เป็นคนพามันลงไปในสังเวียน อีกฝ่ายคือวิลเลี่ยมเคเบิ้ลเจ้าของหมาที่ชื่อแฟงค์ แฟงค์เป็นหมาสีแดงที่มีหน้ากากสีดำซึ่งชนะมาแล้วสองครั้ง พอสิ้นสุดของการสั่งให้เริ่ม แฟงค์พุ่งออกไปจากมุมของตัวเองตรงเข้าใส่เรดบอย แฟงค์กัดเข้าไปที่อกของ เรดบอยกัดติดไม่ยอมปล่อย สะบัดซ้ายทีขวาที ส่วนเรดบอยก็พยายามจะสะบัดมันออกไปด้วยการกัดที่หูของแฟงค์ ในนาทีที่ 9 แฟงค์ถูกเรียกร้องเรื่องของการเทิร์น(เทิร์นคือการที่สุนัขหันหน้าหนีออกจากคู่ต่อสู้ นั่นอาจจะเป็นสัญญาณเตือนให้รู้ว่ามันอาจจะยอมแพ้) ทั้งที่ปากมันกัดแน่นที่ขาของเรดบอย นาทีที่ 17ทั้งคู่ถูกแยกและถูกอุ้มเข้ามุม แฟงค์ทำสแครทช์ได้ดี เรดบอยสแครทช์อีกครั้งในนาทีที่ 21 และกัดเข้าไปที่หัวของแฟงค์ แฟงค์ไม่ยอมแพ้ด้วยการกัดตอบโต้เข้าไปที่ด้านหลังของมัน ในนาทีที่ 28 เรดบอยกัดเข้าไปที่จมูก ในนาทีที่ 30 แฟงค์ต้องสแครทช์ ทั้งสองตัวถูกนำเข้ามุมอีกครั้งในนาทีที่ 33 แล้วกรรมการทำพลาดทำให้แฟงค์ ต้องสแครทช์อีกครั้ง เรดบอยทำสแครทช์อีก3 ครั้งและอีก 2 ครั้งเป็นของ แฟงค์ เมื่อเวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง 2 นาที แฟงค์ต้องสแครทช์อีกครั้ง มันเดินโซเซไปที่กลางสังเวียน แต่ไม่เข้าไปกัด เรดบอย มันยืนนิ่งอยู่กับที่และถูกนับให้พ่ายแพ้ไป ส่งผลให้แบส แทร๊ม เรดบอยเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด
    ตอนที่ 2 ลูกหลานของเรดบอยมีชื่อเสียงมากในคาร์โรไลนา แต่ตัวที่เป็นที่รู้จักกันดีและเป็นม้ามืดในวงการคือลูกที่เกิดจาการผสมของ แชมเปี้ยนชาวิส จ๊อกโค่(ชนะ4แมทซ์) จ๊อกโคเป็นหมาที่อยู่ในคาร์โรไลนาที่ฉลาดมากและสามารถกัดได้หนักหน่วง เป็นสิ่งที่ลูกหลานตัวอื่นของเรดบอยไม่มี เป็นที่รู้กันว่าพวกนี้เป็นประเภทที่ปากไม่หนัก แต่ก็มีอยู่หนึ่งตัวที่ต้องยกเว้นนั่นก็คือ ชาวิสแชมเปี้ยนเยลโล่ (ชนะ4แมทซ์)รอม ซึ่งเป็นลูกของเรดบอยตัวแรกที่ได้ตำแหน่งแชมเปี้ยนในพิกัด43ปอนด์ ก็คือเยลโล่จอห์นที่เป็นหมาสีน้ำตาลซึ่งชนะมาแล้วสามครั้งในปี1980-1981 ( หรือเมื่อ25ปีที่แล้ว)ในตอนใต้ของคาร์โรไลนาตัวของเยลโล่จอห์น ถ่ายทอดพันธุกรรมที่ดีโดยที่ลูกๆของมันมีความซื่อสัตย์ที่สุด และลูกตัวที่มีชื่อเสียงของ เยลโล่ จอห์นที่โดดเด่นในปัจจุบันนี้ก็คือ แทนส์แกรนด์แชมเปี้ยนเยลโล่(ชนะ6แมทซ์)รอม เอสทีพีแชมเปี้ยนจอห์บอย เอสทีพีแซสซี่ ซุปเปอร์จีแน๊ทบู๊ท (ครองตำแหน่งสถิติการเอาชนะที่ยาวนานที่สุดถึง 4 ชั่วโมง 52 นาที) และตัวอื่นๆ อีกมากมาย สายเลือดที่เกิดจากการผสมข้ามสายระหว่าง เรดบอย/จ๊อคโค่ยังคงมีชีวิตสืบมาจนถึงทุกวันนี้และเป็นหมาที่มีความสามารถโดดเด่นและประสบความสำเร็จ สูงมากและยังสามารถได้ตำแหน่งที่เร็วจริงๆด้วย สายเลือดที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากได้แก่ เรดบอย/จ๊อคโค่ จี๊ฟ/เรดบอย จี๊ฟ/เรดบอย/ราสคาล และเมื่อไม่นานมานี้ เรดบอย/แพททริก ก็กำลังมาแรง ทั้งหมดนี้เป็นสายเลือดที่ได้ผ่านการพัฒนามาแล้วและจะช่วยยกระดับของเกมส์กีฬาการต่อสู้ให้สูงขึ้นอีกด้วย ส่วนลูกหลานตัวอื่นๆที่นอกเหนือจากนี้ได้แก่ มาร์โล่แชมเปี้ยนบิชิส มิลเลอร์เรดแมน และพ่อพันธุ์ที่ยอดเยี่ยมในช่วงเวลานั้นที่เป็นลูกของเรดบอยนั่นก็คือ ฮอฟแมนบูเจอร์ รอม มาร์โลแรทเล่อร์เป็นพ่อของแชมเปี้ยนบิชิส มาร์โล่ มิสเตอร์บูลด็อก(พีโออาร์) เป็นพ่อของพีท และมาร์โลแท๊บบี้เกิล สุดท้ายคือมิเร็ทบัส ที่ซึ่งเป็นพ่อของแชมเปี้ยนแกมเบอร์ และโอสตีเวนเรดเอฟ ซึ่งต่อมาผลิตแชมเปี้ยนเบียร์ แชมเปี้ยนไอริชรีเบล และผู้ชนะอีกมากมาย
    ไฟล์แนบ
    CH BASS\' TRAMP RED BOY (3XW) ROM.jpg 9K
  • B B K'S BABYBOY 1XW

    Baby Boy1xW เป็นที่รู้กันทั่วว่า มีพลังปากที่หนักหน่วง.. และมีพละกำลังที่เกินตัวเพราะเขาเป็นสายเลือดของ Ch.Terminite ที่น่าจะไปได้ดีกับสายเลือดของ Gr.Ch. May Day เราวางแผนที่จะผสมข้ามสาย และแน่นอนว่า จะผสมกับสายเดียวกันด้วย เพื่อเพิ่มความเข้มข้นให้กับสายเลือดของ Ch.Terminite ก่อนหน้านี้ BB เคยผสมไปเพียงไม่กี่ครั้งใน แคลิฟอร์เนีย.ยังมีข้อมูลดีๆที่จะบอกก็คือลูกของ BB มีผลงานอย่างเป็นทางการแล้ว จากการผสมไปเพียงสองครอก ล่าสุดมีสองตัวที่ชนะ มาจากครอกเดียวกันคือ Baby Girl 1xW เกมส์ดีและปากหนัก Odog 1xWทั้งคู่ล้วนมาจากตา ตัวเดียวกัน คือ Gr.Ch Lukene เรื่องเล่ากันเล่นๆของ BB..BB ผ่านการทดสอบพลังปากมาแล้ว 5 ครั้ง ครั้งแรก..เมื่อเริ่มสตาร์ท ครั้งที่..สองเจ้าของรีบจับออกทันที เมื่อ BB กำลังจะเขมือบเจ้าหมูป่าของเขาครั้งทีสามกับสี่.. เจ้าของไม่ยอมจับ เปิดทางให้ BB เข้าทำลายที่ต้นขาหน้า และ BBทำงานอยู่แต่ตรงนั้น จนเกิดอาการ Shock ...RIP. ตัวทีห้าก็ไม่ต่างไปจากสองตัวทีแล้ว.. แต่คราวนี้ BB ย้ายเป้าหมาย มาเน้นย้ำอยู่ตรงตำแหน่ง Stifleและก็เป็นเช่นเดียวกันBB ไม่ยอมให้มีคำว่า ?ครั้งหน้า?อีกต่อไป ..RIP... ห
  • หลังจากนั้น BB ก็ได้ลงทำการแข่งขัน ..Southern Kennels ภูมิใจที่นำเสนอพ่อพันธฺตัวใหม่...ขอบคุณเจ้าของเดิมสำหรับการสนับสนุนอันยิ่งใหญ่ เราให้คำมั่นว่า..จะทำงานกับ Baby Boy1xW อย่างสุดกำลัง เราคาดหวัง กับ Winers และ Champions ตัวใหม่ ที่เจาะจงว่า..ต้องมาจากพ่อพันธ์ตัวนี้เราถือโอกาสนำ เสนอเรื่องเล่า..ที่คุยโม้กันมาของ BB เมื่อครั้งลงแข่งขันครั้งแรกที่สหรัฐ.... M. at 48, BB สายเลือดดินระเบิด..มาจาก Lock Jaw Kennels ได้เดินทางข้ามรัฐ...เพื่อไปรับคำท้ากับ Popas สายเลือดอำมหิตของ Sorrel แห่ง Tatonka Kennels ... ประกบคู่โดยและมี SN เป็นพี่เลี้ยง ..Popas ตัวนี้ถือเป็นสุดยอดเท่าที่ SN เคยมีมา..พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะมีใครมาล้มมันได้ ฝ่าย BabyBoy ก็เป็นที่กล่าวขานมาก่อนเช่นกันว่า เป็นหมาปากดินระเบิด..และมีเชิงเมื่อเป็นเช่นนี้ แน่นอน..ต้องเหลือเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่เป็นหนึ่งหลังการปล่อยออก...ทั้งคู่เลือกหาตำแหน่งที่ชอบ..BB คว้าคำใหญ่ได้ก่อนที่ ตรงเหนือหัวใหล่และลงมือขุดอยู่ตรงนั้น สร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับ PP ..แต่ PP ก็ดิ้นรนทุกวิถีทางพร้อมตอบโต้คืนแรงๆ โดยกดหัวของ BB เอาใว้ และเปิดบาดแผลคืนให้ที่บริเวณหลังคอ แต่ก็ต้านBB ได้ไม่นาน ..เมื่อ BB สบัดหลุด PP ออกอาการเทอร์น กระพริบตามองพี่เลี้ยง แต่ BB ไม่รับรู้ รีบพลิกตัวกดให้ PP ล้มลงหงายท้อง และจัดการ..ลงค้อนตอกตาปูใส่ PP ตรงหน้าอก และตอกย้ำความแน่นหนาให้อีก เข้า ที่ใต้ลำคอ จน PP มีอาการรับสารภาพต่อความสาหัสที่ได้รับ โดยเบนหัวและหันข้างให้ ..BB เต็มใจรับข้อเสนอนั้นทันที.. โดยพุ่งปากใส่สีข้าง PP..และพยามจะดึงเอาสิ่งที่อยู่ในท้องของ PP ออกม....า PP ยังดิ้นรน แสดงความดิบในเกมส์ จนตกอยู่ในสภาพ Shock?? และหันมาลงโทษงับพี่เลี้ยง... จน NS ต้องรีบฉุดพีเลี้ยงขึ้นมา และปฎิเสธการออกจากมุมที่ 28 นาที, สิ้นเสียงประกาศ ..Babyboy Is The winner .ที่ California ลูกสาวของ Baby Boy 1xW ได้รับชัยชนะอย่างเป็นทางการที่ 52 นาที..ส่งสัญญานถึงการเป็นพ่อพันธฺที่ให้ลูกเก่งตั้งแต่ยังหนุ่ม
  • ซุปเปอร์ จีแนท สไมลี่
    เช้าวันหนึ่งประมาณ 6โมงเช้า ผมได้รับโทรศัพท์จากซุปเปอร์ จีแนท เราคุยกันเกี่ยวกับพิทบูลด๊อก หลายคนอาจจะคิดว่าพวกเราเพี้ยนเล็กๆ ที่มานั่งคุยกันเรื่องของหมาบูลด๊อกในเวลาเช้าขนาดนั้น นี่แหละที่เขาเรียกพวกเราว่า ด๊อกแมน ผมได้ขอให้ซุปเปอร์ จีแนทเล่าเรื่องของหมาซักตัวของเขา ผมก็คิดว่าน่าที่จะได้ยินซักเรื่องจากหลายๆตัวของเขา หรือที่เขาได้มีโอกาสไปพบมา อย่างเช่นแกรนด์แชมเปี้ยนเอส แกรนด์แชมเปี้ยนแองกัส แกรนด์แชมเปี้ยนชาลี แกรนด์แชมเปี้ยนรูบี้ แชมเปี้ยนวิลลี่ แกรนด์แชมเปี้ยนซีโบ แชมเปี้ยนฟีสตี้ แชมเปี้ยนไชโนหรือบู๊ทส์ แต่สิ่งแรกที่เค้าพูดถึงก็คือ สไมลี่
    ?มาว่ากันถึงเรื่องของ สไมลี่ กันดีกว่า สไมลี่ เป็นตัวเมียขนาด 43 ปอนด์ที่ดีที่สุดในโลก? สไมลี่เหรอ ผมแทบจะจำอะไรไม่ได้เกี่ยวกับมันเลย แล้วผมก็จำได้ตอนที่ลูกสาวของมันวิ่งหนีออกจากบ้านไป ซุปเปอร์ จีแนท และภรรยาบอกผมไม่ต้องตกใจให้อยู่นิ่งๆ แล้วมันจะไม่กัด ผมถามว่านี่เป็นลูกของใคร แล้วผมถึงได้รู้ว่ามันคือ วิทโบนที่เกิดมาจากเกสกับโอแอลแชมเปี้ยนสไมลี่ สไมลี่เป็นผลผลิตของแชมเปี้ยนชาลี ที่ผสมกับฮันนี่เบ๊บII เธอเอาชนะหมาของ เดอะเมาส์เทนแมน เลสเตอร์ฮิวส์ ในแมทช์แรกของเธอได้ แล้วเธอก็ได้ไปต่อสู้กับเอชแพค และแก๊งคาโลไรน่าสามารถเอาชนะได้อีกเช่นกันโดยชนะเป็นครั้งที่สอง และในครั้งที่สามเธอได้สู้กับหมาของซีแพคเก็ต ในการต่อสู้ครั้งนี้เธอถูกซุปเปอร์ จีแนท พาออกจากการแข่งขันเมื่อถูกกัดแผลเก่าจนเลือดไหล ในนาทีที่ 20 ซุปเปอร์ จีแนท เรียกให้บาร์นี่ไฟฟ์มาทำการปฐมพยาบาลให้กับสไมลี่ แต่บาร์นี่ไฟฟ์ไม่เต็มใจที่จะช่วยมากนัก เพราะคิดว่ายังไงก็ไม่มีโอกาสที่จะพลิกกลับมาชนะได้เลย ก่อนหน้านี้สไมลก็เคยได้ต่อสู้กับหมาของเอสทีพี และคู่ต่อสู้ที่กำลังจะพิชิตเธออยู่ตอนนี้ก็คือแชมเปี้ยนบอนนี่ ซึ่งเป็นแชมป์มาแล้วโดยการคว้าชัยชนะมาแล้วถึง 4 ครั้ง คว่ำคู่ต่อสู้ทุกตัวเหมือนกับพ่อของเธอนั่นก็คือโอสตีเวนแกรนด์แชมเปี้ยนเวอจิล ตอนนี้ราคาตกไปอยู่ที่2ต่อ1 ทุกคนหันไปเล่นฝ่ายตรงข้ามสไมลี่กันหมด ตอนนี้เหตุการณ์ของสไมลี่ยิ่งแย่ลงไปอีก เพราะบาร์นี่ไฟฟ์เอาเงินค่ารักษาพยาบาลมาพนันฝ่ายตรงข้าม เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีใครกล้าพอที่จะถือหางข้างสไมลี่ บาร์นี่ไฟฟ์มั่นใจว่าสไมลี่ ไม่มีทางจะทำอะไรแชมเปี้ยนบอนนี่ได้แน่นอน และบาร์นี่ไฟฟ์ก็รู้ล่วงหน้าว่าสไมลี่จะต้องเป็นฝ่ายถูกนำออกจากสังเวียนแน่นอน แล้วเป็นยังไงล่ะ ผลของการต่อสู้กลับทำให้ผู้คนต้องผิดหวังและสูญเสียเงินไปตามๆ กัน และเป็นการเสียเงินที่มากเป็นประวัติการณ์ เพราะผู้ที่ได้รับชัยชนะในครั้งนั้นก็คือ ซุปเปอร์ จีแนท สไมลี่
  • กรีนวูด เดลต้า
    ตอนที่ 1 ช่วงต้นปี1970 น้องชายของผมที่มีชื่อว่าราล์ฟกับผม พยายามช่วยกันหาหมาที่มีสายเลือดดีๆ ด้วยความคิดที่ว่าการซื้อลูกหมาจากแม่หมาที่มีคุณภาพที่ดีๆ มีมาตรฐานสูงหรือที่เคยให้ลูกที่เก่งๆที่มีผลงานมาแล้วย่อมได้ลูกหมาที่ยอดเยี่ยมด้วย ลูกหมาตัวแรกก็ได้มาจากคอกของ มอริส คาร์เวอร์ พ่อพันธุ์ก็คือ เจคาร์เวอร์ไนท์เทรนและแม่พันธุ์ก็คืออาทมิสซี่ อีกตัวที่ได้มาก็คือคาร์เวอร์ ลิปสติก ที่มาจากการผสมซ้ำของวิทเทลสตอมเปอร์ และเจ คาร์เวอร์สตอมมี่ ทั้งคู่เป็นทายาทของบูลลีซัน การที่เดวิสมิดไนท์คาวบอย ได้ผสมพันธุ์ซ้ำกับแฮนด์แกรนด์แชมเปี้ยนแคนดี้ ได้ผลผลิตเป็นซีเทรน พวกเรายังได้ลูกหมาตัวเมียอีก 2 ตัว จากกรีนวูดมิสฮอลิเดย์ พ่อพันธุ์ก็คือมาร์โลนี่เดวิส (ชนะ1แมทซ์) ตัวมิสฮอลิเดย์เคยให้ลูกเหล่านี้มาแล้วเช่นกรีนวูดแบลคซับบาท (ซึ่งชนะมาแล้ว 4 ครั้ง) โคบร้า(ซึ่งชนะมาแล้ว3 ครั้ง)มาร์ธาไวท์และเจดี นอกจากนี้มันยังเคยได้ผสมกับกรีนวูดโอกี้ และได้ให้กำเนิดโอสตีเวนโฮเมอร์ คิวเมอริง แชมเปี้ยนเฟรดดี้ และตัวที่ชนะมาแล้ว3 ครั้งอย่างเช่นกรีนวูดเม้าเทนส์บอย ซึ่งราล์ฟ ได้ตั้งชื่อตัวเมียที่มีจมูกสีแดงว่าสกาเล็ท และอีกตัวเป็นสีบัคสกิน(สีลูกกวาง)ที่ดูจะมีพละกำลังมากกว่า เดลต้า
    โดยปกติผมไม่ค่อยสนใจในหมาจมูกแดงมากนัก เพราะเท่าที่เคยเห็นมาไม่ค่อยได้ชัยชนะในแมทช์เท่าไหร่เลย ดังนั้นพวกเราจึงเก็บเดลต้า เอาไว้ และขายสกาเล็ทไปให้กับเอสทีพีซึ่งได้ซื้อซีเทรนไปด้วยพร้อมกันเอสทีพี ได้ทดลองซ้อมแมทซ์สกาเล็ท กับลูกของซีโบ และเทสกับซีเทรน ซึ่งสกาเล็ทไม่ยอมหยุด แต่ก็ไม่ได้แสดงออกถึงความสามารถที่ต้องมีเพื่อใช้ในเกมส์การเอาชนะคู่ต่อสู้ในการแข่งขัน ดังนั้นสกาเล็ท ก็เลยถูกขายต่อไปให้กับคอกไอร์แลนด์ ซึ่งเธอก็ได้ให้กำเนิดลูกที่เป็นผู้ชนะหลายตัวเมื่อทำการผสมกับจีร๊อกแชมเปี้ยนบูเจอร์ ในขณะที่ คาร์เวอร์ลิปสติก(เหลนของบูลลีซัน) อายุ 2 ปี มันเป็นหมาที่ไม่มีความอยากที่จะกัด ได้แต่กระดิกหางไปมา ทำอย่างไรก็ไม่กัด(ริชาร์ด สแตรทตันบอกว่าอย่าได้เอาหมาแบบนี้ไปผสมพันธุ์อีกเลย เพราะมันจะให้ลูกที่ไม่ดี) แต่ก็ยังชอบที่จะวิ่งพุ่งเข้าชนเดลต้าอย่างแรง ชิกเกอร์เป็นอีกชื่อหนึ่งของคาร์เวอร์ลิปสติก มันหวงลูกๆของมันทั้ง4 ตัวมาก และในบรรดาลูกหมาเหล่านั้นมีแชมเปี้ยนชูก้าที่ได้เป็นแชมป์และคว้าชัยชนะมาได้ถึง4ครั้ง
  • ตอนที่ 2 เมื่อตอนที่ เดลต้า เป็นหมารุ่นๆมันชอบยั่ว ชิกเกอร์ ให้โมโหด้วยการลองดูว่าจะเข้าไปใกล้กล่องลูกอ่อนของ ชิกเกอร์ ได้แค่ไหน ก่อนที่ ชิกเกอร์ จะวิ่งเข้ามาใสมัน ทั้งสองตั้งตนเป็นคู่อริกัน แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เคยสู้กันเลยซักครั้ง วันหนึ่งระหว่างการเดินเล่นที่ทุ่งหญ้า เดลต้า และ ชิกเกอร์ เหลือบไปเห็นตัวแรกคูนตัวอ้วนอยู่ไกลออกไปจากต้นไม้ ทั้งคู่ไล่กัดตัวแรกคูน และแย่งชิงกันอย่างกับการเล่นชักเย่อเพื่อแย่งตัวแรกคูน เดลต้า ยังไม่พร้อมที่จะทำการทดสอบ แต่ผมต้องการให้เธอผสมกับลอนโซ่ไมค์ ที่เป็นลูกของลอนโซ่แอนดี้กับลอนโซ่เฟย์ ก่อนที่นักรบอย่างลอนโซ่ไมค์จะตาย ลอนโซ่ไมค์ซึ่งชนะมาแล้ว 2 ครั้งในการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ และได้ทำการผสมพันธุ์แบบเดียวกันกับที่ กรีนวูดโอกี้ และมิสฮอลิเดย์ผสมกัน ซึ่งก็ได้ให้ลูกที่ได้เป็นแชมป์ถึง 3 ตัว วิลลี่บราวไม่ได้มีเพียง ลอนโซ่ไมค์ ตัวเดียว แต่เขายังมีพิทบูลด็อกที่เก็บเอาไว้เป็นสต๊อก ซึ่งเป็นสายเลือดโดยตรงของ ลอนโซ่ อีกเป็นจำนวนมากในเวลานั้น อย่างเช่น แฟนทอม แซสซี่ ซิสเซอร์และซูซี่ ผลงานของ ลอนโซ่ ที่ผ่านมาเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ แต่ วิลลี่บราวกลับพยายามจัดสิ่งแวดล้อมที่ดีที่คงที่ และดูแลสุนัขพวกนี้เอาไว้เป็นอย่างดี เขาและภรรยาจัดแบ่งพวกมันออกเป็นสองพวกในสถานที่ที่แยกกัน ที่สนามด้านหนึ่งเป็นหมาตระกูลของ ลอนโซ่ ซึ่งเป็นหมาสีดำเหมือนซีโบ และ ลอนโซ่ไมค์ จมูกสีแดงอย่าง วินดิเคเตอร์และโรซี่ ซึ่ง ลอนโซ่ ชอบให้หมาสีแดงจมูกแดงได้ลงแมทซ์มากกว่าหมาจำพวกสีดำ ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นพวกลายเสือสีน้ำตาลและสีขาวที่ได้จากการผสมของพวกที่ซื้อหมาของ ลอนโซ่ ไปผสมกับหมาตามร้านเพ็ทชอป วิลลี่บราวบอกกับผมว่า ลอนโซ่ จงเกลียดจงชังพวกที่ทำแบบนี้เป็นอย่างมาก เพราะความที่มีสายเลือดของหมาตามร้านเพ็ทชอปผสมอยู่ด้วยจะทำให้ได้หมาพิทบูลที่ผิดเพี้ยนออกไป แต่อย่างไรก็ตามหลายๆ ตัวก็ทำได้ดีเมื่อนำไปทดสอบ โดยที่การทดสอบนั้นเขาให้หมาสองตัวที่เลี้ยงอยู่คนละฝั่งกันโดยให้พวกมันได้สู้กันประมาณ 20นาที ถ้าตัวไหนหยุดก็จะถูกให้ยืนอยู่ตรงนั้น มีเพียงตัวที่ชนะเท่านั้นที่จะข้ามกลับมาได้และจะถูกนำไปเลี้ยงดูเป็นอย่างดี
    ตอนที่ 3 วิลลี่บราวให้ความสำคัญมากๆ กับหมาจมูกสีแดงที่มีชื่อว่าฮ้อยส์ ซึ่งเป็นลูกของคลัช(น้องชายซีโบ) ที่ผสมกับบราวลั้นท์ (ลูกของ ลอนโซ่ไมค์ กับ ลอนโซ่ แองจี้) ฮ้อยท์เป็นหมานักสู้ที่ดี แต่ไม่ชอบการถูกปล่อยปละละเลยจากเจ้าของเป็นอย่างมาก มันอาจกัดขาใครก็ตามที่พยายามจะหนีออกจากอาณาเขตบริเวณของมัน และจะถูกลากกลับมาที่โซ่ในที่ๆมันอาศัยอยู่ วันหนึ่งภรรยาของวิลลี่บราวต้องช่วยชีวิตสามีที่ถูกฮ้อยท์ลากเข้าไปในพื้นสนาม ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนี้วิลลี่บราวก็ยังทำดีกับมัน ตอนที่หลุดออกมาจากโซ่ เขาจับตัวมัน ก้าวไปข้างหลังแล้วล่ามโซ่ แล้วทิ้งมันลงขณะที่มันกระโดดเข้าไปข้างหลังเขา ลอนโซ่ และแฟนเขาขับรถแวนมาหาพวกเรา ที่กระจกมองหลังมีตุ๊กตาลิงทำท่าขำขันซึ่งในมือจับกระเจี๊ยวสีแดงอันเบ้อเริ่ม ผมขำน่าดูตอนที่ได้เข้าไปนั่งคุยกับพวกเขา พวกเขาท่าทางใจดี ซึ่งวิลลี่บราวกับผมฟังเรื่องที่ ลอนโซ่ เล่าเกี่ยวกับสุนัขและการผจญภัยของเขาอย่างสนใจ เขามีดวงตาสีดำที่ดูน่าเกลียด และเขาเล่าเรื่องที่ได้แผลเก่านี้มาจากการสู้กับชายถึง 4 คน วิลลี่บราวมองหน้าผมและขยิบตาข้างหนึ่ง เพราะไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่ฟัง เช้าวันต่อมาพวกเรานำเดลต้าออกไปข้างนอกเพื่อผสมกับ ลอนโซ่ไมค์ หมาแก่อย่าง ลอนโซ่ไมค์ ตัวนี้ไม่ต้องการที่จะออกแรงมาก เดลต้ายึกยักขึ้นลงและบิดตัวด้วยความอึดอัด ลอนโซ่ไมค์ ก็หมดความสนใจที่จะผสมด้วย ลิ้นของ ลอนโซ่ไมค์ เป็นสีม่วงและมันก็หายใจหอบแรงๆผมยังคิดเลยว่ามันอาจจะตายตอนนั้นแล้วด้วย ถ้ามันหมดสภาพแล้วอย่างน้อยมันก็น่าที่จะมีความสุขก่อนที่จะได้ขึ้นสวรรค์ วิลลี่บราวบอกว่าเราควรจะทำการผสมเทียมให้กับหมาคู่นี้ เขาเดินเข้าไปในโรงเก็บของ แล้วหยิบโถฝุ่นเขรอะใบหนึ่งออกมาพร้อมกับหลอดพลาสติก พอผมบอกเขาว่าเป็นห่วงเรื่องความสะอาดและการฆ่าเชื้อ เขาก็เป่าฝุ่นโถนั้นทำให้ฝุ่นคลุ้งทั่วไปหมด เขาต้องการนำโถอันนั้นมาเก็บน้ำเชื้อของ ลอนโซ่ไมค์ แล้วใช้หลอดส่งน้ำเชื้อใส่เข้าไปในตัวของเดลต้า ผมยับยั้งเขาแล้วปล่อยให้เดลต้าอยู่กับเขาหนึ่งสัปดาห์ เพื่อให้พยายามทำการผสมพันธุ์ในแบบธรรมชาติอีกครั้ง วิลลี่บราวเป็นคนรักษาคำพูด ผมจึงไม่ลังเลที่จะให้เดลต้าอยู่ในความดูแลของเขา สัปดาห์ต่อมาผมไปรับเดลต้าซึ่งไม่ได้ยุ่งกับ ลอนโซ่ไมค์ เลย พวกเขาต้องการซื้อเดลต้า แต่น้องชายและผมไม่ต้องการจะขายมัน
  • ตอนที่ 4 ตอนอายุได้ 2 ปี เดลต้ายังไม่พร้อมที่จะทำการทดสอบ ดังนั้นเธอเลยถูกส่งให้ไปอยู่กับฟาร์เมอร์จอห์น เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับลูกหมาที่เป็นลูกของสนูตี้กับเดลต้า การผสมครั้งนี้ได้ ดีล่า และเป็นตัวเดียวที่ผ่านการทดสอบของผม พวกเราไม่อดทนรอให้เดลต้าพร้อมที่จะทำการเทส หนึ่งปีให้หลังผมไปเยี่ยม แอทลาทและ เขาเล่าเรื่องของหมาตัวเมียที่กัดหนัก และเก่งมากตัวหนึ่งที่มาคว่ำโดเลไมค์ (ลูกของสตินสันกับโกเวอร์โดเรไมค์ที่ชนะมาแล้วถึง 4 ครั้ง)ของเขาลงได้ และไม่ใช่ใครที่ไหนเธอก็คือ เดลต้านั่นเอง นอกจากจะมีพรสวรรค์แล้ว เดลต้ายังได้พิสูจน์การเป็นนักสู้ในอีกหลายครั้งที่ได้ทดสอบด้วยในเวลาต่อๆ มา ผมต้องการเดลต้ากลับมา และพยายามให้ผู้ร่วมทีมของผมแอ๊คมี่ ให้ซื้อเดลต้ากลับมาจาก ฟาร์เมอร์จอห์น ผมเรียกลอนี่สติวเนอร์ ว่า?แอ๊คมี่? เพราะเขาซื้อหมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นหมาที่มีคุณภาพหรือสายพันธุ์ไหนก็ตาม ในช่วงแรกที่เขาเข้ามาในวงการนี้ บริษัทการ์ตูนลูนนี่ทูน มีตัวการ์ตูนตามผลิตภัณฑ์ของเขาด้วย ลูนนี่และผมร่วมงานกันได้เป็นอย่างดีประมาณ 3-4 ปี ผมทำงานทุกอย่างในขณะที่เขาออกที่ดินและเงินทอง ลูนนี่มีหมาที่มีระดับที่เชื่อถือได้อยู่หลายตัว ซึ่งอยู่ในการครอบครองที่เกิดจากแกรนด์แชมเปี้ยนเวอร์จิล แกรนด์แชมเปี้ยนสเนคจูเนียร์ และยังมีตัวอื่นๆอีกหลายตัว พวกเรามี มิมเคตี้ (ลูกของสนูตี้กับแฮนน่าแพท)ในพิกัดเท่ากันจึงแลกเดลต้ากลับคืนมา
    คอกที่สองของเดลต้า เกิดจากการผสมกับเรดดิกแชมเปี้ยนพีเตอร์บิ้ว ซึ่งไม่ค่อยดีเท่าที่ควร เหมือนลูกหลานของพีเตอร์บิ้ว ส่วนใหญ่ผมยังฝังใจกับความคิดที่จะผสมเดลต้า กับหมาที่เป็นสต๊อกของ ลอนโซ่ เนื่องจาก ลอนโซ่ไมค์ ตายไปซะก่อน เดลต้าจึงได้ทำการผสมกับเมาส์เทนแมนเกเตอร์ (ที่เกิดจากซีโบกับลอนซัม) ที่ท่าทางจะเป็นพ่อพันธุ์ที่ดี ขากลับพวกเราติดอยู่ในพายุหิมะในแอ๊พพาเลเชี่ยนเมาส์เทนด้วย ผมหวังว่าลูกหมาที่จะเกิดมาคงจะไม่ทำให้พวกเราผิดหวังกับการที่ต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่ง ผลคือเราได้ลูกหมาสี่ตัว ซึ่งสองตัวเป็นหมาบูลด๊อกที่เยี่ยมยอด ผมตั้งชื่อตัวเมียที่มองดูคล้ายๆซีโบ(เพราะมันมีสีดำและดูยังไงก็เหมือนซีโบจริงๆ)ว่า ลาเวินตามหนังทีวี ?ลาเวินแอนด์เชอรี่? มันเป็นหมาที่มีพละกำลังมาก และนั่นทำให้เธอเอาชนะหมาปากหนักอย่างลูกของแอลลิเกเตอร์มาได้ ผมนำเธอไปผสมกับฮาโกล์ฟรูฟัส(คาวบอยบรัด)ที่ชนะมา6 ครั้ง ซึ่งทำให้ได้ บาเรียลคริสซี่ แอ๊คมี่ไซม่อน เซนต์เบเนดิกส์แคทรินา และนักสู้ตัวอื่นๆ คริสซี่ได้ทำการผสมกลับกับพ่อของมัน(อินบรีด)ซึ่งทำให้ได้ค๊อทติ้งแฮมมิสรูฟัส และแฮเรียทควีนนี่ ที่เยี่ยมยอดทั้งในเกมส์และการเป็นแม่พันธุ์
    ตอนที่ 5 การนำเอาลาเวินไปผสมกับพีแอนด์ซีแบลคซัน ทำให้ได้หมานักสู้ที่ชนะมาแล้ว2 ครั้ง อย่างเช่นเกรกรอรี่บัส ส่วนน้องชายของลาเวินชื่อแอ๊คมี่สปาตันสามารถเอาชนะกัสโต้แอนด์บ๊อบบี้แบ๊ทแมน(ที่ซึ่งชนะมาแล้ว 6 ครั้ง)ด้วยเวลา1 ชั่วโมง30นาที เวลาที่แบ๊ทแมนทำสแครทช์มันสามารถน๊อคคู่ต่อสู้ให้สลบไม่รู้สึกตัวได้ สปาตันแก้ท่านี้กลับด้วยการหันข้างเข้าใส่ หรือการยกตัวอีกข้างขึ้น วินาทีสุดท้ายก่อนที่แบ๊ทแมนจะเข้ามาถึงตัว เดลต้ายังคงอยู่กับแอ๊คมี่ และไม่เคยได้ให้กำเนิดลูกอีกเท่าที่ผมทราบ ผมได้ย้ายที่อยู่ไปอยู่ที่อื่นในปี 1983 แต่วันหนึ่งผมนึกถึงเธอขึ้นมาแอ๊คมี่ บอกว่าสุขภาพเธอกำลังแย่ลงเรื่อยๆ ถ้าผมยังต้องการเธออยู่เขาจะยกให้ ถึงจะพยายามรักษาอย่างดีที่สุดแล้ว แต่เราก็ช่วยเธอไม่ได้ และเธอได้ตายจากไปในฤดูใบไม้ร่วงในปี1984 ผมและแฟนได้ช่วยกันฝังเธอในสวนผลไม้ เธอเป็นหมาที่แข็งแกร่งไว้ใจได้ และคุณสมบัตินี้ก็ได้ถ่ายทอดลงไปให้ลูกสองตัวของเธอคือ ดีล่าและลาเวิน
    ในปี 1990 ลูนนี่มีหมาเหลืออยู่ตัวเดียวนั่นก็คือโฮโบ(ลูกของกรีนวูดรูเบนและดีล่า) มันเคยชนะมาสองครั้ง ผมคุยกับเขาให้ส่งโฮโบไปให้แฮรี่ฮาโกล์ฟ แต่มันตายทันทีที่ไปถึง ผมได้ยินมาว่าแฮรี่ยิงมันทิ้ง ทั้งที่มันแก่แล้วอายุถึง8 ปี และเหลือตาแค่ข้างเดียว แต่แฮรี่ บอกว่ามันตายของมันเองตามธรรมชาติ
  • เดอะ พลัมเบอร์แชมเปี้ยน แอลลิเกเตอร์

    ตอนที่ 1 มิสเตอร์วิลเลี่ยมจากฟอทเวิทเท็กซัสมีหมาตัวเมียสีดำตัวโตที่มีชื่อว่าซาตินเลดี้ ที่ได้มาจากคอกของมอริส คาร์เวอร์ มันเป็นหมาตัวเมียที่มีสายเลือดที่ค่อนข้างจะเรี่ยราดไปหน่อย เหมือนกับหมาส่วนใหญ่ของพี่ชายของมอริส คาร์เวอร์ แต่เป็นหมาที่ไม่ผ่านเวลาที่เอาไปเทส (โคลด๊อก มันจะกระดิกหางไปมา ถึงแม้ว่าจะหาหมาตัวอื่นที่ตัวเล็กกว่าที่จะให้มันจัดการได้ แต่มันก็ไม่ยอมทำอะไรหมาตัวนั้นเลย ตามความคิดเห็นของริชาร์ด สแตรทตัน เขาบอกว่าพิทบูลที่มีลักษณะแบบนี้พวกมันเป็นพิทบูลที่ใช้ไม่ได้ ควรที่จะขายเป็นพิทบูลที่เอาไว้เลี้ยงเล่น ไม่สมควรที่จะเอาไปผสมพันธุ์ต่อ) ซึ่งต่างจากหมาทั้งหมดของคอกนี้ พอถึงเวลาที่จะให้ซาตินเลดี้ผสมพันธุ์ มิสเตอร์วิลเลี่ยมก็เดินทางพาเธอไปที่วิทชีต้าฟอลเท็กซัส เพื่อให้ผสมกับลูกของทูเดอร์นิกเกอร์ ซึ่งมีเจอีคิง เป็นเจ้าของในเวลานั้น จิ๊กเกอร์เป็นลูกรุ่นสุดท้ายของสายเลือดทูเดอร์ และเคยไปอยู่กับด๊อกแมนคนอื่นมาก่อน ก่อนที่จะมาอยู่กับเจอีคิง การผสมพันธุ์ในครั้งนั้นก็คือการผสมกับทูเดอร์นิกเกอร์และได้หมามา3ตัว พวกมันก็คือ โซโค่ ซูซานรีนี่ และแอลลิเกเตอร์ มิสเตอร์วิลเลี่ยมเก็บแอลลิเกเตอร์ไว้จนกระทั่งมันอายุได้ขวบกว่าๆ ซึ่งมันสามารถที่จะผสมกลับกับแม่ของมัน(อินบรีดหรืออินเซส บรีดดิ้ง) ในตอนนั้นโซโค่ ได้ถูกขายไปพร้อมๆกับแอลลิเกเตอร์ให้กับพวกพลัมเบอร์ซึ่งประกอบด้วยเดวิส แมคคินนี่ และดอทแบร์ พวกเขาเริ่มต้นด้วยการหาหมาที่ดีๆมาเลี้ยงเอาไว้หลายตัว แต่พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ากระบวนการฟิตซ้อมหมานั้น มันช่างยุ่งยากมากมายขนาดนั้น และจะต้องมีระเบียบมีขั้นตอนที่มากมายอีกด้วย การเป็นด๊อกแมนที่ดีแต่ต้องใช้กำลังกับหมาของพวกเขานั้นมันไม่ใช่วีธีที่ถูกต้อง พวกเขารู้สึกว่าหมาที่ใช้จะต้องเป็นหมาที่ดีที่สุด หรือให้ได้ใกล้เคียงตัวที่ดีที่สุด ซึ่งถ้าเป็นไปไม่ได้ก็จะต้องเอาหมาเกรดต่ำพวกนั้นออกไป อยู่กับพวกที่เป็นหมาที่มีคุณภาพปานกลางถึงต่ำและเลี้ยงรวมเอาไว้ด้วยกัน นั่นก็คือการคัดเลือกนักสู้ที่ดีนั่นเอง
    เพื่อเป็นการเสาะแสวงหาหมาที่มีความสมบูรณ์แบบ พวกเขาได้ขอใช้หมาของทรัสเซล ดัมดัมเป็นตัวที่ จะต้องใช้ทดสอบกับแอลลิเกเตอร์ว่ามันจะเป็นหมาที่มีความเกมหรือเปล่า และเพื่อเป็นการพิสูจน์ในการหักล้างข้อสงสัยที่ว่า แอลลิเกเตอร์เคยแต่ผ่านการทดสอบเฉพาะกับหมาที่ตัวเล็กกว่ามันเท่านั้น ดัมมี่จึงถูกเลือกให้เป็นตัวที่จะต้องทดสอบกับแอลลิเกเตอร์ และเป็นหมาที่มีความเกมส์มากที่สุดตัวหนึ่งด้วย แถมยังตัวใหญ่กว่าแอลลิเกเตอร์อีกต่างหาก ที่เห็นส่วนใหญ่ในเวลานั้นหมาที่มีสายเลือดที่สะเปะสะปะ หรือเป็นหมาพวกที่โกโรโกโสไม่มีสายเลือด มักจะถูกมองว่าเป็นแค่หมาคุณภาพต่ำ ดังนั้นพวกพลัมเบอร์จึงทำทุกอย่างเพื่อที่จะทดสอบความเกมของแอลลิเกเตอร์ เมื่อพวกเขาไปถึงที่คอกทรัสเซลพวกเขาได้นำแอลลิเกเตอร์ไปวิ่งอยู่บนเครื่องวิ่งชั่วโมงครึ่ง และจูงเดินบนถนนอีก15นาทีเพื่อให้เกิดการผ่อนคลายกล้ามเนื้อ แล้วก็นำแอลลิเกเตอร์ เข้าไปที่สังเวียนเพื่อที่จะทดสอบกับหมาที่ตัวโตกว่า และการทดสอบในครั้งนั้นทั้งคู่ตกลงกันเอาไว้ที่เวลา1ชั่วโมงกับอีก30นาที แอลลิเกเตอร์ เข้าต่อสู้ด้วยอาการที่อ่อนล้าบวกกับขาที่สั่นและดูอ่อนแรง ซึ่งนั่นก็เป็นการพิสูจน์ให้เห็นถึงจิตใจของแอลลิเกเตอร์ และมันก็เป็นการทดสอบที่ดีเยี่ยมของดัม ดัม ด้วยเช่นเดียวกัน
    ตอนที่ 2 แมทซ์แรกอย่างเป็นทางการของแอลลิเกเตอร์เป็นหนึ่งใน10แมทซ์ที่จัดขึ้นโดยมอริส คาร์เวอร์ แอลลิเกเตอร์เข้าไปในฐานะเป็นรองกับคู่ต่อสู้ของมันนั่นก็คือทอมมี่ ไบรอันซาตาน ซึ่งเป็นลูกของนิกเกอร์เหมือนกัน ทั้งคู่กัดกันในพิกัด58ปอนด์ หรือ25.7กิโลกรัม หมาทั้งสองตัวนี้เข้าต่อสู้กันอยู่ที่กลางสังเวียนโดยที่ แอลลิเกเตอร์กัดที่ขา และซาตานกัดที่จมูก ที่เวลาผ่านไป10นาทีทั้งคู่ถูกแยก ที่นาทีที่15 เป็นเวลาที่ดีที่สุดของซาตาน นาทีที่26ซาตานเทรินส์และถูกจับให้แยกเพื่อที่จะสแครทช์ นาทีที่30 แอลลิเกเตอร์สแครทช์ได้ดี ในนาทีที่40 แอลลิเกเตอร์ ทำให้ซาตานล้มลงไม่สามารถที่จะยืนอยู่ได้ เพราะถูก แอลลิเกเตอร์เข้าจู่โจมโดยการกัดเข้าไปที่ขาของซาตาน ที่45นาทีซาตานถูกนับไป ส่งผลทำให้แอลลิเกเตอร์ชนะไปในที่สุด แมทซ์ที่สองของแอลลิเกเตอร์ต้องต่อสู้กับหมาที่มีน้ำหนักตัวที่มากกว่ามันมีชื่อว่าแจ๊ค ซึ่งมีน้ำหนักมากกว่าแอลลิเกเตอร์อยู่ 8-10ปอนด์ คู่ต่อสู้ซึ่งมีหน้าตาเหมือนแอมสแตฟ แจ๊คเล่นงานแอลลิเกเตอร์อยู่ประมาณ20นาที พอเวลาผ่านไป30นาที แอลลิเกเตอร์เริ่มพลิกกลับมาได้เปรียบ แจ๊คเป็นหมาที่ดีอีกตัวนึง แต่มันเป็นหมาที่ไม่เคยพบกับคู่ต่อสู้มาก่อน เวลาผ่านไป1ชั่วโมง แจ๊คถูกนับสิบ และถูกจับแพ้ไปในที่สุด ท้องและอกของแจ๊คอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่มาก เนื่องจากตอนที่ถูก แอลลิเกเตอร์กัด พวกพลัมเบอร์ตั้งใจว่าจะหยุดไม่ให้มีแมทซ์ที่สามของแอลลิเกเตอร์ แต่พอได้ยินข่าวจากโอคลาโฮมา ส่งมาว่ามีชายที่ชื่อว่าบราน ต้องการที่จะขอต่อสู้กับ แอลลิเกเตอร์ด้วย หมาตัวที่ว่านั้นก็คือโจ๊คเกอร์ ซึ่งมิสเตอร์บรานฟิตซ้อมโจ๊คเกอร์ มาเป็นอย่างดี โจ๊คเกอร์เป็นหมาที่มีสไตล์การตั้งรับที่ดีมากที่สุดตัวหนึ่ง มัน มีความสามารถรอบตัว และยังกัดได้ดีอีกด้วย การต่อสู้ตกลงกันที่พิกัด57ปอนด์หรือ25.3กิโลกรัม โดยมี ดีเบอร์ตันเป็นคนอุ้มแอลลิเกเตอร์ลงไปในสังเวียน ฝ่ายตรงข้ามนั้นก็คือ ฟ๊อกซึ่งเป็นคนพาโจ๊คเกอร์เข้ามาในสังเวียน การป้องกันตัวของโจ๊คเกอร์ คือการทำให้คู่ต่อสู้อารมณ์เสีย หงุดหงิด และมันก็ใช้กับแอลลิเกเตอร์ มันกด แอลลิเกเตอร์ให้อยู่ด้านล่าง จนกระทั่งถูกสั่งให้เทรินส์ในนาทีที่25 และมีการจับแยกอีกทีในนาทีที่52 และโจ๊คเกอร์ทำสแครทช์ได้อย่างแข็งแกร่ง หลังจากนั้นแอลลิเกเตอร์เริ่มดีขึ้น และสามารถที่จะจัดการโจ๊คเกอร์ลงได้ด้วยเวลา1ชั่วโมงกับอีก12นาที
  • ตอนที่ 3 หลังจากแมทซ์ที่สู้กับโจ๊คเกอร์นั้น แอลลิเกเตอร์ก็ได้ถูกปลดระวาง หลายคนพูดว่ามีหมาที่ตัวโตพอที่จะต่อสู้กับแอลลิเกเตอร์ได้ดีอยู่ไม่กี่ตัว และพวกนั้นก็คือ แกรนด์แชมเปี้ยนแฮงค์ ทูมสโตน แชมเปี้ยนบัชเชอร์ และแซมซัม (ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันที่ปิดการต่อสู้ทุกครั้งที่เวลา1ชั่งโมง45นาที) และก็มีเจ๊ฟหมาของแคทเดิลที่มาจากคอกของ ไลเนอร์และอีกตัวหนึ่งก็คือโคลบี้ ซึ่งก็น่าที่จะสูสีกับแอลลิเกเตอร์ และคู่ที่สามารถที่จะจับคู่กับแอลลิเกเตอร์ได้ก็คือเจ๊ฟ ทั้งคู่ถูกจับให้ได้มาทดสอบ(โรล)กัน ระหว่างที่กำลังทดสอบทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วและรุนแรงจนต้องหยุดเร็วกว่ากำหนด เพราะเจ๊ฟเลือดออกมาก
    แอลลิเกเตอร์ไม่ได้เป็นเพียงพิทบูลด็อกที่เป็นนักสู้ที่เก่งแต่เพียงอย่างเดียว มันยังเป็นพ่อพันธุ์ที่ดีที่สุดอีกตัวหนึ่งด้วย ดูเหมือนว่าลักษณะที่โดดเด่นเหนือสายเลือดอื่น ที่มันได้ไปผสมพันธุ์ด้วย ซึ่งเป็นลักษณะของหมาที่มีน้ำหนักมาก เรียกได้ว่าเป็นหมาที่ตัวใหญ่ ที่เหมือนกับดีโบ้และสามารถที่จะผสมข้ามสายได้ไม่ว่าจะเป็นสายไหนในตระกูลใดก็ตาม สายเลือดของมันกลายมาเป็นรากฐานของสายแฮมมอนด์ หลายคนยกให้แอลลิเกเตอร์เป็นสุดยอดพิทบูลด็อกที่มีแมทซ์ที่ยอดเยี่ยมเท่าที่เคยเห็นมา และนี่คือตำนานที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีวันลืมได้ของแชมเปี้ยนแอลลิเกเตอร์
    พิทบูลที่กัดจมูกของคู่ต่อสู้ เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากจึงนับว่าเป็นอันตรายจุดหนึ่ง เพราะจมูกนั้นเป็นบริเวณ ที่บอบบางมาก เนื่องจากบริเวณนี้ไม่มีกล้ามเนื้อ ไม่มีกระดูกที่แข็งแรงพอ และจะทำให้เสียเลือดมากด้วย ส่วนพวกที่จะโดนกัดจมูกนั้น พวกมันจะชอบเข้าไปกัดขาของคู่ต่อสู้ ถ้าพวกมันกัดคู่ต่อสู้แล้วไม่สะบัด หรือสะบัดช้าจะมีโอกาสสูงมากที่จะโดนกัดจมูก พิทบูลที่ชอบกัดจมูกนี้จะมีโอกาสสูงที่จะทำให้ฟันหักได้ เพราะว่าพวกมันอาจจะกัดไปโดนฟันของต่อสู้ได้ นั่นคือข้อเสียของพวกที่ชอบกัดจมูกของคู่ต่อสู้
    พิทบูลที่ชอบกัดขาคู่ต่อสู้ หมายถึงพวกที่ชอบกัดขาหน้าของคู่ต่อสู้ นับว่าเป็นสไตล์ที่น่ากลัวอีกสไตล์หนึ่ง เพราะว่าคู่ต่อสู้อาจจะเสียการทรงตัวที่ดีไป แต่ก็มีข้อเสียเหมือนกันสำหรับพวกที่ชอบกัดขาหน้า เพราะในขณะที่เข้าไปกัดขาหน้าอยู่นั้น ถ้าพวกมันเป็นพวกที่กัดแช่ไม่ยอมที่จะสะบัดเป็นเวลานาน จะมีโอกาสสูงที่จะโดนกัดเข้าที่จมูกได้ ซึ่งพวกนี้จะแพ้ทางพิทบูลที่ชอบกัดจมูก แต่ในปัจจุบันนี้พวกที่ชอบกัดขาหน้าทำได้ดีเพราะว่าพวกมันจะสะบัดได้อย่างแรง บางตัวปากหนักมากกัดจนขาหัก และพ่ายแพ้ไปในที่สุด พิทบูลที่กัดขาหลัง เป็นสไตล์ที่น่ากลัวอีกสไตล์หนึ่ง เพราะว่าขาหลังเป็นขาที่มีพละกำลังมากกว่าขาหน้า ถ้าขาหลังนี้ถูกทำลายโดยเฉพาะขาหลังทั้งสองข้าง ก็จะทำให้เสียการทรงตัว ปัจจุบันนี้นักเลงพิทบูลหลายคนนิยมชั้นเชิงนี้กันเป็นส่วนมาก เพราะในขณะที่มันกัดขาหลังคู่ต่อสู้อยู่นั้นคู่ต่อสู้ไม่สามารถทำอะไรพวกมันได้
  • แพท แพททริก
    ตอนที่ 1 วันนี้ผมจะพาพวกคุณไปฟังความคิดเห็นของด๊อกแมนที่เขามีประสบการณ์มา ไม่ต่ำกว่า15ปี นั่นก็คือคุณ แพท แพททริก เรามาเริ่มกันเลยนะครับ ผมได้ศึกษาถึงวิธีการต่างๆ เพื่อที่จะได้นำมาใช้ในการผลิตสุนัขให้สามารถมี ชัยชนะและให้เป็นแชมป์เปี้ยนมาเป็นเวลาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า15ปี ผมได้อ่านทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่ผมจะสามารถหาอ่านได้ โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับวิธีการผสมพันธุ์สัตว์ อีกทั้งยังได้รวบรวมแนวความ คิดและข้อมูลต่างๆในอดีตที่ผ่านมา ผมแน่ใจเหมือนกันว่าผู้ที่อ่านบทความของผมก็คงได้ทำการศึกษามาเป็นอย่างดีเช่นเดียวกันกับผมอย่างแน่นอน
    ผมคิดว่าผู้ผสมพันธุ์สัตว์หรือบรีดเดอร์ที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่จะเห็นด้วย กันกับผมที่ว่า สุนัขที่มีความเกมส์เนส( ความเกมเนส (GAMENESS) เป็นอีกระดับหนึ่งที่มีทุกอย่างมากกว่าหรือมีมากกว่า ความเกม นั่นก็คือ ความกล้าหาญที่จะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ ชนิดที่ไม่มีความกลัว อยู่ในตัวของมันเลยแม้แต่นิดเดียว , ความคล่องแคล่วว่องไวรวมทั้งสไตล์ของการต่อสู้ , ความดันทุรังที่สูงมากที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ชนิดที่ไม่ยอมแพ้ได้ง่ายๆโดยที่มันจะ ไม่หวั่นแม้แต่ความเจ็บปวด ไม่ว่าความเจ็บปวดนั้นจะรุนแรงมากขนาดไหนก็ตาม มันจะไม่สนใจต่อความเจ็บปวดนั้นๆ เลย มันพร้อมที่จะทำงานนั้นให้สำเร็จไปโดยไม่หวั่นเกรงต่อสิ่งใด ) เป็นอย่างมาก ซึ่งเรื่องของ ความเกมส์เนส นี้นับว่าเป็นคุณสมบัติที่มีความสำคัญมากที่สุด ที่สุนัขจะต้องมีเอาไว้ เพื่อที่จะได้พิชิตคู่ต่อสู้ของมัน
    ผู้ผสมพันธุ์หรือบรีดเดอร์บางคนที่ยังไม่เข้าใจในเรื่องที่เกี่ยวกับพิทบูลหรือเล่น พิทบูลมาได้ไม่นาน มักจะพูดว่า ความเกมเนสเป็นสิ่งเดียวที่ผู้ผสมพันธุ์ต้องการมากที่สุด พวกเขาเหล่านี้จะพูดว่าการกัดหนักหรือปากหนักรวมทั้งความสามารถหรือ สไตล์การกัดที่ซึ่งมีอยู่ในตัวสุนัข
    พวกเขาบอกว่าสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถที่จะถ่ายทอดมาทางพันธุกรรม ได้อย่างต่อเนื่อง มีแต่ความเกมเนสเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ที่สามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมมาได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว สุนัขที่มีความสามารถหรือบ้าดีเดือดที่มีมากเกินไป พวกเขาไม่ต้องการที่จะผสมพันธุ์พวกมัน เพราะว่าพวกมันถูกพิจารณาว่า การที่พวกมันกัดหนักนั้นเป็นผลมาจากความกลัว(บรีดเดอร์บางคนที่เขามีความคิดเห็นแบบนี้ ต่างคนต่างมองกันคนละมุม)
  • ตอนที่ 2 ผมเองก็ได้ผสม พันธุ์ พิทบูลของผมมาเป็นเวลาที่นานพอสมควร จนทำให้ตัวผมมีความคิดเห็นที่เป็นของผมเอง ซึ่งในความเป็นจริงที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมคิดว่าความเกมเนสเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดเท่าที่ผมจะต้องยึดถือเอาไว้ซึ่งถ้าผมวางแผน ที่จะทำการผสมพันธุ์พวก มัน แต่ ถ้า คุณต้องการให้สุนัขของคุณมีชัยชนะได้อย่างต่อเนื่อง ผมคิดว่ายังมีคุณสมบัติอื่นๆอีกที่มีความสำคัญด้วย และพวกมันก็จะถ่ายทอดไปทางพันธุกรรม ได้อย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับความเกมเนส สิ่งที่ผมจะพูดถึงซึ่งผมถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่ถัดมาจากความเกมเนส นั่นก็คือผมจะจัดลำดับให้ความแข็งแรงหรือธาตุทรหดอดทนที่จะช่วยให้พวกมัน ทำการต่อสู้ได้นานยิ่งขึ้น และยังมีสิ่งที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งนั่นก็คือระบบการหายใจหรือปอดของมัน ซึ่งจะต้องใช้อากาศที่มีอยู่ในธรรมชาติ หรืออะไรก็ตามที่คุณต้องการที่จะเรียกสิ่งเหล่านี้ ซึ่งก็เป็นคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดที่บรีดเดอร์ควรจะต้องคำนึงถึงด้วย เรามาลองดูตัวอย่างกันดีกว่าครับ สมมติว่าถ้ามีสุนัขสองตัวที่มีความสามารถเท่ากัน และอยู่ในสภาพที่ฟิตซ้อมมาอย่างดีซึ่งมีความเท่าเทียมกันทุกอย่าง โดยที่สุนัขตัวหนึ่ง จะต่อสู้ได้นานกว่าอีกตัวหนึ่งนั้น สุนัขตัวนั้นจะต้องมีคุณสมบัติอะไรบ้าง ผมสมมติว่าถ้าสุนัขทั้งสองตัวนี้ จะต้องโคจรมาพบกัน โดยที่ตัวใดตัวหนึ่งไม่มีความเกมเนสเลย ผมกล้าบอกได้เลยว่าตัวที่มีความเกมเนสน้อยกว่า จะแพ้ให้กับตัวที่มีความเกมเนสมากกว่า แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นถ้าสุนัขทั้งสองตัวนี้ขาดอากาศหรือระบบหายใจของพวกมันใช้การไม่ได้พวกมัน ก็จะแพ้เช่นเดียวกันด้วย ถัดมาจากความเกมเนสสิ่งนั้นก็คือธาตุทรหดอดทนหรือความอดทนของพวกมันที่จะช่วย ให้พวกมันต่อสู้ได้นานยิ่งขึ้น ผมจะจัดลำดับให้ความสามารถหรือสไตล์ในการต่อสู้มีความสำคัญในอันดับต่อมาซึ่ง นั่นก็คือความสามารถรอบตัวของมันโดยรวม ผมหมายความว่าสุนัขที่สามารถกัดได้โดยที่ไม่ได้ ทำร้ายตัวของมันเอง หรือกัดตัวมันเอง หรือที่เรียกว่าหมาแฟง (Fanged การที่หมาตัวนั้นกัดตัวเอง และทำให้เขี้ยวจมอยู่ในลิ้นหรือเขี้ยวฝังอยู่ที่ริมฝีปากหรือเขี้ยวจมอยู่ในส่วนไหนก็ตาม) ความสามารถหรือทักษะที่ใช้ในการเข้าปะทะกันหรือเข้าต่อสู้กันจะช่วยให้สุนัขสามารถที่จะกัด ได้อย่างที่ต้องการหรือทำให้พวกมันมีประสบการณ์มากขึ้น หรือใช้สไตล์หลบหลีกจาก การกัดกันได้อย่างต่อเนื่อง สุนัขที่ชื่นชอบและมีความสุขมากกับการต่อสู้ โดยเฉพาะตัวที่มีความฉลาดมากๆ มันจะรู้ว่ามันควรที่จะเดินหน้าได้ในตอนไหน เวลาใด และเมื่อไหร่ควรที่จะเข้าบุกทำลาย คู่ต่อสู้ของมัน หรือถึงเวลาไหนควรที่จะป้องกันตัวเอง และมันสามารถที่จะเปลี่ยนรูปแบบสไตล์ในการต่อสู้ของมันได้ ถ้ามันต้องการ การกัดหนักหรือปากหนักจะช่วยให้สุนัขตัวใดก็ตามที่จะเป็นผู้ชนะได้ ซึ่งในบางกรณีการกัดหนักหรือปากหนักก็เป็นสิ่งเดียวที่พวกมันต้องการเพื่อที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ของมัน แต่อย่างไรก็ตาม
    ตอนที่ 3 ผมจะให้ความสำคัญของการกัดหนักหรือปากหนักเป็นรองจากความเกมเนส เป็นรองธาตุทรหดอดทนที่จะช่วยให้มันต่อสู้ได้นานยิ่งขึ้น และเป็นรองความสามารถหรือสไตล์ในการต่อสู้ แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นถ้าคุณได้ทุกอย่างที่มีอยู่ในตัวเดียวกันก็จะเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบ และเป็นอะไรที่น่ากลัวและอันตรายกับคู่ต่อสู้ของคุณมาก ผมไม่เชื่อว่าสุนัขที่กัดได้หนักหรือปากหนักมากเป็นพิเศษ พวกมันจะกัดได้หนักเป็นผลที่เกิด มาจากความกลัว(ตามที่บรีดเดอร์บางคนได้แสดงความคิดเห็นเอาไว้) สุนัขที่กัดได้หนักมากๆหลายตัวอย่างเช่น ?แชมป์เปี้ยน มาร์เชล?ซึ่ง ได้พิสูจน์ความเกมมามาก พอกับสุนัขที่กัดไม่หนัก ผมยังได้สังเกตเห็นอีกว่าสุนัขที่จัดให้อยู่ในประเภทที่เลวหรือห่วยแตก( Cur dog อาจจะใช่หรือไม่ใช่พิทบูลก็ได้ หรือไม่ก็คือสุนัขตัวใดก็ตาม(รวมทั้งพิทบูลด้วย) ที่ไม่มีความเกมเนสอย่างแท้จริง คำนี้เป็นคำที่ตกทอดและใช้กันมานานแล้ว) ซึ่งดูเหมือนว่าพวกมันจะมีการกัดฝ่ายตรงข้ามเหมือนกัน และมีความสามารถมากกว่าที่พวกมันมีจริงๆ เหตุผลสำหรับเรื่องนี้คือว่า พวกมันไม่ได้ทำให้ตัวเองได้เปรียบหรือมีความก้าวหน้าจากคู่ต่อสู้ของพวกมันเลย พวกมันได้ใช้กำลังและกัดคู่ต่อสู้ของพวกมันได้ดีในช่วงเวลาที่สั้นๆเท่านั้นเอง และหลังจาก20หรือ30นาที ผ่านไปแล้วพวกมันก็จะเชื่องช้าลง และในที่สุดพวกมันก็จะหนีหรือถอดใจวิ่งจากไปอย่างง่ายดาย ถ้าคุณได้พบเห็นสุนัขแบบนี้ขอให้หลีกหนีอย่า ได้ไปเอามาเลี้ยงให้เปลืองเวลาอีกต่อไปเลย สุนัขพวกนี้จะต่อสู้ได้ดีในระยะเวลาที่สั้นๆ ซึ่งพวกมันจะทำได้น่าประทับใจมาก แต่ถ้าได้พิจารณาให้ดีคุณจะพบว่าพวกมัน ไม่มีความเกมเนสเลยแม้แต่นิดเดียว สุนัขที่มีความเกมเนสที่มีความสามารถเท่ากันจะไม่แสดงให้คุณได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับ การต่อสู้ที่มันมีภายในระยะเวลาที่สั้นๆเพียงแค่20นาทีอย่างแน่นอน มันจะเก็บพละกำลังหรือหยั่งดูเชิงของคู่ต่อสู้ของมัน ตราบใดก็ตามที่คู่ต่อสู้ของมันหมดหรือไม่มีก๊อกสองหรือไม่มีพละกำลังเหลืออยู่ เมื่อนั้นแหละพวกมันจะฉายแววที่น่ากลัวออกมาให้คุณได้เห็น ตรงนี้ล่ะครับที่สุนัขที่มีความเกมเนสจะเข้าบุกทำลายคู่ต่อสู้ได้อย่างบู๊ล้างผลาญ เหมือนกับ อเล็ก อาร์กูเอลโล ผมเชื่อว่าคุณสมบัติทั้งหมดนี้ (ความเกมเนส ธาตุทรหดอดทนที่จะทำให้ต่อสู้ได้นาน ความสามารถหรือสไตล์ของการต่อสู้ และการกัดหนัก) จะถูกถ่ายทอดมาทางพันธุกรรมไปยังลูกสุนัขได้อย่างแน่นอน แต่คุณต้องไม่ลืมนะครับว่าแม่พิมพ์หรือสุนัขตัวเมียก็มีความสำคัญมาก และเป็นตัวที่จะต้องถ่ายทอดทางพันธุกรรมให้เป็นสุนัขที่เป็นแชมป์เปี้ยนได้
  • สิ่งนี้เป็นสิ่งที่คุณจะต้องไม่ลืมและจะต้องยึดถือเอาไว้เป็นพื้นฐานให้กับสุนัขที่เก่งๆของคุณ ด้วย ผมจะยกตัวอย่างของ ?ทอมสโตน?ซึ่งมัน เป็นพิทบูลที่ได้รับการพิสูจน์ในสังเวียนและมันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าตัวมันเป็นพิทบูล ที่มีการกัดได้หนักและจัดให้อยู่ในประเภทที่กัดได้หนักมากตัวหนึ่ง และมันยังสามารถถ่ายทอดพันธุกรรมจากบรรพบุรุษของพวกมันที่กัดได้หนักมาก เป็นพิเศษเหมือนกัน อย่างเช่น ?แชมป์เปี้ยน สนัปปี้? ?แชมป์เปี้ยน รีโน? ?แกรนด์แชมป์เปี้ยน โฮบ? ที่ยิ่งใหญ่และ ?แชมป์เปี้ยน ทองก้า? ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะว่าพ่อของพวกมันกัดได้หนักหรือปากหนักมาก ซึ่งพ่อของมันได้แก่ ?ทูท? ของมาโลนี่ หนึ่งในพิทบูลที่กัดได้หนักมาโดยตลอด ?ทูท?เป็นลูกชายของ ?สไปร์? ของทิวดอ ผสมกับ ?แบลค วิโด?ของคาร์เวอร์ ทั้งคู่กัดได้หนักมาก ส่วนลูกชายของ?ทูท? ก็คือ?เดวิส?(ของกรีนวูด) สำหรับมาโลนี่เป็นหนึ่งในสุนัขที่กัดได้หนักตามเกณฑ์เฉลี่ย ซึ่งได้ทำการทดสอบมาแล้วในสังเวียน ?เดวิส? ผลิต ?แชมป์เปี้ยน อาวเวอร์ กิล ซันเดย์? สุนัขตัวเมียและยังมีสุนัขที่กัดได้หนักมากตัวอื่นๆ อีกด้วย พิทบูลที่สามารถที่จะกัดได้หนักหรือพวกที่ปากหนักได้จะต้องขึ้นอยู่กับบรรพบุรุษของพวกมันที่กัดได้หนักด้วย ถ้าสุนัขในคอกเดียวกันที่ไม่มีการกัดหนัก และยังมีบรรพบุรุษที่ปากไม่หนักซึ่งสิ่งเหล่า นี้จะส่งผลให้ลูกๆของมันที่ออกมาก็จะกัดได้ไม่หนักตามเกณฑ์เฉลี่ยที่ควรจะกัดได้หนักด้วย แต่ถ้าพิทบูลที่กัดหนักมากเกิดมาจากสายเลือดของครอกที่กัดหนักหรือพวกปากหนักด้วยแล้ว พวกมันจะถ่ายทอดความกัดหนักได้เป็นจำนวนมาก ซึ่งสิ่งเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นมาแล้ว และมันก็มีความเป็นจริงอย่างแน่นอน สำหรับคุณสมบัติอื่นๆก็เช่นเดียวกัน
    ตอนที่ 4 ผมไม่สามารถที่จะเห็นด้วยกับการผสมพันธุ์เพื่อที่จะเอาเฉพาะความเกมเนสแต่เพียงอย่างเดียว สุนัขที่เกมส์ที่มีความสามารถน้อยปกติจะชนะสุนัขเลวหรือสุนัขที่ห่วยแตก(Cur dog)ได้ แต่อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อสุนัขที่มีความเกมส์ที่มีความสามารถน้อยจะต้องพบกับสุนัขที่มีความเกมเท่า กันแต่ตัวนี้มีความสามารถที่มากกว่ามากๆ ผมคิดว่าคุณคงจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อทั้งคู่จะต้องมาเจอกัน ผมคงไม่ต้องบอกคุณหรอกนะครับว่าตัวไหนที่จะเป็นตัวที่ชนะ
    การผสมพันธุ์เพื่อการกัดหนักเหนือสิ่งอื่นใดในทุกสิ่งทุกอย่าง นั่นก็คือการผสมพันธุ์ที่เน้นไปที่ การกัดหนักแต่เพียงอย่างเดียว เป็นสิ่งที่นิยมก็แค่เพียงแค่ครั้งคราวเท่านั้นเอง ทฤษฏีนี้บอกว่า ถ้าคุณผสมพันธุ์สุนัขที่กัดหนักมากๆเข้าด้วยกันไปเรื่อยๆ คุณจะได้สุนัขที่จะเข้าทำลายฝ่ายตรงข้าม ได้อย่างง่ายดาย แต่ในเรื่องของความเกมเนสจะตกเป็นรองในทฤษฏีนี้ไปเลย มันเป็นที่นิยมมากเมื่อไม่นานมานี้เอง มากกว่าที่มันเป็นเมื่อ20ปีมาแล้ว บรีดเดอร์บางคนเรียกร้องว่า พวกเขาได้พัฒนาสุนัขที่กัดหนักมาก พวกเขาเรียกสุนัขเหล่านี้ว่า ไอ้ตัววายร้าย พวกมันมีส่วนที่มากเกินไป สำหรับเป็นแค่การต่อสู้ในสังเวียน และเอาชนะการต่อสู้ของพวกมันได้ในเวลาเพียงแค่20นาทีหรือน้อยกว่านั้น ดังนั้นตามที่พวกเขาพูด ผู้ผสมพันธุ์เหล่านี้มักจะเป็นพวกที่ค่อนข้างจะมือใหม่ ในเรื่องของการต่อสู้ หรือไม่ก็คนเหล่านี้ไม่ค่อยจะฉลาดมากๆเอาเสียเลย นั่นก็เป็นเพราะว่าพวกเขาได้อยู่กับสุนัข มาเพียงแค่ไม่กี่ปีหรือก็ไม่นานมานี้เอง คนพวกนี้จะมีความนับถือน้อยมากกับสุนัขที่ต้องใช้เวลาในการต่อสู้ที่มากกว่า1ชั่วโมงเพื่อที่จะเป็นผู้ชนะ สุนัขตัวใดก็ตามที่ใช้เวลา 2หรือ 3หรือไม่ก็ 4ชั่วโมง สุนัขพวกนี้จะถูกคนเหล่านี้หรือพวกที่เป็นมือใหม่มองว่าเป็นสุนัขที่ไม่มีอันตรายเอาเสียเลย ซึ่งนั่นก็เป็นความคิดของคนเหล่านี้ ถ้าหนึ่งในสุนัขของพวกเขาเอาชนะการต่อสู้ที่ยาวนานมาได้ พวกเขาอาจจะพูดว่ามันเป็นเพียงแค่การพิสูจน์ว่าสุนัขของพวกเขามีแค่ความเกมเนสเท่านั้นเอง และคนเหล่านี้ก็ไม่มีสถิติอย่างแท้จริง ที่จะหาข้อมูลที่จะเอามาสนับสนุนทฤษฏีของพวกเขา ซึ่งในความเป็นจริงแล้วไม่มีผู้ผสมพันธุ์หรือบรีดเดอร์คนใดที่ประสบความสำเร็จได้อย่างแท้จริง ที่จะผสมพันธุ์สุนัขให้ชนะได้เป็นจำนวนมาก บรีดเดอร์บางคนเคยผสมพันธุ์สุนัขของเขาโดยเน้นไปที่การกัดหนักเป็นจุดมุ่งหมาย นั่นก็อาจจะใช่
  • ตอนที่ 5 มีความเป็นจริงในทฤษฏีของสุนัขที่น่ากลัวที่ชนะได้โดยไม่ต้องใช้ความเกมเนส ซึ่งสุนัขที่ไม่มีความเกมเนสแต่ปากหนัก อาจจะแพ้ได้ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของเกมการแข่งขันที่ต้องใช้เวลาที่ยืดเยื้อและยาวนาน นี่คือเหตุผลบางประการที่ว่า พวกที่ไม่มีความเกมเนสแต่ปากหนักถึงไม่เป็นที่นิยมมากนัก คราวนี้มาดูเหตุผลแรก สุนัขที่กัดได้หนักที่สุด คือสุนัขที่ชอบออกนอกลู่นอกทาง มันจะใช้พลังงานที่สิ้นเปลืองของมันไปในหลายๆขั้นตอนของเกมการแข่งขัน อีกทั้งสภาวะทางจิตใจของมันดูเหมือนจะไม่ค่อยมีความมั่นคง บางตัวก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์เหมือนกัน คือถ้าสู้ได้พวกมันจะทำได้อย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อใดก็ตามที่ถูกคู่ต่อสู้กดดันเอามากๆหรือ เมื่อมันรู้ว่ามันทำอะไรคู่ต่อสู้ของมันไม่ได้ พวกมันอาจจะยอมแพ้หรือถอดใจไปเลย พิทบูลแบบนี้มีให้เห็นเป็นจำนวนมาก ถ้าคุณได้สังเกตให้ดีๆซึ่งสุนัขประเภทนี้บางตัวอาจจะกัดหนักกว่าบรรพบุรุษ ของมันเสียเป็นส่วนใหญ่ซะอีก แต่เมื่อสุนัขเหล่านี้ต้องเจอกับสุนัขที่กัดได้หนักเท่าพวกมัน แต่มีความเกมเนสมากกว่า พวกมันไม่สามารถที่จะเอาชนะสุนัขที่มีความเกมเนสและปากหนักได้เลย อย่างเช่น?จิมมี่ บูทส์? เคยชนะสุนัขที่กัดได้เหมือนมันหรือเปล่า ตอบได้เลยว่าไม่ ? ชอทตี้? ของแมนกรูม เป็นสุนัขที่กัดได้หนักที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา แต่ไม่มีลูกสาวตัวใดของมันเลยที่กัดได้เหมือนมัน ลูกชายของ ? อาท? กี่ตัวที่กัดได้อย่างที่มันกัด ตอบได้เลยว่าไม่มีเหตุผลที่สองไม่มีสุนัขตัวใดไม่ว่าจะเป็นตัวที่น่ากลัวขนาดไหน สามารถที่จะเอาชนะได้เร็วทุกครั้งเสมอไป ?จิมมี่ บูทส์? และ ? เบนนี่ บ๊อบ? ได้ทำร้ายฝ่ายตรงข้ามของพวกมันเหมือนกับว่าคู่ต่อสู้ของพวกมันเป็นอย่างกับแมลง แต่เมื่อพวกมัน ต้องมาเจอกันเอง พวกมันใช้เวลา 2 ชั่วโมงกว่าๆ ความเกมเนส ธาตุทรหดอดทน และการฟิตซ้อมที่ดีเท่านั้นที่จะทำให้พวกมันต่อสู้กันได้หรือยืนซดกันในระยะยาวได้เท่านั้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้มีบทบาทมากที่สุดในเกมการต่อสู้มากกว่าการกัดหนักแต่เพียงอย่างเดียว ?เบนนี่ บ๊อบ? ทำร้ายคู่ต่อสู้ได้มากกว่า แต่มันต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เมื่อต้องต่อสู้โดยเฉพาะที่ต้องใช้เวลาที่นานมากขึ้น การกัดหนักก็เปรียบเหมือนกับนักมวยที่หมัดหนัก และจะต้องออกหมัดให้ตรงเป้าเท่านั้นที่จะทำอะไรคู่ต่อสู้หรือน๊อคคู่ต่อสู้ได้เท่านั้น ตราบใดก็ตามที่เกมการต่อสู้มีความยืดเยื้อออกไป นักมวยพวกนี้ก็จะหมดพละกำลัง และอาจจะโดนคู่ต่อสู้น๊อคเอาได้เหมือนกัน สาเหตุก็เพราะว่าตัวเองนั้นโหมแรงไปมากในตอนยกต้นๆ หวังแต่เพียงอย่างเดียว ที่จะน๊อคคู่ต่อสู้เท่านั้น และไม่มีพละกำลังที่เหลืออยู่เลย ในตอนท้ายๆอาจจะเป็นฝ่ายถูกคู่ต่อสู้น๊อคเอาก็ได้และมีให้เห็นมาเยอะต่อเยอะแล้ว สิ่งนั้นก็ได้เกิดขึ้นกับ เบนนี่ บ๊อบเหมือนกัน โดยที่เบนนี่ บ๊อบโดนจิมมี่บูทส์กดดันและทำร้ายเอาจนเบนนี่ บ็อบเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปในที่สุด บางครั้งสุนัขที่ชนะได้ยากที่สุดอย่างเช่น ?แบรด ด๊อก? หรืออย่างเจ้า ?โบลิโอ? ที่ไม่เคยให้คู่ต่อสู้ที่กัดหนักกัดมันได้เลย และมันเองก็ยังได้กดดันให้คู่ต่อสู้ของมันกัดได้แต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้นนั่นก็คือการกัดลม สุนัขอย่างเจ้า ?เชนเล็ง??โบลิโอ? ?สโตรเดอร์? และ?แบรด ด๊อก?จะไม่ชนะคู่ต่อสู้หลายครั้งด้วยเวลาเพียงแค่20นาที หรือน้อยกว่านั้น แต่พวกมันสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ของมันที่ซึ่งได้รับฉายามาว่าชนะเร็วหลายครั้ง ?แคร๊กเกอร์? และ ?นิกเกอร์? เป็นสุนัขที่กัดได้ดีเยี่ยม แต่พวกมันพบกันและกัน การต่อสู้ก็ยังต้องใช้เวลาเกือบ3ชั่วโมงถึงจะสยบคู่ต่อสู้ของกันและกันได้
  • ตอนที่ 6 ทีนี้ลองมาดูกันว่า เมื่อสุนัขที่มีความสามารถสูงสองตัวจะต้องโคจรมาพบกัน มันต้องใช้เวลาสักครู่ที่จะ เอาชนะคู่ต่อสู้ที่เป็นประเภททำลาย( destroyed) ในระยะเวลาที่สั้นมาก สุนัขที่กัดได้หนักจริงๆจะชนะได้ง่ายในกรณีที่คู่ต่อสู้ของมันมีสภาพที่แย่กว่าหรือฟิตซ้อม มาไม่เต็มที่แต่เมื่อมันต้องเลื่อนขั้นขึ้นไปเจอกับคู่ต่อสู้ในระดับที่ดีกว่าและยังพบว่าคู่ต่อสู้เป็นสุนัขที่เหนือชั้นกว่าอย่างแท้จริง มันจะต้องใช้ความเกมเนสทั้งหมดที่มันมีอยู่ รวมทั้งยังจะต้องอาศัยธาตุทรหดอดทนที่จะ ทำให้ยืนต่อสู้กันได้นานยิ่งขึ้น โดยที่มันจะต้องใช้ทักษะความชำนาญที่มันมีอยู่ จึงจะสามารถเอาชนะได้ การกัดหนักแต่เพียงอย่างเดียวจะไม่ช่วยมันในการต่อสู้ที่ดีได้เลย ตัวผมเองมีสุนัขอยู่ 5ตัวที่ผมใช้สำหรับเป็นพ่อพันธุ์ มีเพียงแค่ 2ใน 5ตัวเท่านั้นที่กัดหนัก หรือเป็นประเภทที่ปากหนักอย่างหาตัวจับยาก อีก3ตัวเป็นสุนัขที่กัดได้ตามเกณฑ์เฉลี่ย แต่ทั้ง 5ตัวนี้จะ มีความเกมเนส และมีธาตุทรหดอดทนที่สูงมากและมาจากสายเลือดของสุนัขที่มีคุณสมบัติเหล่านี้ล้วนๆ เมื่อผมมองไปที่คอกที่หมาผมอาศัยอยู่เพื่อดูสุนัขพ่อพันธุ์ของผม ผมรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมากกับสุนัขที่ Dead gameของผม ซึ่งพ่อพันธุ์ของผมต่อสู้ได้นานเหมือนกับ ?จีพ? หรือไม่ก็ ? โฮเมอร์? มากกว่าพวกที่ทำลายแบบ ?ปานามา เรด? หรือ ?พิท เจนเนอรัล? ที่ใช้เวลาไม่นานในการต่อสู้กัน เมื่อผู้ผสมพันธุ์พยายามมากเกินไปที่จะผลิตสุนัขที่กัดหนัก ความเกมเนสก็จะลดลงไปด้วย แต่แน่นอน ถ้าคุณสามารถหาสุนัขที่มีความเกมเนสที่ถูกผสมพันธุ์มาจากสายเลือดที่มีความเป็นมาอย่างดี ต่อสู้ได้นาน รวมทั้งมีปากที่หนักมากๆ (หมายถึงการกัดที่หนักมาก) ผมรับรองว่าคุณจะอยู่ในธุรกิจนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะว่าทุกคนจะวิ่งเข้ามาหาคุณเอง
    ตอนที่ 7 ผมผสมพันธุ์สุนัขของผมโดยยึดเอาความเกมเนส ธาตุทรหดอดทนที่จะทำให้ต่อสู้ได้นานขึ้น และรูปแบบสไตล์ในการต่อสู้ เป็นหลัก แต่ถ้าผมสามารถเติมเต็มการกัดที่หนักมากให้กับสุนัขของผมได้ โดยที่ไม่เสียคุณสมบัติทั้งสามอย่างที่ผมกล่าวถึง แน่นอนผมจะทำทันที นอกจากนี้การกัดหนัก ดูเหมือนว่าจะไม่มีการถ่ายทอดทางพันธุกรรมเหมือนความเกมเนส สุนัขที่กัดได้หนักมาก มักมาจากที่ที่ไม่มีใครรู้และไม่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม เมื่อคุณได้ยินเกี่ยวกับความเกมเนสอย่างมาก สุนัขที่ต่อสู้ได้นานมาก มันมักจะมาจากสุนัขที่ไม่ค่อยจะมีใครรู้ประวัติของมันมากนัก ความเกมเนส และธาตุทรหดอดทนในการต่อสู้
    ผมกล้ายืนยันได้เลยว่าจะทำให้สุนัขของคุณวนเวียนอยู่กับชัยชนะบ่อยครั้งมากกว่าการกัดหนักแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องไม่ลืมนะครับว่าสุนัขเพศเมียมีความสำคัญเท่าเทียมกับสุนัขเพศผู้ ซึ่งถ้าคุณจะทำให้การผสมพันธุ์ที่มีคุณภาพ ผมให้คำแนะนำว่าคุณจะต้อง ให้มีความเกมเนสและธาตุทรหดอดทนในสุนัขเพศเมีย เหมือนสุนัขพ่อพันธุ์เช่นเดียวกัน เพ็ดดีกรีมีส่วนที่สำคัญมากที่จะบ่งบอกให้คุณรู้ประวัติตัวที่ดีๆของบรรพบุรุษ และเหนือสิ่งอื่นใดอย่างแน่นอนสุนัขเพศเมียที่มีความเกมเนสจะผลิตสุนัขที่มีความเกมเนสมากกว่าพี่สาวของมันที่ไม่มีความเกมเนสเลย พิทบูลที่ดีที่สุดในทุกวันนี้อาจจะบู๊ล้างผลาญได้มากกว่าพิทบูลในอดีต แต่ความเกมเนสและธาตุทรหดอดทนก็ยังมีความสำคัญมากที่สุดในปัจจุบันเท่าๆกับในอดีต
  • แกรนด์แชมเปี้ยน เยลล่า สวีทพี
    ตอนที่ 1 นี่เป็นเรื่องราวของหมาตัวผู้สีดำที่หนักเพียง 36-38 ปอนด์ เจ้าตัวเล็กตัวนี้มีชื่อว่า สวีทพี มัน เป็นหมาที่ไม่เคยต้องใช้เวลาในการล้มคู่ต่อสู้นานเกิน 45 นาที มันได้ถือกำเนิดขึ้นมาในเดือนกันยายน ปี 1998 ซึ่งพ่อของมันก็คือเคล็มมอนดิ๊กและแม่ของมันก็คือแฟท บิล ริปเปอร์ และ ข้อมูลส่วนตัวของ แม่พันธุ์ ที่ชื่อแฟท บิล ริปเปอร์ ตัวนี้ ก็คือมัน ได้เคยให้กำเนิดหมาเยี่ยมๆ มาหลายตัวแล้ว อย่างเช่น ไทรวัลลี่บรี แชมเปี้ยนอแรงกาดานาก้า และอีกมากมาย ตอนที่บิล (เจ้าของ ริปเปอร์ ) เล่าให้ผมฟังถึงความเป็นมาของหมาสายเลือดนี้ ผมบอกเขาในทันทีเลยว่าผมอยากไ ด้ สัก ตัว ไม่นานนักพอบิลไปผสมพันธุ์และได้หมามาครึ่งคอก เขาอุตส่าห์แบ่งลูกหมาให้ผม หนึ่ง ตัว ด้วยความที่เป็นเพื่อนที่รักกัน
    วันที่รับลูกหมามาผมต้องขอให้เขาช่วยบอกราคาขายให้แก่ผมด้วย เพราะผมมั่นใจว่าหมาตัวนี้จะไม่ทำให้ผมผิดหวัง และจะต้องดังอย่างแน่นอน แล้วมันก็เป็นการลงทุนที่ประสบผลสำเร็จสูงสุดเท่าที่ผมเคยทำมา ถึงแม้ว่าชื่อเรียกของมันออกจะหวานไปซักนิด แต่นิสัยส่วนตัวของมันกลับไม่เคยเป็นไปตามความหมายของชื่อเลย สวีทพี เป็นพวกที่ต้องถูกล่ามอยู่ตลอดเวลาและต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษถ้าจะเข้าใกล้มัน เพราะถึงมันจะไม่ได้ตั้งใจ แต่มันอาจจะตื่นเต้นเกินไปหน่อย ซึ่งมันก็สามารถทำให้เราเจ็บตัวมากได้ ตอนนี้มันถูกปลดระวางแล้ว ผมเองอยากจะเก็บมันเอาไว้ให้เป็นหมาเฝ้าบ้านธรรมดาๆ แต่ก็เป็นไปได้ยากสำหรับเจ้า สวีทพี
    ช่วงที่ สวีทพี ได้รับการฟิตซ้อม มันช่างเป็นหมาที่นิยมความรุนแรงและน่ากลัวจริงๆ พวกเราเหนื่อยหน่ายที่มันมักจะสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้บรรดาผู้ที่ทำการฟิตของเราเป็นอย่างมาก ดังนั้นเราจึงจัดการจับมันสู้กับหมาตัวอื่นเสียเลย
    ตอนที่ 2 แมทซ์ แรกที่มันต้องต่อสู้ด้วยเป็นหมาของมิสเตอร์ ซี คล๊าก ( ซึ่งเป็นคนผสม แกรนด์แชมเปี้ยนแมมมี่ และแรงไทม์ หมาของสองคนนี้ชนะมาแล้ว 1 ครั้ง ) มันคือ เอสแอนดับเบิ้ลยูแอนพี ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีที่พิกัด 36 ปอนด์ แต่พอถึงเวลาแข่งขันจริง ปรากฏว่าเขาไม่ได้เอา เอสแอนดับเบิ้ลยูแอนพี มา ลง แข่ง แ ต่ได้ส่งราสคาล ( ซึ่งเป็นหมาสายเลือดของ โบลิโอ ) ลง ทำการต่อสู้ แทน ดังนั้นทั้ง สวีทพี และ ราสคาล จึงได้ต่อสู้กัน ในช่วงแรกของการต่อสู้ ราสคาล พยายามโถมเข้าใส่ สวีทพี ราวกับพายุ แต่มันกัดได้ไม่เก่งเท่า สวีทพี จึงโดนเล่นงานอย่างหนักที่ไหล่จนต้องเป็นฝ่ายตั้งรับไป เวลาผ่านไป 30 นาที ขณะที่ สวีทพี กำลังลาก ราสคาล วนไปรอบๆ สังเวียนจนเจ้าของ ราสคาล ให้แยกในนาทีที่ 35 โดยที่ราสคาล ล้มคว่ำไม่เป็นท่าตอนที่พยายามจะทำสแครทช์ และในที่สุดมัน จึงถูกนับให้ เป็นฝ่ายพ่าย แพ้ไปใน หลังการแข่งขันมิสเตอร์ ซี คล๊าก คุยว่าหมาของเขาซึ่งก็คือ เอสแอนดับเบิ้ลยูแอนพี ของเขาจะพร้อมสู้ในเร็ววันนี้ ผมโทรไปหาเขาหลังจากนั้น 2-3 สัปดาห์ แต่เขากลับบอกว่าไม่ขอรับข้อเสนอ ผมเดาว่าเขาคงรู้แล้วล่ะว่าเขาไม่ควรเอ่ยปากท้าผมมาแบบนั้น
  • ตอนที่ 3 ในแมทซ์ครั้งที่สอง พวกเราได้ไปทำสัญญาต่อสู้กับคอก เป๊ปเปอร์ บ๊อก เคนเนล จาก โคโลราโด โดยเดินทางไปถึงนิวเม็กซิโกเพื่อขอใช้สนามแข่งขันของคอก ราวดี้ เคนเนล โดยที่หมาเราสู้กับคอก เป๊ปเปอร์ บ๊อก และหมาของ ราวดี้ เคนเนล สู้ กับ สติ๊กบอย งานนี้เป็นการรว ม ตัว กันของด๊อกแมนชั้นเยี่ยม เพื่อนในแวดวงและ เซียน หมาจากทั่วสารทิศมาชุมนุมกัน สวีทพี ได้ต่อสู้ที่พิกัด 36 ปอนด์ หมาของ เป๊ปเปอร์ บ๊อก ชื่อ โกลด์เบริกสามารถ เอาชนะ สติ๊กบอย มาก่อน โดยที่ ตั้งแต่เริ่ม การต่อสู้ ก็ จะ เห็นได้ ชัดว่า สวีทพี สู้แบบแทบพับสนาม มันกัดที่ไหล่ของ โกลด์เบริก อย่างหนักหน่วง และท่าทางจะสาหัสเอาการ โกลด์เบริก เองพยายามที่จะดิ้นให้หลุด แต่มันเหนื่อยจากการต่อสู้ที่ผ่านมา ดังนั้นก็เหมือนกับแมทซ์แรก สวีทพี ลากคู่ต่อสู้ไปรอบๆ โกลด์เบริก ไม่สามารถทำสแครทช์ได้เพราะมันพยุงตังเองแทบไม่ไหวจึงต้องพ่ายแพ้ไป
    ตอนที่ 4 แมทซ์ที่สาม สวีทพี ได้ต่อสู้กับ จูเนียส์ ซึ่งเป็น หมาของคอก ซีเอ็นเอ็น มันผ่านการชนะมาสองครั้ง และเป็นลูกผสม ของ เทอเทิลบัสเตอร์กับไชน่าแมน โดย เอแซดคิส เป็นผู้ทำการผสมพันธุ์ จูเนียส์ เป็นหมาที่อันตรายที่มีความดุดันรุนแรง และเคยชนะ หมา พ วกเรามาแล้ว สวีทพี ต่อสู้ที่พิกัด 38 ปอนด์ ผมรู้สึกประสาทเล็กน้อยที่ต้องต่อสู้กับ จูเนียส์ เพราะเรามีน้ำหนักที่น้อยกว่าอยู่ 2 ปอนด์ แต่อย่างไรก็ ตามผมก็มั่นใจว่าฝีปากและความอึดของ สวีทพี จะช่วยเราได้ ตอนที่ปล่อยหมาทั้งคู่เข้าหากัน ทั้งคู่โดดเข้าใส่กันอย่างรุนแรง และกัดกันแน่นมาก เรียกได้ว่า ไม่ มีใครยอมใคร และ เ ริ่มเห็น ได้ชัด แล้ว ว่า น้ำหนักที่น้อยกว่ากลับทำให้เราได้เปรียบ เพราะ สวีทพี ได้สร้างบาดแผลไว้ให้กับ จูเนียส์ หลายที่ ตั้งแต่แรกจนมันเริ่มถอยและตกเป็นรองเรา โดยที่สวีทพี ก็ไม่ยอมหยุด สวีทพี ระดมกัดที่ไหล่เหมือนทุกที คอก ซีเอ็นเอ็น ตัดสินในให้แยก จูเนียส์ ออกมา มัน กระโผกกระเผกกลับไปที่มุมในนาทีที่ 30 และ ไม่สามารถกลับมาทำสแครทช์ได้ อีก จึงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปในที่สุด
    ตอนที่ 5 แมทซ์ครั้งที่สี่พวกเราทำสัญญา กับ เอแซดคิส และ ดี สตับ ซึ่งเป็นเจ้าของหมาชื่อ ซีล มันเป็นการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความเครียดแค้น เมื่อ เอแซดคิส ได้พูดออกมาว่า สวีทพี ฟลุ๊กเอาชนะ จูเนียส์ เพราะความผิดพลาดของเขาไม่ใช่เพราะ สวีทพี เก่ง และยังได้อวดอ้างว่าหมา สายเลือด เทอเทิล ของเขาเป็นหมาที่อันตรายที่สุดใน ฝั่งตะวันตก คำพูดเหล่า นี้ ออกมาจากปากของคนที่ชนะมาเพียง 1ครั้ง แต่แพ้มา4 ครั้ง จากการต่อสู ้ มา ทั้งหมด 5 ครั้ง
  • มิสเตอร์ สตับ เป็น เพื่อนรักของผม ผมไม่ค่อยชอบนักที่เขาต้องมาติดอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่พวกเขาก็เป็นหุ้นส่วนกัน เมื่อเวลาแข่งขันมาถึง สวีทพี น้ำหนักน้อยกว่าอยู่ 1 ปอนด์ ซีล สถิ ติชนะมา1ครั้ง ผมพร้อมที่จะให้ทุกคำพูดทั้งหมดจบลงและปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ สวีทพี จัดการให้เห็นดำเห็นแดง แต่ผมรู้ว่ายังไง สวีทพี ก็ต้องเอาชนะได้ หมาทั้งคู่เข้าห้ำหั่นกัน สวีทพี กัดที่ไหล่ บางครั้ง สวีทพี ก็ย้ายลงมากัดที่ก้นบ้าง ซีล เทิร์นตั้งแต่ต้นๆยก และทำสแครชท์ได้สมบูรณ์หนึ่งครั้ง แต่ต่อมามันเริ่มหงุดหงิดและไม่ระวังตัว มันตบหน้าของ สวีทพี เป็นการขู่แต่นั่นไม่ได้ทำให้ สวีทพี หยุด มีการจับแยกอีกครั้ง และ สวีทพี เล่น ซีล อยู่ที่มุม ในนาทีที่ 42 ซีล ทำสแครทช์ไม่สำเร็จ จึงแพ้ไปในที่สุด สวีทพีทำได้ดีที่สุดในแมทซ์นี้ โดยที่ ไม่มีใครพูดถึงคำพูด ที่ดูถูกเหยียดหยาม เหล่านั้นอีกเลย
    ตอนที่ 6 แมทซ์ที่ห้าของ สวีทพี เราทำสัญญาต่อสู้กับ คอก ไฮเพลน เคนเนล หมาชื่อ นัมเบอส์ไฟท์ พวกเขาอยู่ตรงพรมแดนรอยต่อระหว่างนิวเม็กซิโกกับเท็กซัส และเป็นคอกที่เราไม่เคยสามารถเอา ชนะ หมาคอกนี้ ได้ คอก ไฮเพลน นี้ขึ้นชื่อเรื่องหมาที่มีความรุนแรงมากและมีคนพูดบ่อยๆว่า
    สวีทพี จะต้องเจอหมาที่มีความรุนแรง ยิ่งกว่ามันใน ครั้งนี้ แน่ พวก เรา จึง เดินทาง ไปที่นิวเม็กซิโก ครั้งนี้ถือเป็นการจัดการแข่งขันที่ดี เพราะรวมเอาด๊อกแมนจากทั่วสารทิศ ทั้ง พีดับเบิล ดับเบิ้ลยูเชอร์วูด คอก โอเวอร์ เดอะ ท๊อป เคนเนล งานนี้ สวีทพี ต่อสู้ที่พิกัด 38 ปอนด์ สวีทพี วิ่งเข้ากัดแน่นที่ไหล่ของ นัมเบอส์ไฟท์ และ นัมเบอส์ไฟท์ แข็งแรงมาก มันสามารถกัด สวีทพี ได้นาน 5-8 นาทีที่หน้าอกของ สวีทพี ซึ่ง สวีทพี ไม่ได้แสดงอาการวิตก กังวล แต่อย่างใด มันทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน มันจู่โจมที่บั้นท้ายและกัดค้างอยู่ตรงนั้น ราวกับมันรู้ว่าเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้คู่ต่อสู้ช้าลง มันเปลี่ยนมากัดที่ไหล่บ้าง แต่สุดท้ายก็ไปจบอยู่ที่ก้นของคู่ต่อสู้
    นัมเบอส์ไฟท์ เริ่มออกอาการเหนื่อยและไม่สามารถที่จะป้องกันตัวเอาไว้ได้ มันกัดน้อยลงไปเรื่อยๆจนในที่สุดมันต้องเผชิญกับชะตากรรมที่ไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงได้ อีก คอก ไฮเพลน ให้แยก นัมเบอส์ไฟท์ ออก และ ขอ ยอม แพ้ไปเมื่อเวลาผ่านไปเพียงแค่ 27 นาที พวกเราภูมิใจในชัยชนะครั้งนั้นมาก ที่สามารถเอาชนะคอกที่เป็นที่ยกย่องขนาดนั้นได้ด้วยฝีมือของ สวีทพี
    ตอนที่ 7 ปัจจุบันนี้ สวีทพี เปลี่ยนหน้าที่มาเป็นพ่อพันธุ์แล้ว เราได้เริ่มต้นให้มันผสมพันธุ์ไม่นานหลังเสร็จสิ้นการต่อสู้ครั้งที่ 3ของมัน และลูกคอกที่แก่ที่สุดตอนนี้อายุได้ 19 เดือนแล้ว ซึ่งเป็นที่น่าพอใจตลอดมา พวกเราผสมมันที่คอกของเราเองกับสายเลือด เอ็ด เครนชอร์ ที่ได้มาจากเพื่อนชื่อ พี ดับเบิล และเมื่อไหร่ที่หมาตัวเมีย สายเลือด อีลาย พร้อม พวกเราก็จะเอา สวีทพี ไปผสมพันธุ์ด้วย เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้ว่า สวีทพี จะประสบความสำเร็จในหน้าที่ที่สองก็คือการเป็นพ่อพันธุ์ของมันนี้ได้หรือไม่ ผมจะดีใจมากถ้าจะได้หมาที่ดีแม้จะเพียงแค่ครึ่งเดียวของ สวีทพี มาก็ตาม
    ผมอยากจะขอจบลงด้วยการขอบคุณผู้คนเหล่านี้ อันดับแรกหุ้นส่วนของผม แคคตัส และ เพาเดอร์ ผมคงหาหุ้นส่วนที่จะดั้นด้นเดินทางไปไหนไปกันแบบนี้ไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้ว พวกคุณเป็นกำลังสำคัญที่ทำให้พวกเราได้รับความสำเร็จ ผม ขอ ขอบคุณ แฟท บิล และ พี ดับเบิล สำหรับ คำแนะนำ มิตรภาพและหมาชั้ น เยี่ยม ที่พวกคุณมอบให้ผมรับผิดชอบดูแล
    สุดท้ายนี้ ผมอยากจะฝากให้ พวกมือ ใหม่ๆ ได้เก็บเอาไปคิด โดย ทำการบ้านของพวกคุณอย่าง ขยัน ขันแข็งและกระตือรือร้นอยู่เสมอ จงจำเอาไว้ว่าความสำเร็จมักจะตามมาด้วยความอิจฉาริษยาอยู่เสมอ เพราะฉะนั้นอย่าให้ ใคร มาทำให้คุณไปไม่ถึงเป้าหมายที่คุณได้ตั้งเอาไว้ คุณจะพบว่าคน ที่ พูดมากมักจะลงมือทำน้อย และไม่ยอมพูดถึงสิ่งที่ตัวเองทำ มาก นัก แต่กลับจะเอาเรื่องคนอื่นมานินทาแทน หรือที่แย่ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะพูดถึงหมาที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เคยเจอตัวจริง คนพวกนี้ไม่ใช่ด๊อกแมนตัวจริงหรอก แต่เป็นไอ้พวกจัญไรที่ไร้สาระ พวกคุณจงเรียนรู้ที่จะแยกแยะคนพวกนี้ให้ออกให้ได้
  • วิลเลี่ยม แชมเปี้ยนพาราดิน
    ตอนที่ 1 บาร์นี่ ไฟฟ์และน้องชายของเขาก็คือแมท ได้ออกเดินทางไปที่น๊อทคาร์โลไลนา เพื่อไปเยี่ยมเยียนมิสซิสโลโพเซ แล้วไปต่อที่คอกที่ชื่อว่าโฟล์คฟาร์ม เพื่อไปพบกับเกรดี้ คัมมิ่งตอนที่ไปถึงบ้านของมิสซิสโลโพเซ พวกเขาเกือบถูกกัดโดยพ่อพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ที่ชื่อบัสเตอร์
    จากที่นั่นพวกเขาขับรถไปต่อที่เรด สปริง เพื่อไปบ้านของเกรดี้ คัมมิ่งผู้ซึ่งเป็นเจ้าของสุนัขสายเลือดอีลาย เกรดี้เป็นคนช่างพูดและมีนิสัยที่ค่อนข้างออกจะแปลกๆอยู่บ้าง เขาจะเล่าถึงรายละเอียดของสายเลือดสุนัขของเขาขณะเดินผ่านพวกมันทีละตัวๆ เขาไม่เคยนำสุนัขไปเทสกับใคร แต่เขาจะซื้อหมาที่เคยผ่านสังเวียนและเคยแมทซ์มาแล้ว จากเขาจะนำมาทำการผสมพันธุ์เพื่อเป็นสต๊อกเป็นสายเลือดของเขาเอง เขาบอกว่าหมานักสู้ที่มาจากสายเลือดที่มีความเป็นนักสู้ก็ย่อมให้ลูกหมาที่เป็นนักสู้ได้เช่นกัน แต่เพื่อเครดิตของเขาบางครั้งเขาก็มอบหมาของเขาไปให้คนอื่นเพื่อเอาไปลงแข่งขันเหมือนกัน ช่วงที่บาร์นี่ ไฟฟ์และแมทอยู่ที่นั่น พวกเขาก็ได้ดูการเทสสั้นๆ พวกเขาต้องการไปเจอตัวจริงของหมาตัวผู้สีแดงที่มีชื่ออีลายIII หมาของเกรดี้ตัวที่ถือว่าเป็นตัวที่สุดยอดนั้นได้แก่ แชมเปี้ยนทอม (พ่อของทอมชื่อว่าซาลูน เป็นตัวที่ผลิตดับเบิ้ลแกรนด์แชมเปี้ยนทอนาโดอีกที(การเป็นดับเบิ้ลแกรนด์แชมเปี้ยน ได้นั้นจะต้องชนะคู่ต่อสู้ได้ทั้งหมดสิบครั้งและจะต้องเป็นชัยชนะที่ติดต่อกันด้วย) แอนนี่ โอ๊คลี่(ลูกที่เกิดจาก โมสลี่ สเมลเลอร์) เดียร์แอ๊บบี้ (ลูกของ อีลายจูเนียส์ และ เคลมมอนด์ แซนดี้) เรดฟ๊อก ดัทบอย และยังดัทบอย ทั้งสามเดินทางต่อไปที่บ้านของจิม วิลเลี่ยม เพื่อไปดูหมาสองตัวที่เพิ่งซื้อมาจากมอริส คาร์เวอร์ ทั้งสองตัวอายุ2 ปี ตัวหนึ่งสีแดงอีกตัวสีดำซึ่งก็คือ พาราดิน
    พาราดินกำลังเทสกับหมาอีกตัวในสนามหญ้า ซึ่งมีหญ้าขึ้นค่อนข้างสูง มันถูกจับแยกจากคู่ต่อสู้ของมัน มันอยู่ห่างออกไป50 หลาและกำลังจะสแครทช์ พอถูกปล่อยมันพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว หญ้าแถวนั้นล้มระเนระนาดราวกับถูกถางซะเตียน สิ่งที่พาราดินทำก็เพื่อที่จะบอกให้ทุกคนได้รู้ว่ามันอยากจะต่อสู้มากขนาดไหน พาราดินเกิดจากโรเร็กซ์ แบลคเลดี้ และพ่อมันก็คือไฮด์ แซ๊ดโมบูลลี่ ซึ่งเป็นสายเลือดที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับแกรนด์แชมเปี้ยนอาท และเครนชอ แชมเปี้ยนเฮิร์ทซึ่งทั้งสองตัวนี้เกิดจากจาวา ซึ่งเป็นลูกสาวของแบลคเลดี้ ที่กลับไปผสมกับสายเลือดของ เอ็ด เครนชอรีโน ซึ่งทำให้มันมีสีดำ และมีสัญชาตญาณในการต่อสู้ที่ดี
    ตอนที่ 2 แมทช์แรกของพาราดินยาวนานถึง 2 ชั่วโมง เวลาส่วนใหญ่ที่ถูกใช้ไปอยู่ตอนที่ พาราดินกำลังกัดคู่ต่อสู้ ทำให้การจับเพื่อที่จะสแครทช์เป็นไปได้ยาก แมทช์ที่สองกับบิ๊กบอยที่เพิ่งแพ้แชมเปี้ยนราสคาลมา(อย่าสงสัยนะครับว่าทำไมหมาที่แพ้ถึงได้นำมาแมทซ์อีก ขึ้นอยู่กับเจ้าของหมา ถ้าเราเห็นว่าครั้งนี้หมาของเราสู้หมาของคู่ต่อสู้ไม่ได้เราก็ขอยอมแพ้ โดยที่หมายังไม่แพ้ นำกลับมาฟิตซ้อมใหม่แล้วเอาไปแมทซ์อีกครั้งได้ ) บิ๊กบอยในเช้าที่หนาวจัดทั้งคู่ถูกปล่อยให้สู้กัน พาราดินพุ่งเข้าหาในขณะที่ บิ๊กบอยเตรียมตั้งรับด้วยหัว อย่างไรก็ตามพาราดินกดดันด้วยความรุนแรง จน บิ๊กบอยทำอะไรไม่ถูก คนจับก็ทำได้ยากเพราะพาราดินกัดไม่ยอมปล่อย ที่ 48 นาที บิ๊กบอยปฏิเสธที่จะสแครทช์ พาราดินจึงชนะไป หลังจากนั้น 30 นาที พาราดินสงบลงแล้ว มอริส คาร์เวอร์ จึงสั่งให้นำบิ๊กบอยออกจากสังเวียนและจำใจยอมรับผลการแข่งขันนั้น แมทซ์ที่สามพาราดินไปชนะตัวที่อยู่ในคอกเดียวกันกับบิ๊กบอย ส่งผลให้ตัวพาราดินเป็นแชมเปี้ยนไปในที่สุด

    ความสามารถของพาราดินในการเป็นพ่อพันธุ์ที่ดีมีอยู่ในลูกหลานอย่าง ควินซี่ แชมเปี้ยนไวด์ทิง แฮนน่า เมาส์เตอร์แมน แชมเปี้ยนแทรคดาวน์ แชมเปี้ยนสเตฟาโน แกรนด์แชมเปี้ยนชิฟ และผู้ชนะอีกหลายๆตัวที่ไม่สามารถจะกล่าวถึงได้อีก และนี่คือประวัติความเป็นมาของแชมเปี้ยนที่มีชื่อว่า พาราดิน
  • สโตน ซิตี้ แกรนด์แชมเปี้ยนเยลโล่ บัค
    นี่เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของหมาบูลด๊อกดีๆ ที่ได้รับสมญานามว่าเป็น ?มือสังหาร? ชื่อที่จดทะเบียนของมันจริงๆคือ เยลโล่บัค ที่ได้รับการผสมและเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดีโดยเจสซี่คอกสโตนซิตี้ เยลโล่บัคเกิดมาจากแกรนด์แชมเปี้ยนบัครอม กับสโตนซิตี้เคนเนลออซัมเบบี้ รอม ตัวของเยลโล่บัคนั้นเป็นสีดำลายเสือ และมีจมูกสีแดง น้ำหนักอยู่ที่53ปอนด์หรือ23.5กิโลกรัม
    แมทซ์แรกในชีวิตของเยลโล่บัคเกิดขึ้นตอนที่มันอายุได้2ขวบครึ่ง คู่ต่อสู้ของมันมาจากคอกเทนชั่น เทิฟจากสตีทครอย และหมาตัวที่จะต้องต่อสู้ด้วยก็คือ เดวิส โคริส(ลูกต่างพ่อหรือต่างแม่กับแกรนด์แชมเปี้ยนไอบีเอ็มที่โด่งดัง) ใช้เวลา1ชั่วโมงกับอีก5นาที และถูกเอาออกจากการแข่งขัน แมทซ์ที่สองได้ต่อสู้กับเดนนิสแอนเฮคเตอร์บริคที่มีน้ำหนัก52ปอนด์ หรือ23.1กิโลกรัม เยลโล่บัคจัดการบริคด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว ใช้เวลาสั้นมากเพียงแค่7นาที เดนนิสและ เฮคเตอร์รีบนำบริคออกจากสังเวียนแต่ก็สายเสียแล้ว
    จากนั้นเป็นต้นมาเจสซี่ก็ส่งเสริมการเป็นแชมเปี้ยนของเยลโล่บัคด้วยการหาคู่เปรียบใน เพอโตริโค แต่ก็ไม่มีใครอยากให้หมาตัวเองสู้กับ?มือสังหาร? คอกเดทโลตอบตกลงโดยที่ส่งพรีเดเตอร์ที่ชนะมาแล้ว2ครั้ง มาเป็นคู่ต่อสู้ด้วย ดังนั้นคอกสโตนซิตี้และพรรคพวกจึงต้องเดินทางไปที่เซ้าท์เจอซี่ เพื่อการแข่งขันในครั้งนี้ ซึ่งเป็นการพิสูจน์ว่าเยลโล่บัคเป็นหมาที่ล้มยากที่สุดตัวหนึ่ง หลังจากสู้กันได้เพียง45นาที เดทโลได้ตัดสินใจเอาพรีเดเตอร์ออกจากการแข่งขัน ส่งผลให้เยลโล่บัคได้ตำแหน่งเป็นแชมเปี้ยนไปในที่สุด
    หลังจากนั้นปีกว่าก็ไม่มีใครรับคำท้าเลยซักรายเดียว มีด๊อกแมนจากฟลอริด้าเข้ามาติดต่อที่จะกัดด้วย ซึ่งใช้หมาที่มีชื่อว่า พีเทียซึ่งชนะมาแล้ว1ครั้ง ซึ่งเป็นลูกของเฮเวนบอยแซนเดิล กับรีเบลเคนเนลแกรนด์แชมเปี้ยนเชดี้เลดี้ พวกเขาบินไปที่เพอโตริโคและในตอนนั้นเยลโล่บัคกำลังห้าวสุดๆ และจัดการกับเทียลงได้ด้วยเวลาเพียง 27นาที
    แมทซ์ที่ห้าเยลโล่บัคต้องต่อสู้กับ บัสเตอร์ หมาที่มาจากเวิ๊คเคนเนล ซึ่งก็ชนะมา4ครั้งเท่ากัน พวกเขาก็บินมาที่เพอโตริโคเช่นกัน หลังจากต่อสู้กันได้1ชั่วโมงกับอีก30นาที พวกเขาก็เอา บัสเตอร์ออกจากการแข่งขัน ทำให้เยลโล่บัคได้เป็นแกรนด์แชมป์เปี้ยนอย่างเป็นทางการ และนี่คือที่มาของแกรนด์แชมเปี้ยน เยลโล่บัค